Μια γαλλική μαγική σφαίρα

Παύλος Τσίμας, Τα Νέα, Δημοσιευμένο: 2017-04-25

1.Το 2012, η Γαλλία έκανε κάτι ασυνήθιστο. Καταψήφισε τον απερχόμενο Προεδρό της- τον υπερκινητικό, υπερφιλόδοξο και υπερβολικά σατανικό Σαρκοζί– στερώντας του το δικαίωμα σε μια δεύτερη θητεία, δικαίωμα που είχαν οι προκάτοχοί του Μιτεράν και Σιρακ. Το είχε πάθει και ο Ζισκάρ, το 1981. Αλλά εκείνος τουλάχιστον είχε υποκύψει στο ακαταμάχητο ρεύμα Μιτεράν και στην επιθυμία της Γαλλίας να αλλάξει, μετά από δεκαετίες, πολιτικό πρόσημο. Στην περίπτωση Σαρκοζί, αντίθετα, η Γαλλία ήθελε απλώς να απαλλαγεί από αυτόν, τόσο ώστε ψήφισε μια άχαρη μετριότητα, τον Φρανσουά Ολάντ. Από τον οποίο, πέντε χρόνια αργότερα, ήθελε επίσης να απαλλαγεί, τόσο ώστε του απαγόρευσε να συμμετάσχει καν στις εκλογές (για πρώτη φορά στην ιστορία), απειλώντας τον με εξευτελισμό μέσω των δημοσκοπήσεων. Δυο φορές μέσα σε δυο χρόνια δεν είναι σύμπτωση. Είναι ένδειξη ενός χάσματος που όλο και διευρύνεται μεταξύ εκπροσώπων και εκπροσωπουμένων, μεταξύ εκλογέων και εκλεγμένων. Και το χάσμα γεμίζει με δυσπιστία, απογοήτευση, συχνά οργή. Που κινδυνεύει να εξελιχθεί σε υποτίμηση, αμφισβήτηση της δημοκρατίας της ίδιας.

2.Στις προεδρικές εκλογές του μακρινού 1965, ο σοσιαλιστής Φρανσουά Μιτεράν, υποχρέωσε, παρά πάσα προσδοκία, τον ιδρυτή της 5ης Γαλλικής δημοκρατίας, τον στρατηγό Ντε Γκωλ, να διεκδικήσει την επανεκλογή του σε δεύτερο γύρο. Από τότε, μισό αιώνα τώρα, η Γαλλία διχάζεται και ψηφίζει γύρω από τον άξονα δεξιά-αριστερά (ο οποίος γεννήθηκε άλλωστε επί γαλλικού εδάφους πριν 228 χρόνια). Και συσπειρώνεται γύρω από ισχυρές ηγετικές προσωπικότητες- Ντε Γκωλ και κατόπιν Σιράκ από τη μια, Μιτεράν από την άλλη. Τα τελευταία δέκα χρόνια η Γαλλία μοιάζει ν’ αναζητά ηγετικές προσωπικότητες του μεγέθους των πρώην. Και απογοητεύεται. Αναζητά, ακόμη περισσότερο, μιαν αναβίωση, μια νέα νοηματοδότηση της διαχωριστικής γραμμής δεξιά- αριστερά. Γι’ αυτό και στις προκριματικές της δεξιάς, οι ψηφοφόροι αγνόησαν το φαβορί και διάλεξαν τον πιο «δεξιό», τον Φιγιόν, ως υποψήφιο Πρόεδρο. Γι’ αυτό και στις προκριματικές των σοσιαλιστών ψήφισαν τον πιο «αριστερό» από τους υποψηφίους, τον Αμόν, πριν τον εγκαταλείψουν τρέχοντας για κάποιον ακόμη πιό «αριστερό», τον ακαταμάχητο, αν και ενίοτε ασυνάρτητο, Μελανσόν.

