Και τώρα τι γίνεται;
Άγγελος Μανταδάκης, Αυγή της Κυριακής, Δημοσιευμένο: 2007-10-27
Με καθυστέρηση περισσότερο του μηνός έφτασε στα σχολεία το βιβλίο Ιστορίας της ΣΤ Δημοτικού, που αντικαθιστά το αποσυρθέν εγχειρίδιο της Μ. Ρεπούση και των συνεργατών της.
Για την ακρίβεια το "νέο" βιβλίο δεν είναι άλλο από το παλιό που είχε αποσυρθεί αφού η ίδια η Πολιτεία το έκρινε ξεπερασμένο.
Και τώρα τι γίνεται; Το "κακό" έφυγε από τα σχολεία και οι εθνικώς σκεπτόμενοι και θεοσεβούμενοι Έλληνες, έχουν κάθε λόγο να αισθάνονται "νικητές". Τώρα υπάρχει ξανά ένα βιβλίο που διδάσκει Ιστορία τους Ελληνόπαιδες στα "εθνικώς" αποδεκτά πλαίσια, με την συνήθη ελληνοκεντρική αφήγηση και τις πάγιες αποσιωπήσεις ή στρεβλώσεις. Αφήνω τη σύγκριση των δύο βιβλίων ως προς τις πηγές και την όλη οργάνωση και αισθητική της παρουσίασης της ύλης σε όσους τα διαβάσουν και έρχομαι σε μερικά ενδεικτικά που καταγράφονται, προκύπτουν ή δεν προκύπτουν σε σημαντικά κεφάλαια:
Το κίνημα του Νεοελληνικού Διαφωτισμού π.χ. και ο ρόλος του στην προετοιμασία της Επανάστασης δεν υπάρχουν στο βιβλίο.
Στον Μικρασιατικό πόλεμο ο μόνος που εξόντωσε και κατέστρεψε φαίνεται να ήταν ο τουρκικός στρατός. Οι Τούρκοι άρχισαν αντίσταση και διωγμούς γιατί "δυσαρεστήθηκαν" από τους όρους της Συνθήκης των Σεβρών. Δίκαια ή άδικα;.
Ο ελληνικός στρατός "προχώρησε πολύ πιο πέρα" από εκεί που πρόβλεπε η Συνθήκη (γιατί άραγε;).
Ο δικτάτορας Μεταξάς ήταν αυτός που είπε το ΟΧΙ του 40 (καμία νύξη για το πως αντέδρασε και τι έκανε ο λαός). Στη διάρκεια της κατοχής "βρέθηκαν" κάποιοι άνθρωποι που δεν δίστασαν να συνεργαστούν με τους κατακτητές (ούτε ότι σχηματίστηκε κυβέρνηση εγκάθετων, ούτε τα ονόματά τους αναφέρονται, άγνωστο γιατί). Στην ίδια περίοδο, γενικά "δημιουργήθηκαν αντιστασιακές οργανώσεις". Καλά δεν είχαν αυτές ονόματα; Δεν υπήρχε κάποια με το μεγαλύτερο μέγεθος και τον ιδιαίτερο ρόλο; Οι συγγραφείς από κεκτημένη ταχύτητα αποφεύγουν την αναφορά στο ΕΑΜ, έστω και αν αναφέρονται στην μάχη κατά της πολιτικής επιστράτευσης που η ψυχή της ήταν το ΕΑΜ. Τον Δεκέμβρη του 44 υπήρξε απλώς "ανάμειξη" των Άγγλων (δηλαδή όχι ένοπλη επέμβαση;). Ο εμφύλιος πόλεμος έγινε ανάμεσα σε "αντίπαλες παρατάξεις". Ποιες ήταν όμως οι δυνάμεις που συγκρούστηκαν; Άγνωστο.
Το 1967 ο βασιλιάς Κωνσταντίνος "στην αρχή φάνηκε (!) να δέχεται την δικτατορία. Αργότερα, όταν επιχείρησε να αντιδράσει (δηλαδή να αντισταθεί;)... απέτυχε και αναγκάστηκε να φύγει από την χώρα".
Τέλος γιατί έγινε το πραξικόπημα στην Κύπρο; Το βιβλίο απαντά: λόγω των γεγονότων του Πολυτεχνείου οι δικτάτορες οργάνωσαν το πραξικόπημα για να "στρέψουν την προσοχή του λαού στα εξωτερικά ζητήματα". Δηλαδή ήταν κόλπο της χούντας, σχέδιο ξενοκίνητο για την κατάλυση της Κυπριακής Δημοκρατίας και την επιβολή "λύσης" δεν υπήρξε;
Ας σταματήσουμε εδώ.
