Κίτρινη αλήθεια
Τασία Χριστοδουλοπούλου, Αυγή, Δημοσιευμένο: 2009-11-24
Γνώρισα την Αφροδίτη Αλ Σάλεχ, το καλοκαίρι, στη Μυτιλήνη, όταν αντιπροσωπεία του ΣΥΡΙΖΑ επισκέφθηκε την Παγανή για να διαμαρτυρηθεί για τις άθλιες συνθήκες κράτησης σʼ εκείνο το κολαστήριο. Ήταν κι εκείνη εκεί για πολλοστή φορά. Η στράτευσή της στην υπόθεση των μεταναστών με ξάφνιασε ευχάριστα.
Άνθρωπος ευαίσθητος και άμεσα πολιτικός, επεδίωκε την αποτελεσματικότητα της παρέμβασής της. Χωρίς ιδεολογικές ή θεωρητικές εγγραφές, αθόρυβα και σεμνά, έμαθα ότι έχει κάνει έργο ζωής τη βοήθεια προς τους μετανάστες και μέσα απʼ αυτό την καταξίωση μιας δημοκρατικής πρότασης για τη μεταναστευτική πολιτική στην Ελλάδα.
Με μια αμεσότητα που στήριζε με τη σοβαρή γνώση που είχε για τις μεταναστευτικές ομάδες και τα σύγχρονα προσφυγικά ρεύματα, ταξίδευε στους τόπους αιχμής για να δει και να βοηθήσει μετανάστες και πρόσφυγες.
Της απευθύνθηκα πολλές φορές μετά για βοήθεια σε ζητήματα μετανάστευσης. Όταν με ενημέρωσε πως θα γίνει σύμβουλος στον υφυπουργό Σπύρο Βούγια, ήμουν σίγουρη ότι ήθελε να δοκιμάσει την αποτελεσματικότητα της δράσης της σε ένα άλλο πόστο. Έτσι θεώρησα ότι η πρόσληψή της εγγράφεται στα συν του ΠΑΣΟΚ. Κι όταν η Παγανή έκλεισε, η σκέψη μου αυτή ενισχύθηκε.
Με την καχυποψία μου, όμως, για τα όρια και τις δυνατότητες του όλου ΠΑΣΟΚ και του κράτους στον τομέα αυτό, αναρωτιόμουν πόσο θα αντέξει η Αφροδίτη. Όταν λοιπόν είδα το δημοσίευμα στο “Θέμα” με τη γυμνή φωτογραφία της Αφροδίτης, από τη θητεία της ως ηθοποιού οκτώ χρόνια πριν, κατάλαβα πόσο η πρόσληψη της έχει ενοχλήσει διάφορους σκοτεινούς κύκλους.
Γυναίκα, ηθοποιός, όμορφη και σύμβουλος στο υπουργείο Δημόσιας Τάξης, είναι από μόνο του σκανδαλιστικό, πόσο μάλλον όταν υπάρχει και γυμνή φωτογραφία για να «διακοσμήσει» την είδηση. Κυρίως για να αποδομήσει την πραγματική είδηση, ότι από αυτή τη γυναίκα εκπορεύονται δημοκρατικές, ριζοσπαστικές προτάσεις για το μεταναστευτικό.
Ως γνωστόν η φωτογραφία είναι χίλιες λέξεις. Έτσι, το βιογραφικό της που δημοσιεύεται δίπλα, περιθωριοποιείται, ώστε να αναδειχθεί το δηκτικά αμφίσημο μήνυμα, που είναι και ο τίτλος του άρθρου «Μεγάλη επιτυχία του Σπ. Βούγια η πρόσληψη της Αφροδίτης».
Το άρθρο, που δημοσιεύτηκε στο “Πρώτο Θέμα” της 22ας Νοεμβρίου, είναι προφανές πως έχει στόχο. Όχι μόνο τον γνωστό, να σκανδαλίσει και να πουλήσει, αλλά κυρίως να δοκιμάσει τις αντοχές του βαθιά συντηρητικού, ανδροκρατικού, σκοτεινού και εθνικόφρονα μηχανισμού του υπουργείου, που θα επιμένω να αποκαλώ υπουργείο Δημόσιας Τάξης.
Όμως, ανεξάρτητα από τι θα κάνει ο Βούγιας ή ο Χρυσοχοΐδης, η δημόσια έκθεση μιας ακτιβίστριας, με αυτό το χυδαίο τρόπο, η αναπαραγωγή της φωτογραφίας στο Διαδίκτυο και τα σχόλια ακροδεξιών και χρυσαυγιτών, που μετά βεβαιότητας διατηρούν διαύλους επικοινωνίας και με την Κατεχάκη, επιβεβαιώνουν πόσο ευάλωτοι είμαστε όλοι/ες απέναντι σε μηχανισμούς διασυρμού, συκοφάντησης και εξόντωσης.
