Οι στίχοι είναι παλιοί και γνωστοί ήδη από τα ρομαντικό χρόνια του 19ου αιώνα, τότε που μεσουρανούσε το άστρο του Αλεξάνδρου Σούτσου: Είν’ ελεύθερος ο Τύπος, φθάνει μόνον να μην βλάψεις / της Αρχής τους Υπαλλήλους, τους Κριτάς, τους Υπουργούς μας και των Υπουργών τους φίλους· / είν’ ελεύθερος ο Τύπος, φθάνει μόνον να μη γράψεις. Η πρόσφατη δίωξη και το «αυτόφωρο» των δημοσιογράφων του Φιλελευθέρου για ένα πρωτοσέλιδο με τίτλο «Ανήθικο πάρτι» έφερε στο προσκήνιο της δημοσιότητας πολλά προβλήματα, που εδώ και καιρό, ναρκοθετούν την ελεύθερη διακίνηση των ιδεών: ένα τυποκτόνο νόμο, τη δυσανεξία της κυβέρνησης στην πολιτική κριτική, την επιλεκτική κατασκευή εχθρών.

Θα συμφωνήσουμε ότι όλοι οι λαϊκιστές έχουν την ίδια μούρη, αλλά είναι εκπληκτικό πόσο μοιάζει η διακυβέρνηση του Ντόναλντ Τραμπ με τη δική μας των ΣΥΡΙΖΑΝΕΛ. Παρουσιάζουν την ίδια απλοϊκότητα στην προσέγγιση σύνθετων φαινομένων, δείχνουν την ίδια περιφρόνηση προς την αλήθεια, έχουν τις ίδιες εμμονές, φτιάχνουν τους ίδιους εχθρούς, έχουν ακόμη και την ίδια φρασεολογία.

Ο πρόεδρος της ΔΗΜΑΡ Θανάσης Θεοχαρόπουλος μαζί με τους Θόδωρο Μαργαρίτη και Γιώργο Σιακαντάρη μέλη της Ε.Ε., επισκέφθηκαν σήμερα τα γραφεία του Δημοσιογραφικού Οργανισμού Λαμπράκη, όπου στεγάζονται οι εφημερίδες «Τα Νέα» και το «Βήμα», το in.gr και o Βήμα fm. Συναντήθηκαν και ενημερώθηκαν από την διεύθυνση, τους δημοσιογράφους και τους εργαζομένους για τις δραματικές εξελίξεις που θα οδηγήσουν στην απενεργοποίηση των ιστορικών τίτλων αλλά και την απώλεια 580 θέσεων εργασίας σε μια δύσκολη περίοδο που οξύνεται η κρίση στον Τύπο.

Εξέφρασαν την αλληλεγγύη και την συμπαράσταση στους εργαζομένους, ενάντια στο κλείσιμο των ιστορικών εφημερίδων

Οι κυβερνήσεις αλλάζουν, αλλά η κρατική τηλεόραση μένει ίδια, ακριβώς γιατί είναι θεραπαινίδα των κυβερνήσεων. Σήμερα έχει μεταβληθεί σε φερέφωνο του ΣΥΡΙΖΑ, αλλά η ΝΔ δεν δικαιούται να εξοργίζεται και να κάνει εμπάργκο

Μπορεί η κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ-ΑΝΕΛ να υπήρξε πρωτοπόρος στη στοχοποίηση δημοσιογράφων και μέσων ενημέρωσης αλλά η παλιά αυτή συνταγή αποτελεί σήμερα το ευαγγέλιο των απανταχού λαϊκιστών ηγετών σε όλο τον κόσμο. Με κορυφαίο εκφραστή αυτής της αντίληψης τον νέο πλανητάρχη

Επειτα από 95 χρόνια θητείας στη δημόσια ζωή, η εφημερίδα που κρατάτε ίσως να μη βρίσκεται τις επόμενες ημέρες στη συνηθισμένη θέση της στα περίπτερα. Μπορεί μέσα στις σελίδες της να πέρασε η πολιτική, πνευματική, οικονομική ζωή της χώρας, να αποτυπώθηκαν οι ελπίδες, τα πάθη και οι παθογένειες της κοινωνίας, αλλά οι αμείλικτες οικονομικές συνθήκες, τα εκδοτικά λάθη και η διαρκής πολιτική στοχοποίησή της πιέζουν για υποστολή της σημαίας της.

