Τις ημέρες των επετείων του μαύρου Ιούλη του ’74, ο πρόεδρος Ν. Αναστασιάδης επέλεξε να κάνει προσωπικό απολογισμό για την κατάσταση στην οποία περιήλθε την τελευταία πενταετία το Κυπριακό, που βρίσκεται στο χείλος της διχοτόμησης: «Εχω ήσυχη τη συνείδησή μου πως έπραξα ό,τι ήτο ανθρωπίνως δυνατόν όχι μόνο προς εξεύρεση λύσεως αλλά και αποτροπής του ναυαγίου στο Κραν Μοντανά», είπε με βάση γραπτή ομιλία που ανέγνωσε υπουργός του (20/7) ανήμερα της εισβολής, καθώς αναρρώνει αυτές τις ημέρες από κορονοϊό. Τι ωθεί τον Ν. Αναστασιάδη να προβεί σε τέτοια δήλωση και γιατί τώρα;

Στο μέσο του Ιουλίου η Κύπρος βρίσκεται ξανά ανάμεσα στις δύο επετείους του ’74 που σημάδεψαν ανεξίτηλα τη νεότερη ιστορία της: 15 Ιουλίου – πραξικόπημα και 20 Ιουλίου – εισβολή τουρκικών στρατευμάτων, κατάληψη του 37% του νησιού. Η τουρκική κατοχή και η διαίρεση παραμένουν η βαριά κληρονομιά του ’60 που, μισό αιώνα μετά, μεταφέρεται στους ώμους των νεότερων γενεών Ελληνοκυπρίων και Τουρκοκυπρίων.

Ποια ιεράρχηση έχει το Κυπριακό και η επίλυσή του στο μυαλό των ανθρώπων ενόψει των προεδρικών εκλογών τον Φεβρουάριο;

Το βάρος του άλυτου Κυπριακού βρίσκει συνεχώς μπροστά της η Κύπρος, καθώς ο πρόεδρος Νίκος Αναστασιάδης κλείνει τον κύκλο της μακράς διακυβέρνησής του. Με δύο εκθέσεις του προς το Συμβούλιο Ασφαλείας ο γενικός γραμματέας του ΟΗΕ Αντόνιο Γκουτέρες περιγράφει (3/1/22) με μελανά χρώματα την κατάσταση σήμερα στην Κύπρο.

Το 2021 κλείνει αφήνοντας την κοινωνία της Κύπρου –και στις δυο Κοινότητες που τις χωρίζει η γραμμή κατοχής– να αισθάνεται πιο έντονα το κενό στις προσπάθειες για την επίλυση του Κυπριακού. Επί μισό αιώνα τρεις γενιές Κυπρίων βιώνουν τις συνέπειες της de facto διαίρεσης, αλλά το πρόβλημα δεν έχει στεγανοποιηθεί, όπως αρκετοί πιστεύουν.

Τέλος στον φαύλο κύκλο των αλυσιδωτών παρενεργειών που προκαλεί το άλυτο Κυπριακό αποφάσισαν να δώσουν συντονισμένα η Ευρωπαϊκή Ενωση και ο ΟΗΕ, προετοιμάζοντας το έδαφος για μια συγκροτημένη πολιτική πρωτοβουλία επίλυσης. Στις Βρυξέλλες και τη Νέα Υόρκη ωριμάζει πια η ιδέα ότι πρέπει να αναλάβουν από τώρα πολιτική δράση, που στον κατάλληλο χρόνο να εξελιχθεί σε πλήρη και αποφασιστική πρωτοβουλία. Το μήνυμα που διαβιβάζουν στο διπλωματικό παρασκήνιο προς όλους είναι: όχι άλλα παιχνίδια με μηδενικό αποτέλεσμα! Μόνιμη λύση, συνεργασία και σταθερότητα στην Ανατολική Μεσόγειο.