Όταν όμως αυτή η... γυμνή είδηση επίσης σχολιάζεται στο Διαδίκτυο και από αριστερούς και από αναρχικούς, αναρωτιέμαι πόσο διαβρωμένες είναι, άραγε, από τον σεξισμό, τον μισογυνισμό και τη ρηχότητα, είναι οι άμυνες μας.
Άνθρωπος ευαίσθητος και άμεσα πολιτικός, επεδίωκε την αποτελεσματικότητα της παρέμβασής της. Χωρίς ιδεολογικές ή θεωρητικές εγγραφές, αθόρυβα και σεμνά, έμαθα ότι έχει κάνει έργο ζωής τη βοήθεια προς τους μετανάστες και μέσα απʼ αυτό την καταξίωση μιας δημοκρατικής πρότασης για τη μεταναστευτική πολιτική στην Ελλάδα.
Με μια αμεσότητα που στήριζε με τη σοβαρή γνώση που είχε για τις μεταναστευτικές ομάδες και τα σύγχρονα προσφυγικά ρεύματα, ταξίδευε στους τόπους αιχμής για να δει και να βοηθήσει μετανάστες και πρόσφυγες.
Της απευθύνθηκα πολλές φορές μετά για βοήθεια σε ζητήματα μετανάστευσης. Όταν με ενημέρωσε πως θα γίνει σύμβουλος στον υφυπουργό Σπύρο Βούγια, ήμουν σίγουρη ότι ήθελε να δοκιμάσει την αποτελεσματικότητα της δράσης της σε ένα άλλο πόστο. Έτσι θεώρησα ότι η πρόσληψή της εγγράφεται στα συν του ΠΑΣΟΚ. Κι όταν η Παγανή έκλεισε, η σκέψη μου αυτή ενισχύθηκε.
Με την καχυποψία μου, όμως, για τα όρια και τις δυνατότητες του όλου ΠΑΣΟΚ και του κράτους στον τομέα αυτό, αναρωτιόμουν πόσο θα αντέξει η Αφροδίτη. Όταν λοιπόν είδα το δημοσίευμα στο “Θέμα” με τη γυμνή φωτογραφία της Αφροδίτης, από τη θητεία της ως ηθοποιού οκτώ χρόνια πριν, κατάλαβα πόσο η πρόσληψη της έχει ενοχλήσει διάφορους σκοτεινούς κύκλους.
Γυναίκα, ηθοποιός, όμορφη και σύμβουλος στο υπουργείο Δημόσιας Τάξης, είναι από μόνο του σκανδαλιστικό, πόσο μάλλον όταν υπάρχει και γυμνή φωτογραφία για να «διακοσμήσει» την είδηση. Κυρίως για να αποδομήσει την πραγματική είδηση, ότι από αυτή τη γυναίκα εκπορεύονται δημοκρατικές, ριζοσπαστικές προτάσεις για το μεταναστευτικό.
Ως γνωστόν η φωτογραφία είναι χίλιες λέξεις. Έτσι, το βιογραφικό της που δημοσιεύεται δίπλα, περιθωριοποιείται, ώστε να αναδειχθεί το δηκτικά αμφίσημο μήνυμα, που είναι και ο τίτλος του άρθρου «Μεγάλη επιτυχία του Σπ. Βούγια η πρόσληψη της Αφροδίτης».
Το άρθρο, που δημοσιεύτηκε στο “Πρώτο Θέμα” της 22ας Νοεμβρίου, είναι προφανές πως έχει στόχο. Όχι μόνο τον γνωστό, να σκανδαλίσει και να πουλήσει, αλλά κυρίως να δοκιμάσει τις αντοχές του βαθιά συντηρητικού, ανδροκρατικού, σκοτεινού και εθνικόφρονα μηχανισμού του υπουργείου, που θα επιμένω να αποκαλώ υπουργείο Δημόσιας Τάξης.
Όμως, ανεξάρτητα από τι θα κάνει ο Βούγιας ή ο Χρυσοχοΐδης, η δημόσια έκθεση μιας ακτιβίστριας, με αυτό το χυδαίο τρόπο, η αναπαραγωγή της φωτογραφίας στο Διαδίκτυο και τα σχόλια ακροδεξιών και χρυσαυγιτών, που μετά βεβαιότητας διατηρούν διαύλους επικοινωνίας και με την Κατεχάκη, επιβεβαιώνουν πόσο ευάλωτοι είμαστε όλοι/ες απέναντι σε μηχανισμούς διασυρμού, συκοφάντησης και εξόντωσης.
Όταν όμως αυτή η... γυμνή είδηση επίσης σχολιάζεται στο Διαδίκτυο και από αριστερούς και από αναρχικούς, αναρωτιέμαι πόσο διαβρωμένες είναι, άραγε, από τον σεξισμό, τον μισογυνισμό και τη ρηχότητα, είναι οι άμυνες μας.