Αν στην Ελλάδα της Μεταπολίτευσης υπήρχε ένας χώρος που παρά τα λάθη του, μερικές φορές και τις υπερβολές του, υπεράσπιζε τον ορθό λόγο, τις σταθερές αξίες της φιλελεύθερης αστικής δημοκρατίας, τον διάλογο και τον πλουραλισμό, αυτός ήταν κυρίως ο χώρος που κάλυπταν οι δύο εφημερίδες του ΔΟΛ, «Το Βήμα» και «Τα Νέα». Από την άλλη πλευρά, την αποκαλούμενη και συντηρητική, που σε πολλά πράγματα ήταν πιο προοδευτική από κάποιους δήθεν ριζοσπάστες αριστερούς, υπάρχει η «Καθημερινή». Σήμερα ο χώρος της μετριοπάθειας, της σύνεσης και της συναίνεσης κινδυνεύει να χάσει τις δύο πιο σοβαρές εφημερίδες του.

Μιλώντας στη Βουλή για «ΤΑ ΝΕΑ», ο Αλέξης Τσίπρας είπε ότι η εφημερίδα τον τελευταίο ενάμιση χρόνο τον προπηλάκιζε.

Τον προπηλάκιζε; Απ’ όσο ξέρω, και είμαι συνήθως καλός αναγνώστης, η εφημερίδα κανέναν δεν προπηλάκισε. Κανέναν δεν έβρισε. Η εφημερίδα ουδέποτε χρησιμοποίησε εκφράσεις όπως «Μισθούς, συντάξεις, μας τα ’κανες κουρέλι, άντε και μπιπ σύντροφε Κουβέλη» (σύνθημα που φώναζαν οι νεολαίοι του ΣΥΡΙΖΑ όταν η ΔΗΜΑΡ συμμετείχε στην κυβέρνηση Σαμαρά), ουδέποτε προσέβαλε τον θεσμικό ρόλο του Πρωθυπουργού αποκαλώντας τον με τη γνωστή λέξη - κάτι που είχε κάνει μιλώντας για τον πρωθυπουργό Αντώνη Σαμαρά, στη Λαμία, ο τότε διευθυντής του κομματικού ραδιοσταθμού του ΣΥΡΙΖΑ.

Αντίθετα, «ΤΑ ΝΕΑ» σε πολλές περιπτώσεις επέκριναν αυστηρά για τις πολιτικές του τον Πρωθυπουργό Αλέξη Τσίπρα. Ασκησαν συχνά κριτική, είτε πρωτοσέλιδα είτε με αρθρογραφία, για δηλώσεις του, επιλογές του, παραλείψεις του, ανακολουθίες του. Και προφανώς τον επέκριναν για τις υποσχέσεις που έδινε χωρίς να μπορεί να τις τηρήσει. Τον επέκριναν διότι είχε ισχυριστεί ότι θα καταργήσει τα Μνημόνια με έναν νόμο και ένα άρθρο - και όπως αναμενόταν από τους νουνεχείς όταν έκανε αυτές τις δηλώσεις (αλλά όχι και από τους ψηφοφόρους που παρέσυρε), δεν το έπραξε. Του άσκησαν κριτική γιατί δεν χόρεψε τις αγορές στους ήχους του ζουρνά, γιατί συνεργάστηκε με ένα κομμάτι μιας Ακροδεξιάς, γιατί δεν σεβάστηκε τη διάκριση των εξουσιών. Τον έψεξαν για την πολιτική της «περήφανης διαπραγμάτευσης» του Γιάνη Βαρουφάκη, για το δημοψήφισμα και την κυβίστηση αμέσως μετά την έκβασή του, για το τρίτο Μνημόνιο που υπέγραψε αυτός, ένας αντιμνημονιακός. Για το πελατειακό κράτος που κτίζει. Για τον διχαστικό λόγο του. Για πολλά ακόμα.

