«Πατρίδα, πατρίδα, ήσουνα άτυχη από ανθρώπους να σε κυβερνήσουν». Μακρυγιάννης

Αναμφίβολα, μπροστά μας έχουμε μια ιδιότυπη «δικτατορία δανειστών». Οι εκάστοτε κυβερνήσεις, μετά την μεταπολίτευση «συνομολογούσαν» αλόγιστα δάνεια και επιδίδονταν στην κατασπατάληση του δημοσίου χρήματος, με αποτέλεσμα σήμερα ο έλληνας πολίτης να υποχρεούται να «πληρώσει το μάρμαρο».

Η σημερινή κυβέρνηση ακολούθησε λάθος οικονομική πορεία. Στηρίχτηκε σε εισπρακτικά μέτρα για να μειώσει το δημοσιονομικό έλλειμμα, με αποτέλεσμα να επιβαρυνθούν οι ασθενέστερες οικονομικές τάξεις, να δημιουργηθεί ανεργία, αλλά κυρίως χωρίς να γίνουν επενδύσεις που θα επέφεραν οικονομικό πλεόνασμα, με στόχο την έξοδο της χώρας από την κρίση.

Τώρα με νύχια και με δόντια προσπαθεί να προχωρήσει το έργο της. Με συνεχείς συσκέψεις ζητά την συναίνεση των πολιτικών αρχηγών και προσπαθεί να εφαρμόσει το πρόγραμμα που επιτάσσει η Τρόικα και το ΔΝΤ. Μέχρι και τον Πρόεδρο της Δημοκρατίας επιστράτευε για να πείσει τους αρχηγούς των πολιτικών κομμάτων, να συναινέσουν στην εφαρμογή του μνημονίου με τα σκληρότερα μέτρα.

Τα κόμματα της αντιπολίτευσης κρατούν αρνητική στάση στη χείρα βοήθειας που ζήτησε ο πρωθυπουργός. Το κόμμα της μείζονος αντιπολίτευσης μιλά για συναίνεση υπό όρους και θέτει ζήτημα διαπραγμάτευσης του μνημονίου. Είναι προφανές ότι η συναίνεση είναι «μπούμερανγκ» για τα κόμματα, καθώς μια τέτοια επιλογή θα οδηγούσε σε πολιτική συνενοχή τους, στην εφαρμογή των αντιλαϊκών μέτρων της κυβέρνησης, αλλά και εμπόδιο σε μια προσπάθεια για ένα νέο πολιτικό τοπίο που θα προκύψει από μια εκλογική διαδικασία.

Η κυβέρνηση ονειρεύεται μια ακόμη νέα λύση. Μια κυβέρνηση τεχνοκρατών, που θα έχει τη στήριξη των δύο μεγάλων κομμάτων, τα οποία θα επιδιώξουν να αποφύγουν το μεγάλο πολιτικό κόστος των διαρθρωτικών αλλαγών και θα προετοιμάσουν τις δυνάμεις τους για μια τελική πολιτική μάχη, μετά την υλοποίηση του μνημονίου.

Είναι προφανές, ότι βαθιά κοινωνική κρίση μαστίζει τη χώρα. Η κυβέρνηση έχει χάσει οριστικά τον πολιτικό έλεγχο και αδυνατεί να υλοποιήσει το οικονομικό και πολιτικό σχέδιο της. Ταλανίζεται με ημίμετρα και είναι σε πολιτικό αδιέξοδο.

Ο λαός δεν πείθεται πλέον για την αξιοπιστία κυβερνώντων και επίορκων πολιτικών. Έχει απαξιώσει πλήρως το πολιτικό σύστημα, εξαιτίας των επί σειρά ετών οικονομικών σκανδαλών και τις υποσχέσεις ότι «λεφτά υπάρχουν» ενώ παράλληλα γινόταν βολιδοσκόπηση για δανεισμό και εισαγωγή στο ΔΝΤ. Αισθάνεται ανασφάλεια στη καθημερινή του ζωή, καθώς η ανεργία, η εγκληματικότητα και το μεταναστευτικό δημιουργούν κλίμα φοβίας, ενώ η κρατική παρέμβαση είναι ανεπαρκής.

Ο πολίτης ξεπέρασε τα όρια της αντοχής του, αγανάκτησε. Αντιστέκεται. Δημιούργησε το κίνημα της αγανάκτησης. Ψάχνει να βρει την χαμένη ελπίδα του. Ξεσηκώθηκε. Με καθημερινές πολυπληθείς συγκεντρώσεις στο Σύνταγμα και σε άλλες πόλεις ζητά την αλήθεια από την κυβέρνηση. Συμπαρίστανται και οι άνθρωποι του πνεύματος. Ξεσηκωμός χωρίς πολιτικό χρώμα που ζητά ένα σίγουρο μέλλον. Η δημοκρατία ξύπνησε. Τώρα μιλούν οι πολίτες. Ζητούν αξιόπιστη και καθαρή αντιπροσώπευση στο Κοινοβούλιο. Ζητούν καθαρή πολιτική με τον βουλευτή να εργάζεται για τα συμφέροντα της χώρας και για την να ευημερία του λαού.

Η σημερινή κατάσταση δεν οδηγεί πουθενά. Η κυβέρνηση δεν φαίνεται να έχει άλλη δυναμική παρουσία και προκύπτουν σοβαρές καθυστερήσεις στο ζήτημα των αναγκαίων διαρθρωτικών αλλαγών. Το «βαθύ ΠΑΣΟΚ» είναι σε πλήρη σύγκρουση με την κοινωνική του βάση και έχει υποστεί στρατηγική πολιτική ήττα.

Είναι ολοφάνερο. Χρεοκόπησε το αξιακό σύστημα της μεταπολίτευσης που βασίστηκε στη διαπλοκή, στην ανευθυνότητα ορισμένων-διορισμένων, στην υποκρισία και στην πολιτική ηλιθιότητα.

Ας κοιτάξουμε το μέλλον μας καλλίτερα . Ας ανεβούμε λίγο ψηλότερα.