Η δημιουργία του τρίτου πόλου

Η κρίση που ξέσπασε το 2009 είχε ως φυσική συνέπεια να αλλάξει και το πολιτικό τοπίο που διαμορφώθηκε μετά το 1974 με την εναλλαγή ΠΑΣΟΚ και Ν.Δ. στην εξουσία. Το νέο τοπίο, όπως διαμορφώθηκε στις εκλογές του 2012 (ειδικά σε εκείνες του Μαΐου, όπου κανένα κόμμα δεν ξεπέρασε το 20%) και φαίνεται να διατηρείται χωρίς σημαντικές αλλαγές μέχρι σήμερα όπως δείχνουν οι δημοσκοπήσεις, αποτύπωσε την έντονη δυσαρέσκεια έως και την οργή των πολιτών προς τα δύο κόμματα που άσκησαν την εξουσία για την πολιτική τους μέχρι το 2009 και για τη διαχείριση της κρίσης. Δυσαρέσκεια και οργή που εκφράστηκαν και συνεχίζουν να εκφράζονται προς τα κόμματα αλλά και τα άτομα, που πρωταγωνίστησαν όλη την προηγούμενη περίοδο και σήμερα, χωρίς καν να έχουν παραδεχτεί τις ευθύνες τους και να έχουν ζητήσει συγγνώμη για τα εγκληματικά τους λάθη, αποδίδουν τις ευθύνες στους πολίτες και εισηγούνται μέτρα που είναι αδιέξοδα και καταστροφικά για την οικονομία και την κοινωνία.

Η εκλογική καταβαράθρωση του ΠΑΣΟΚ που συνεχίζεται μέχρι σήμερα όπως δείχνουν οι δημοσκοπήσεις και ο μεγάλος αριθμός αναποφάσιστων που καταγράφεται σ’ αυτές έφεραν στο προσκήνιο την αναγκαιότητα για τη δημιουργία μιας ευρείας πολιτικής πλατφόρμας που να καλύπτει τον χώρο των προοδευτικών δυνάμεων για τη συγκρότηση του τρίτου πόλου ανάμεσα στον «φοβικό λαϊκισμό» και τον «επαναστατικό λαϊκισμό», ώστε με υπευθυνότητα και σταθερότητα να οδηγήσει τη χώρα σταδιακά έξω από την κρίση. Ομως, παρά το γεγονός ότι αυτή η διαπίστωση έχει επαναληφθεί από πολλούς, υπάρχει αντικειμενική δυσκολία στη συγκρότηση του χώρου αυτού με τις προσπάθειες που γίνονται κυρίως σε επίπεδο προσώπων της κεντρικής πολιτικής σκηνής.

Οι ερχόμενες εκλογές στην αυτοδιοίκηση δίνουν μια πολύ μεγάλη ευκαιρία για να δοκιμαστεί ο σχηματισμός αυτού του πόλου στην πράξη, από τα κάτω, μέσα από τη συνεργασία για την ανάδειξη τοπικών και περιφερειακών αρχών του προοδευτικού χώρου πάνω σε προγραμματικές συμφωνίες με συμφωνημένες αρχές και αξιόπιστα προγράμματα δράσης.

Η Δημοκρατική Αριστερά έχει πολύ έγκαιρα τοποθετηθεί σχετικά, εκφράζοντας την πρόθεση να ενισχύσει ενωτικές και αυτόνομες τοπικές πρωτοβουλίες και να βοηθήσει στη διαμόρφωση κοινωνικών και πολιτικών συμμαχιών σε τοπικό επίπεδο, που θα βασίζονται σε άτομα τα οποία έχουν επιδείξει αξία, ανοιχτό μυαλό και ανιδιοτέλεια ώστε με όραμα, στρατηγική και σχέδιο για την οργάνωση και λειτουργία της αυτοδιοίκησης να προετοιμάσουν ρεαλιστικό επιχειρησιακό πρόγραμμα δράσης, αξιοποιώντας με τον καλύτερο τρόπο τις υπάρχουσες περιορισμένες χρηματοδοτήσεις και το υφιστάμενο προσωπικό, αλλά και την όποια άλλη δυνατότητα παρουσιάζεται σε εθνικό και διεθνές επίπεδο.

Η επιδίωξη εκλογικών συνεργασιών με δυνάμεις και φερέγγυα πρόσωπα του δημοκρατικού τόξου πρέπει να έχουν ως προτεραιότητα την αντιμετώπιση των τοπικών-περιφερειακών προβλημάτων με βάση αρχές όπως (α) η ουσιαστική λειτουργία των θεσμών και των διαδικασιών λήψης αποφάσεων με στόχο το δημόσιο συμφέρον και μακριά από κάθε είδους πελατειακές σχέσεις και εξαρτήσεις από ποικιλώνυμα συμφέροντα, (β) η διαφάνεια, η αποτελεσματικότητα και η χρηστή αξιοποίηση των χρηματικών και ανθρώπινων πόρων, (γ) η αλλαγή της αναπτυξιακής στρατηγικής με ορθολογική αξιοποίηση των τοπικών πόρων και στόχο τη βιώσιμη ανάπτυξη και (δ) η ενίσχυση της ουσιαστικής κοινωνικής πολιτικής απέναντι στην επιδοματική πελατειακή πολιτική.

Η αναζήτηση σε όλη τη χώρα συνεργασιών με τις δυνάμεις εκείνες οι οποίες είναι αποφασισμένες να γυρίζουν την πλάτη σε πρακτικές που έφεραν τη χώρα στην καταστροφή και την κοινωνία σε απόγνωση και είναι πρόθυμες να δουλέψουν για το δημόσιο συμφέρον αποτελεί πρώτης τάξεως ευκαιρία να δοκιμαστεί στην πράξη η δημοκρατική σύμπραξη για μιαν άλλη Ελλάδα, αυτή των ισχυρών θεσμών, της νομιμότητας, της ανοχής στη διαφορετικότητα, της συναίνεσης, της μη βίας.

Αν αυτό το πείραμα στη βάση πετύχει, τότε η συγκρότηση του τρίτου πόλου θα γίνει ευκολότερα και, το κυριότερο, θα έχει στέρεες βάσεις.