Ο Ταλάτ φεύγει, ο Έρογλου έρχεται...
Χριστίνα Πουλίδου, Αυγή της Κυριακής, Δημοσιευμένο: 2010-04-11
Μετά το "ναι" των Τουρκοκυπρίων στο σχέδιο Ανάν έρχεται και το "όχι" - διότι οι ερχόμενες εκλογές για την ανάδειξη του νέου Προέδρου στα κατεχόμενα, είναι ένα είδος δημοψηφίσματος. Στο οποίο, οι δημοσκοπήσεις δείχνουν, ότι με άνεση θα κόψει το νήμα ο Ντερβίς Έρογλου. Οι εκλογές της ερχόμενης Κυριακής θα σηματοδοτήσουν μια βαθιά αντιπαράθεση: ανάμεσα στον εθνικισμό και τη συμφιλίωση, τον φόβο και την ελπίδα, την ακροδεξιά και την κεντροαριστερά.
Ο Ντ. Έρογλου είναι ο εκφραστής της αδιαλλαξίας, ο οπαδός της μη λύσης ("η έλλειψη λύσης είναι η λύση" είναι το αγαπημένο του σύνθημα), ο ηγέτης των ακροδεξιών εθνικιστικών μηχανισμών. Ο Μ.Α. Ταλάτ είναι ο αριστερός υποψήφιος, ο "άθεος" (όπως τον καταγγέλλει ο αντίπαλός του), ο οπαδός της λύσης. Στη μέση βρίσκονται οι έποικοι - η δημοσκόπηση έδειξε ότι ο καταλύτης της εκλογικής διαδικασίας είναι η στάση που θα τηρήσουν οι έποικοι, οι οποίοι, αν και προέρχονται απ’ την Τουρκία, δείχνουν να μην ακολουθούν την έμμεση υπόδειξη της Τουρκίας και να επιλέγουν Έρογλου.
Αναλυτικότερα, στην ιστορία των Κατεχομένων η δεξιά παράταξη έχει την πρωτοκαθεδρία - η εκλογή Ταλάτ αποτέλεσε τη μοναδική εξαίρεση, που εν μέρει οφείλεται στη διάσπαση της δεξιάς οικογένειας. Σε αυτή τη συγκυρία, όμως, ο ενδο-οικογενειακός καυγάς δείχνει να αμβλύνεται, αφού ακόμη και ο Ραούφ Ντενκτάς έχει ενεργοποιηθεί υπέρ του Έρογλου - για την ακρίβεια κατά του Ταλάτ. Στην ιστορία των Κατεχομένων, επίσης, η εκλογική γραμμή της Άγκυρας ήταν νόμος. Σε τούτη την περίσταση, όμως, αυτή η παράδοση φαίνεται να εξασθενεί.
Η αποδοκιμασία του Ντ. Έρογλου από την τουρκική κυβέρνηση υπήρξε ξεκάθαρη εξαρχής - ο Τ. Ερντογάν καθυστέρησε εξαιρετικά να συγχαρεί τον πρωθυπουργό άμα τη εκλογή του, αρνιόταν πεισματικά να ανταποκριθεί στα αιτήματα συνάντησης που υπέβαλε ο Τουρκοκύπριος ηγέτης, μόλις την περασμένη βδομάδα δύο υπουργοί της κυβέρνησης Έρογλου δεν έγιναν δεκτοί από τους Τούρκους ομολόγους τους, η σφήνα της δεξιάς υποψηφιότητας Ερτογρούλογλου με τις ευλογίες της Άγκυρας και η υποστήριξη του (δεξιού) Τ. Αβτζί στην υποψηφιότητα Ταλάτ προκάλεσαν αίσθηση, ενώ στελέχη του κυβερνώντος κόμματος ΑΚΡ περιοδεύουν στα Κατεχόμενα στο πλευρό του Ταλάτ. Παρά ταύτα, ο Ντ. Έρογλου δείχνει να συγκεντρώνει το 52,9%, ενώ ο Μ.Α.Ταλάτ το 42,1%...
Στο αποτέλεσμα αυτό φαίνεται ότι ιδιαιτέρως συμβάλλουν οι έποικοι - το 55,3% των εποίκων, όσων δηλαδή προέρχονται και από τους δύο γονείς τους απ’ την Τουρκία, δηλώνει πως ψηφίζει Έρογλου. Οι πληροφορίες αναφέρουν, πως σε αυτή τη δεξαμενή ψήφων εργάσθηκε συστηματικά ο Έρογλου από την εποχή των βουλευτικών εκλογών και προς τα ’κει ρίχνει την τελευταία βδομάδα το βάρος του το επιτελείο Ταλάτ, με το σύνθημα "εγώ σας ενώνω με την Τουρκία"...
