Οικογενειακό δίκαιο - γυναικείες οργανώσεις: Αγώνας για την υπεράσπιση της δημοκρατίας

Έφτασε η ανατροπή του οικογενειακού δικαίου για να μας αποκαλυφθεί σε όλη της τη διάσταση και την εισχώρηση στην κυβερνητική πολιτική η δυναμική της Ακροδεξιάς των ανδρών και η έντονη παρουσία της στα πολιτικά πράγματα της χώρας.

Έπειτα από ένα άγριο σφυροκόπημα από το σύνολο των κομμάτων της αντιπολίτευσης και τις δύο βουλευτίνες της Ν.Δ., από θεσμικούς φορείς και γυναικείες οργανώσεις, πέρασε από τη Βουλή με 156 ψήφους το νομοσχέδιο για τη μεταρρύθμιση του οικογενειακού δικαίου. Μια μεταρρύθμιση που αποτελεί ανατροπή ενός προοδευτικού νόμου για την ισότητα των φύλων και την προστασία του παιδιού. Ενός νόμου που αποτέλεσε τον προπομπό για τη διατύπωση της Διεθνούς Σύμβασης των Δικαιωμάτων του Παιδιού και πήρε τα εύσημα του ΟΗΕ.

Αυτή η ανατροπή φέρει τη σφραγίδα της Ακροδεξιάς των ανδρών, που ξεκίνησε την πορεία της από το 1970 στην Αμερική και θεωρεί ότι απειλείται από οτιδήποτε θετικό για το γυναικείο φύλο, τους/τις ιθαγενείς, τις μειονότητες, τους μετανάστες και τις μετανάστριες κ.λπ. Αυτή την πολιτική της διεθνούς Ακροδεξιάς των ανδρών εκπροσωπεί στη χώρα μας ομάδα συλλογικοτήτων μπαμπάδων που με στόχο το οικογενειακό δίκαιο έκανε αισθητή την παρουσία της από χρόνια στην πολιτική σκηνή της χώρας μας με επισκέψεις σε πολιτικούς φορείς και δεν δώσαμε την πρέπουσα προσοχή. Αγνοήσαμε τον κίνδυνο που εξέπεμπε για τα ανθρώπινα δικαιώματα και την ισότητα και ισονομία των πολιτών, εν τέλει για την ίδια τη Δημοκρατία και την ύπαρξη μιας ευνομούμενης πολιτείας.

Εφτασε η ανατροπή του οικογενειακού δικαίου για να μας αποκαλυφθεί σε όλη της τη διάσταση και την εισχώρηση στην κυβερνητική πολιτική η δυναμική της Ακροδεξιάς των ανδρών και η έντονη παρουσία της στα πολιτικά πράγματα της χώρας. Η συμμετοχή της στη νομοπαρασκευαστική επιτροπή του νομοσχεδίου και η επικράτηση των απόψεών της έναντι της πλειοψηφίας των μελών της νομοπαρασκευαστικής. Είναι πολύ ανησυχητικό ότι τις απόψεις της ενστερνίζεται και ένας αριθμός ανθρώπων που διατρέχει διάφορους πολιτικούς χώρους.

Οι γυναικείες οργανώσεις, έχοντας πληροφόρηση για τη δράση τους μέσω του VOX στην Ισπανία, της Λέγκας του Βορρά στην Ιταλία, την παρέμβαση της grevio για την αποτροπή των επιδιώξεών τους και τη νίκη των γυναικών σε Ισπανία και Ιταλία, ανέδειξαν αυτά τα ζητήματα (πολλά εύσημα στις φίλες του γυναικείου σωματείου Μωβ) και ξεκίνησαν έναν μαραθώνιο συναντήσεων, συζητήσεων με πολιτικά κόμματα, βουλευτές και βουλευτίνες όλων των κομμάτων, θεσμικούς φορείς, διεθνείς οργανισμούς και οργανώσεις (εδώ τα εύσημα στο Ευρωπαϊκό Δίκτυο κατά της βίας για τα εξαιρετικά αποτελέσματα), τους υπεύθυνους ευρωβουλευτές/τίνες στην ομάδα Ισότητας και Δικαιοσύνης του Ευρωκοινοβουλίου, ώστε να πείσουν για την ορθότητα των απόψεών τους.

Ηταν μια τεράστια προσπάθεια που προσομοιάζει με τον αγώνα Δαβίδ και Γολιάθ. Στη θέση του Δαβίδ, βέβαια, οι γυναικείες οργανώσεις χωρίς ανθρώπινους και οικονομικούς πόρους απέναντι σε ένα εύρωστο οικονομικό λόμπι ανδρών που είχε μπλοκάρει όλα τα μέσα ενημέρωσης, ακόμα και τα μέσα κοινωνικής δικτύωσης. Σ’ αυτό το κλίμα οι γυναικείες οργανώσεις έδωσαν τη μάχη απέναντι στο πισωγύρισμα στην πατριαρχία και ανέδειξαν, στις διαδικτυακές εκδηλώσεις που οργανώθηκαν για το οικογενειακό δίκαιο, τον κίνδυνο επέλασης ενός νέου φασισμού.

Και εδώ έγκειται το μεγάλο πρόβλημα. Θα δώσουν τα κόμματα της αντιπολίτευσης βάση σ’ αυτόν τον επερχόμενο κίνδυνο και θα δημιουργήσουν μέτωπο αντίστασης και απόκρουσής του; Ο κίνδυνος δεν είναι προ των πυλών. Πέρασε την πύλη και βρίσκεται ανάμεσά μας. Καθήκον των προοδευτικών ανθρώπων, να αντισταθούμε.