Αυτή είναι η δουλειά του Τύπου. Η άσκηση κριτικής στους πολιτικούς, η άσκηση κριτικής στην εξουσία. Μόνο αν συγγενεύεις με αυταρχικές ιδεολογίες μπορείς να θεωρείς τη θεμιτή και απαραίτητη κριτική προπηλακισμό.

Στη δημοκρατία η κριτική είναι υποχρεωτική.

...Δεν μας εξαγόρασε κανείς, ούτε κυριολεκτικά ούτε μεταφορικά. Κι αν δεν εμφανιστεί σύντομα κάποιος επενδυτής, θα πεθάνουμε, με ή χωρίς Μουλόπουλο. Κάποιοι θα τρίβουν τα χέρια τους. Κάποιοι θα έρχονται στον τάφο μας. Αλλά δεν είμαστε εκεί. Οχι ακόμη τουλάχιστον.

Η προσπάθεια ελέγχου του Δημοσιογραφικού Οργανισμού αποτελεί ατόπημα καθώς δημιουργεί οξύ πρόβλημα διαφάνειας και δημοκρατίας καλλιεργώντας, συνθήκες διαπλοκής με ΜΜΕ που αντιμετωπίζουν σημαντικά οικονομικά προβλήματα .Φαίνεται ότι οι ήττες από τα παιχνίδια στο πεδίο της ενημέρωσης δεν έγιναν κατανοητές. O tempora o mores !

Στην σημερινή σύσκεψη της Προέδρου του ΠΑΣΟΚ και Επικεφαλής της Δημοκρατικής Συμπαράταξης Φώφης Γεννηματά, του Προέδρου της ΔΗΜΑΡ Θανάση Θεοχαρόπουλου, του Προέδρου του Κινήματος Δημοκρατών και Σοσιαλιστών Γιώργου Παπανδρέου και του εκπροσώπου των Κινήσεων Πολιτών για την Σοσιαλδημοκρατία Γιάννη Τούντα συζητήθηκαν τα θέματα της επικαιρότητας, όπως οι εξελίξεις στην οικονομία και στην αξιολόγηση, το προσφυγικό και τα εθνικά θέματα και επιβεβαιώθηκε συμφωνία στο κοινό πολιτικό πλαίσιο της Δημοκρατικής Συμπαράταξης.

Συζητήθηκαν επίσης οι εξελίξεις στον χώρο της κεντροαριστεράς και επαναδιατυπώθηκε το κάλεσμα σε κόμματα, κινήσεις και πολιτικά στελέχη για συμπόρευση όλων των δυνάμεων της σοασιαλδημοκρατίας, του προοδευτικού κέντρου και της ανανεωτικής αριστεράς καθώς είναι η ώρα για αποφάσεις και για ενότητα και όχι για κατακερματισμό δυνάμεων. Στο πλαίσιο αυτό κινούνται και οι πρωτοβουλίες που έχουν ληφθεί όλο το τελευταίο χρονικό διάστημα και υλοποιούνται με πρόταγμα την διαμόρφωση εναλλακτικής πρότασης διακυβέρνησης του τόπου μακριά από τις αδιέξοδες πολιτικές του ΣΥΡΙΖΑ και τις συντηρητικές πολιτικές της ΝΔ για να ξεφύγει η χώρα από το τεχνητό δίπολο και να υπερβεί την κρίση.

Ή​​ταν συγκινητική η συμπαράσταση όλων των πολιτικών αρχηγών (πλην ΣΥΡΙΖΑΝΕΛ και Χρυσής Αυγής) στην άδικη και εξοντωτική αγωγή που έκανε ο υπουργός Εθνικής Αμυνας κατά του κ. Ανδρέα Πετρουλάκη, γιατί μεταξύ άλλων αποκαλούσε τον κ. Πάνο Καμμένο «ακροδεξιό» και «εθνικολαϊκιστή».