Ο Έρογλου επομένως, παρά και κόντρα στις επιθυμίες της Άγκυρας, δείχνει να προηγείται και μόνο με θαύμα μπορεί να ανατραπεί αυτή η δυναμική. Η εθνικιστική του ρητορεία και η διάχυση ενός κλίματος ανησυχίας πως επαπειλείται η υπόσταση του ψευδοκράτους βρίσκουν ανταπόκριση στον κόσμο, που (κατά 22,5%) εκφράζει τη δυσφορία του προς τους πολιτικούς "που απέτυχαν να τηρήσουν τις δεσμεύσεις τους" και κατά 16,6% δυσανασχετεί με την αποτυχία επίλυσης του Κυπριακού. Αφού λοιπόν εκτιμάται ότι όλα και όλοι απέτυχαν, τότε η στρατηγική της εθνικής περιχαράκωσης βρίσκει ευήκοα ώτα - "πρόκειται για τις εκλογές που θα κρίνουν το μέλλον του κράτους μας και του λαού μας. Είτε θα ζήσουμε περήφανοι στη χώρα μας, είτε θα αφεθούμε στην προσπάθεια αφομοίωσης του ελληνοκυπριακού κράτους" είναι η χαρακτηριστική φράση απ’ την κεντρική πολιτική ομιλία του Ντ. Έρογλου.
Ο Ταλάτ, μολονότι προσπάθησε να πείσει ότι οι συνομιλίες με τον Δημ. Χριστόφια έχουν παράγει έργο, μολονότι εκμαίευσε μια κοινή ανακοίνωση για το έργο των συνομιλιών (την οποία έσπευσε να χαιρετίσει με ικανοποίηση ο Τούρκος υπουργός Εξωτερικών Αχμέτ Νταβούτογλου), μολονότι υποχρέωσε τον αντίπαλό του να δηλώνει πως και ο ίδιος θα παραμείνει στο τραπέζι των συνομιλιών, σκεπάζεται από τη δυναμική της εθνικιστικής ρητορείας. Η οποία, ωστόσο, διατρέχει τον κίνδυνο της αλαζονείας της - η δήλωση Έρογλου πως "εγώ θα μείνω στο τραπέζι, οι Ελληνοκύπριοι ίσως βαρεθούν και φύγουν" εκτιμάται πως σήμανε την αρχή της αντιστροφής. Ο χρόνος όμως είναι λίγος και η απόσταση μεγάλη.
Ο Ντ. Έρογλου είναι ο εκφραστής της αδιαλλαξίας, ο οπαδός της μη λύσης ("η έλλειψη λύσης είναι η λύση" είναι το αγαπημένο του σύνθημα), ο ηγέτης των ακροδεξιών εθνικιστικών μηχανισμών. Ο Μ.Α. Ταλάτ είναι ο αριστερός υποψήφιος, ο "άθεος" (όπως τον καταγγέλλει ο αντίπαλός του), ο οπαδός της λύσης. Στη μέση βρίσκονται οι έποικοι - η δημοσκόπηση έδειξε ότι ο καταλύτης της εκλογικής διαδικασίας είναι η στάση που θα τηρήσουν οι έποικοι, οι οποίοι, αν και προέρχονται απ’ την Τουρκία, δείχνουν να μην ακολουθούν την έμμεση υπόδειξη της Τουρκίας και να επιλέγουν Έρογλου.
Αναλυτικότερα, στην ιστορία των Κατεχομένων η δεξιά παράταξη έχει την πρωτοκαθεδρία - η εκλογή Ταλάτ αποτέλεσε τη μοναδική εξαίρεση, που εν μέρει οφείλεται στη διάσπαση της δεξιάς οικογένειας. Σε αυτή τη συγκυρία, όμως, ο ενδο-οικογενειακός καυγάς δείχνει να αμβλύνεται, αφού ακόμη και ο Ραούφ Ντενκτάς έχει ενεργοποιηθεί υπέρ του Έρογλου - για την ακρίβεια κατά του Ταλάτ. Στην ιστορία των Κατεχομένων, επίσης, η εκλογική γραμμή της Άγκυρας ήταν νόμος. Σε τούτη την περίσταση, όμως, αυτή η παράδοση φαίνεται να εξασθενεί.
