Κωμωδία

Επιχειρηματολόγησε χθες ο Πρωθυπουργός ότι πρέπει να γίνει αναθεώρηση γιατί «στο Σύνταγμα δεν υπάρχει η έννοια της αξιολόγησης, της κλιματικής κρίσης, της τεχνητής νοημοσύνης. Εξακολουθεί να υπάρχει η “σκληρή” απαγόρευση για μη κρατικά πανεπιστήμια».

Από το τελευταίο καταλαβαίνει κανείς ότι η συζήτηση είναι ανέκδοτο. Τα ιδιωτικά πανεπιστήμια νομοθετήθηκαν το 2024 και επικυρώθηκαν από το ΣτΕ με το επιχείρημα ότι η «απαγόρευση» δεν είναι και τόσο… σκληρή.

Το Σύνταγμα έχει, βέβαια, ισχυρή πρόβλεψη για την προστασία του περιβάλλοντος. Αλλά καταστρατηγείται. Επί ημερών Μητσοτάκη κρίθηκαν αντισυνταγματικά, π.χ., ο Νέος Οικοδομικός Κανονισμός, ο «Μεγάλος Περίπατος», το master plan του ΟΛΠ κ.ά. Ούτε σοβαρές περιβαλλοντικές μελέτες δεν κάνουμε αλλά θέλει να συνταγματικοποιήσει την κλιματική αλλαγή ο Πρωθυπουργός που πανηγυρίζει εξορύξεις.

Το να κάνουμε την τεχνητή νοημοσύνη συνταγματική ύλη είναι σχεδόν διασκεδαστικό. Στην ελληνική νομοθεσία υπάρχουν ήδη προστασίες για τις επιπτώσεις της και ρητή αναφορά σε σχέση με την εκδικητική πορνογραφία. Για τα περί απορρήτου και ιδιωτικότητας, η κυβέρνηση των υποκλοπών ας μη μιλάει καλύτερα.

Στο ζήτημα της επιλογής της ηγεσίας της Δικαιοσύνης, η κυβέρνηση καμαρώνει ότι για πρώτη φορά οι δικαστικοί διατύπωσαν γνώμη αλλά πρέπει αυτό να ενσωματωθεί και στο Σύνταγμα. Η κωμική λεπτομέρεια; Πράγματι οι δικαστές γνωμοδότησαν διά ψηφοφορίας αλλά η κυβέρνηση τους αγνόησε επιδεικτικά προάγοντας άλλους.

Σε ό,τι αφορά την αξιολόγηση και την άρση μονιμότητας, ήδη προβλέπονται στον πειθαρχικό κώδικα και στο άρθρο 103 που αναφέρει ρητώς λόγους λύσης της σχέσης εργασίας των δημοσίων υπαλλήλων. Δεν του αρκούν; Γιατί άραγε; Υποστηρίζει επίσης ότι η δυνατότητα δεύτερης θητείας του Προέδρου της Δημοκρατίας προκαλεί μικροκομματικές σκοπιμότητες που «δύνανται να αλλοιώσουν τον οφειλόμενο υπερκομματικό χαρακτήρα του». Τότε γιατί αυτός εξέλεξε κομματικό ΠτΔ χωρίς ούτε μια προσπάθεια συναίνεσης;

Η ναυαρχίδα, όμως, της θρασύτητας είναι η επιθετικότητα με την οποία ζητείται συναίνεση για το άρθρο 86, «ώστε να ενισχυθούν τα εχέγγυα αμερόληπτης κρίσης» της ποινικής ευθύνης υπουργών από τη Δικαιοσύνη. Σωστά. Ποιος, όμως, εμπόδισε την απόδοση ποινικών ευθυνών σε μέλη της κυβέρνησής του; Ποιος αγνόησε δικογραφίες της Ευρωπαϊκής Εισαγγελίας; Ποιοι έλεγαν «έχουμε πλειοψηφία και αποφασίζουμε»; Ποιος έκανε εξεταστικές της πλάκας αντί για προανακριτικές;

Με απλά λόγια: Οταν δεν έχεις τηρήσει καν το υφιστάμενο Σύνταγμα, έχεις χάσει την αξιοπιστία που απαιτείται για να το αναθεωρήσεις. Με το παρντόν κιόλας.