Ένα χρόνο μετά τις εκλογές που έφερε στην ηγεσία των Τ/Κ τον «ντενκτασικό» Ερσίν Τατάρ, η Κύπρος βυθίζεται στη διχοτόμηση, η ε/κ κοινότητα στην εσωστρέφεια και τον λαϊκισμό και η τ/κ κοινότητα στην απόγνωση και το περιθώριο. Οι Ε/Κ πολιτικές δυνάμεις βρίσκονται σε οξύ καθημερινό ανταγωνισμό, βλέπουν την καταστροφική αυτή πορεία, αλλά κανείς δεν έχει μέχρι στιγμής καταθέσει μια συγκροτημένη εναλλακτική πρόταση για το μέλλον. Το ορόσημο για τους Ε/Κ είναι πλέον οι προεδρικές εκλογές και η διαπάλη έχει ήδη αρχίσει…

Ο Ν. Αναστασιάδης επέστρεψε από το πολυήμερο ταξίδι στη Νέα Υόρκη χωρίς να έχει τίποτα απολύτως στη βαλίτσα του για το Κυπριακό. Τη Δευτέρα συγκαλεί το Εθνικό Συμβούλιο, το συμβουλευτικό σώμα με τους πολιτικούς αρχηγούς για να εξηγήσει την κατάσταση. Το μοτίβο είναι γνωστό στους «παροικούντες την Ιερουσαλήμ»: η τουρκική αδιαλλαξία έχει φθάσει στα άκρα, «δύο κράτη», εποικισμός Βαρωσίων, ΝΟΤΑΜ για ασκήσεις σε όλη την Ανατολική Μεσόγειο. Στο ερώτημα, «τότε, τι κάνουμε;», καμία απάντηση!

Στον ΟΗΕ ένα συμπέρασμα έχει εξαχθεί εδώ και αρκετό καιρό. Ο Ν. Αναστασιάδης δεν θα διαβεί ποτέ το κατώφλι μιας πλήρους δέσμευσης στην πολιτική ισότητα και την αποτελεσματική συμμετοχή στο πακέτο των εκκρεμούντων θεμάτων προς επίλυση – το γνωστό και ως Πλαίσιο Γκουτέρες από την εποχή του Κραν Μοντανά. Εχει κατά καιρούς ανοίξει όλα τα υπό διαπραγμάτευση θέματα. Η σημερινή χαοτική κατάσταση είναι και δικό του προϊόν. Θα κάνει κίνηση τώρα που κλείνει τη 10ετή προεδρία του;

Οι προεδρικές εκλογές στην Κύπρο τον Φεβρουάριο του 2023 απέχουν μόλις 18 μήνες και η φθίνουσα πορεία της διακυβέρνησης Ν. Αναστασιάδη ωθεί πολλούς στον χώρο του Δημοκρατικού Συναγερμού (ΔΗΣΥ) να προσαρμόσουν τα σχέδιά τους για την επόμενη ημέρα. Στην ουσία όσα συμβαίνουν τις τελευταίες ημέρες είναι μέρος ενός ακήρυχτου προεκλογικού.

Η απόφαση του Κύπριου προέδρου να αφαιρέσει τα διαβατήρια από τον Ερσίν Τατάρ και βασικά στελέχη της «κυβέρνησής» του γυρίζει το κλίμα του διχασμού στη μαύρη εποχή 1963-74 ● Παρά τις διαβεβαιώσεις Αναστασιάδη πως η κίνηση αυτή δεν θα επηρεάσει τους 90.000 Τουρκοκύπριους με διαβατήριο της Κυπριακής Δημοκρατίας, η καχυποψία είναι διάχυτη στην Κοινότητα.

Είναι αληθές ότι για την Αγκυρα ο Μ. Ακιντζί υπερέβη τα εσκαμμένα: «Αυτός είναι ένας από τους βασικούς λόγους της παρέμβασης στις εκλογές. Για να πάρουν ένα αποτέλεσμα που θα τους επέτρεπε να πουν ότι ο τουρκικός λαός της Κύπρου δεν θέλει ομοσπονδία πλέον, χρησιμοποίησαν όλες τις δυνατότητες μιας χώρας 80 εκατομμυρίων για να σφετεριστούν τη βούληση του λαού», ανέφερε ο ίδιος στη συνέντευξή του στη «Γενί Ντουζέν»

Πέρασαν 47 χρόνια από το μαύρο καλοκαίρι που το δίδυμο ΝΑΤΟϊκό έγκλημα αιματοκύλησε την Κύπρο. Εκείνο το καλοκαίρι χάθηκε ο ανθός της Κύπρου. Λεβέντες που αρνήθηκαν να κρυφτούν όπως έκαναν ορισμένοι άλλοι. Παλικάρια που αρνήθηκαν να σκύψουν το κεφάλι, που τίμησαν με τη ζωή τους την ίδια το υπέρτατο ιδανικό, αυτό της ελευθερίας.