Η αποδοκιμασία του Ντ. Έρογλου από την τουρκική κυβέρνηση υπήρξε ξεκάθαρη εξαρχής - ο Τ. Ερντογάν καθυστέρησε εξαιρετικά να συγχαρεί τον πρωθυπουργό άμα τη εκλογή του, αρνιόταν πεισματικά να ανταποκριθεί στα αιτήματα συνάντησης που υπέβαλε ο Τουρκοκύπριος ηγέτης, μόλις την περασμένη βδομάδα δύο υπουργοί της κυβέρνησης Έρογλου δεν έγιναν δεκτοί από τους Τούρκους ομολόγους τους, η σφήνα της δεξιάς υποψηφιότητας Ερτογρούλογλου με τις ευλογίες της Άγκυρας και η υποστήριξη του (δεξιού) Τ. Αβτζί στην υποψηφιότητα Ταλάτ προκάλεσαν αίσθηση, ενώ στελέχη του κυβερνώντος κόμματος ΑΚΡ περιοδεύουν στα Κατεχόμενα στο πλευρό του Ταλάτ. Παρά ταύτα, ο Ντ. Έρογλου δείχνει να συγκεντρώνει το 52,9%, ενώ ο Μ.Α.Ταλάτ το 42,1%...
Στο αποτέλεσμα αυτό φαίνεται ότι ιδιαιτέρως συμβάλλουν οι έποικοι - το 55,3% των εποίκων, όσων δηλαδή προέρχονται και από τους δύο γονείς τους απ’ την Τουρκία, δηλώνει πως ψηφίζει Έρογλου. Οι πληροφορίες αναφέρουν, πως σε αυτή τη δεξαμενή ψήφων εργάσθηκε συστηματικά ο Έρογλου από την εποχή των βουλευτικών εκλογών και προς τα ’κει ρίχνει την τελευταία βδομάδα το βάρος του το επιτελείο Ταλάτ, με το σύνθημα "εγώ σας ενώνω με την Τουρκία"...
Ο Έρογλου επομένως, παρά και κόντρα στις επιθυμίες της Άγκυρας, δείχνει να προηγείται και μόνο με θαύμα μπορεί να ανατραπεί αυτή η δυναμική. Η εθνικιστική του ρητορεία και η διάχυση ενός κλίματος ανησυχίας πως επαπειλείται η υπόσταση του ψευδοκράτους βρίσκουν ανταπόκριση στον κόσμο, που (κατά 22,5%) εκφράζει τη δυσφορία του προς τους πολιτικούς "που απέτυχαν να τηρήσουν τις δεσμεύσεις τους" και κατά 16,6% δυσανασχετεί με την αποτυχία επίλυσης του Κυπριακού. Αφού λοιπόν εκτιμάται ότι όλα και όλοι απέτυχαν, τότε η στρατηγική της εθνικής περιχαράκωσης βρίσκει ευήκοα ώτα - "πρόκειται για τις εκλογές που θα κρίνουν το μέλλον του κράτους μας και του λαού μας. Είτε θα ζήσουμε περήφανοι στη χώρα μας, είτε θα αφεθούμε στην προσπάθεια αφομοίωσης του ελληνοκυπριακού κράτους" είναι η χαρακτηριστική φράση απ’ την κεντρική πολιτική ομιλία του Ντ. Έρογλου.
Ο Ταλάτ, μολονότι προσπάθησε να πείσει ότι οι συνομιλίες με τον Δημ. Χριστόφια έχουν παράγει έργο, μολονότι εκμαίευσε μια κοινή ανακοίνωση για το έργο των συνομιλιών (την οποία έσπευσε να χαιρετίσει με ικανοποίηση ο Τούρκος υπουργός Εξωτερικών Αχμέτ Νταβούτογλου), μολονότι υποχρέωσε τον αντίπαλό του να δηλώνει πως και ο ίδιος θα παραμείνει στο τραπέζι των συνομιλιών, σκεπάζεται από τη δυναμική της εθνικιστικής ρητορείας. Η οποία, ωστόσο, διατρέχει τον κίνδυνο της αλαζονείας της - η δήλωση Έρογλου πως "εγώ θα μείνω στο τραπέζι, οι Ελληνοκύπριοι ίσως βαρεθούν και φύγουν" εκτιμάται πως σήμανε την αρχή της αντιστροφής. Ο χρόνος όμως είναι λίγος και η απόσταση μεγάλη.