Όσοι εξ αριστερών ορμώμενοι έκαναν εξαντλητική -και εξοντωτική- κριτική στο αποσυρθέν βιβλίο είναι ικανοποιημένοι από την αλλαγή που έγινε; Θα τοποθετηθούν ή δεν "πουλάει" τώρα πια;
Περιμένω ως πολίτης και ως γονιός παιδιού της ΣΤ Δημοτικού.
Για την ακρίβεια το "νέο" βιβλίο δεν είναι άλλο από το παλιό που είχε αποσυρθεί αφού η ίδια η Πολιτεία το έκρινε ξεπερασμένο.
Και τώρα τι γίνεται; Το "κακό" έφυγε από τα σχολεία και οι εθνικώς σκεπτόμενοι και θεοσεβούμενοι Έλληνες, έχουν κάθε λόγο να αισθάνονται "νικητές". Τώρα υπάρχει ξανά ένα βιβλίο που διδάσκει Ιστορία τους Ελληνόπαιδες στα "εθνικώς" αποδεκτά πλαίσια, με την συνήθη ελληνοκεντρική αφήγηση και τις πάγιες αποσιωπήσεις ή στρεβλώσεις. Αφήνω τη σύγκριση των δύο βιβλίων ως προς τις πηγές και την όλη οργάνωση και αισθητική της παρουσίασης της ύλης σε όσους τα διαβάσουν και έρχομαι σε μερικά ενδεικτικά που καταγράφονται, προκύπτουν ή δεν προκύπτουν σε σημαντικά κεφάλαια:
Το κίνημα του Νεοελληνικού Διαφωτισμού π.χ. και ο ρόλος του στην προετοιμασία της Επανάστασης δεν υπάρχουν στο βιβλίο.
Στον Μικρασιατικό πόλεμο ο μόνος που εξόντωσε και κατέστρεψε φαίνεται να ήταν ο τουρκικός στρατός. Οι Τούρκοι άρχισαν αντίσταση και διωγμούς γιατί "δυσαρεστήθηκαν" από τους όρους της Συνθήκης των Σεβρών. Δίκαια ή άδικα;.
Ο ελληνικός στρατός "προχώρησε πολύ πιο πέρα" από εκεί που πρόβλεπε η Συνθήκη (γιατί άραγε;).
Ο δικτάτορας Μεταξάς ήταν αυτός που είπε το ΟΧΙ του 40 (καμία νύξη για το πως αντέδρασε και τι έκανε ο λαός). Στη διάρκεια της κατοχής "βρέθηκαν" κάποιοι άνθρωποι που δεν δίστασαν να συνεργαστούν με τους κατακτητές (ούτε ότι σχηματίστηκε κυβέρνηση εγκάθετων, ούτε τα ονόματά τους αναφέρονται, άγνωστο γιατί). Στην ίδια περίοδο, γενικά "δημιουργήθηκαν αντιστασιακές οργανώσεις". Καλά δεν είχαν αυτές ονόματα; Δεν υπήρχε κάποια με το μεγαλύτερο μέγεθος και τον ιδιαίτερο ρόλο; Οι συγγραφείς από κεκτημένη ταχύτητα αποφεύγουν την αναφορά στο ΕΑΜ, έστω και αν αναφέρονται στην μάχη κατά της πολιτικής επιστράτευσης που η ψυχή της ήταν το ΕΑΜ. Τον Δεκέμβρη του 44 υπήρξε απλώς "ανάμειξη" των Άγγλων (δηλαδή όχι ένοπλη επέμβαση;). Ο εμφύλιος πόλεμος έγινε ανάμεσα σε "αντίπαλες παρατάξεις". Ποιες ήταν όμως οι δυνάμεις που συγκρούστηκαν; Άγνωστο.
Το 1967 ο βασιλιάς Κωνσταντίνος "στην αρχή φάνηκε (!) να δέχεται την δικτατορία. Αργότερα, όταν επιχείρησε να αντιδράσει (δηλαδή να αντισταθεί;)... απέτυχε και αναγκάστηκε να φύγει από την χώρα".
Τέλος γιατί έγινε το πραξικόπημα στην Κύπρο; Το βιβλίο απαντά: λόγω των γεγονότων του Πολυτεχνείου οι δικτάτορες οργάνωσαν το πραξικόπημα για να "στρέψουν την προσοχή του λαού στα εξωτερικά ζητήματα". Δηλαδή ήταν κόλπο της χούντας, σχέδιο ξενοκίνητο για την κατάλυση της Κυπριακής Δημοκρατίας και την επιβολή "λύσης" δεν υπήρξε;
Ας σταματήσουμε εδώ.
Όσοι εξ αριστερών ορμώμενοι έκαναν εξαντλητική -και εξοντωτική- κριτική στο αποσυρθέν βιβλίο είναι ικανοποιημένοι από την αλλαγή που έγινε; Θα τοποθετηθούν ή δεν "πουλάει" τώρα πια;
Περιμένω ως πολίτης και ως γονιός παιδιού της ΣΤ Δημοτικού.