Η ειρωνεία της ιστορίας είναι ότι στον δεύτερο γύρο των εκλογών βρέθηκαν δύο υποψήφιοι που δηλώνουν ότι αρνούνται την διάκριση αριστεράς – δεξιάς. Ο ni droite ni gauche Μακρόν και η Λεπέν που αρνείται πεισματικά (στα λόγια έστω) την Ακροδεξιά της ταυτότητα. Κι είναι σαν η ιστορική διαχωριστική γραμμή δεξιά- αριστερά να υποκαθίσταται από μια νέα που συμβολίζουν ο κοσμοπολίτικος, ευρωπαϊκός μεταρρυθμισμός του Μακρόν και η ξενοφοβική, νοσταλγική ενός μηδέποτε υπάρξαντος χρυσού αιώνα, αναδίπλωση στα εθνικά σύνορα της Λεπέν. Και στο μεταξύ, τα δυο κυρίαρχα κόμματα της δεξιάς και της αριστεράς έμειναν εκτός δευτέρου γύρου, αθροίζοντας συνδυαστικά μόλις 25%. Σαν η Γαλλία να ζει ότι δοκιμάσαμε εμείς το 2012.

3.Το 2002 όλοι προεξοφλούσαν ότι η προεδρική εκλογή θα ήταν μια μονομαχία ανάμεσα στον γκωλικό Σιράκ και τον διάδοχο του Μιτεράν, τον σοσιαλιστή Ζοσπέν. Το προεξοφλούσαν τόσο, ώστε πολλοί θεώρησαν μάταιο να ψηφίσουν στον πρώτο γύρο, η αποχή έφθασε σε επίπεδα ρεκόρ, μικρότερες υποψηφιότητες διέσπασαν το σοσιαλιστικό μπλοκ και, κάπως έτσι, σαν από ατύχημα, για 190.000 ψήφους στα 45 εκατομμύρια ο Ζαν Μαρί Λεπέν, εκπρόσωπος μιας ως πρόσφατα περιθωριακής Ακροδεξιάς, με αντισημιτικό, ρατσιστικό λόγο και φασίζουσες πρακτικές, βρέθηκε στον δεύτερο γύρο. Ήταν σοκ. Η Γαλλία και ο κόσμος ανατρίχιασαν, μια μεγάλη καμπάνια δημοκρατικής συσπείρωσης οργανώθηκε και ο Λεπέν έχασε στον δεύτερο γύρο με ένα συντριπτικό 82 – 18. Δεκαπέντε χρόνια αργότερα, η κόρη του, κληρονόμος του κόμματος, μπαίνει στον δεύτερο γύρο των εκλογών με άνεση, συγκεντρώνοντας πάνω από 7 εκατομμύρια ψήφους. Κανένα σοκ, καμία έκπληξη, καμιά ανατριχίλα. Ο Λεπενισμός έγινε μπανάλ, σχεδόν νορμάλ. Αυτό που ήταν φρικτά ακραίο, πριν 15χρόνια, αρχίζει να ακούγεται ανησυχητικά φυσιολογικό.

Ο δεύτερος γύρος των γαλλικών εκλογών θα φέρει, λοιπόν, αντιμέτωπους έναν φανατικό ευρωπαϊστή και κάποια που θέλει να διαλύσει την ευρωπαϊκή ένωση «όπως διαλύθηκε η Σοβιετική Ένωση». Έναν μεταρρυθμιστή οπαδό της ανοιχτής οικονομίας και μια κήρυκα της επιστροφής στα εθνικά σύνορα και την κρατική προστασία επί της οικονομίας. Έναν φιλελεύθερο και μια οπαδό του ισχυρού κράτους και του καθαρού αίματος. Ο Μακρόν θα κερδίσει την μεθεπόμενη Κυριακή, αλλά όχι εύκολα. Κι έπειτα θα πρέπει, Πρόεδρος της Δημοκρατίας δίχως κόμμα, να βρει στις βουλευτικές εκλογές του Ιουνίου κοινοβουλευτική πλειοψηφία για να κυβερνήσει. Ούτε αυτό θα είναι εύκολο. Αλλά αυτά αφορούν στην Γαλλία. Μόνο που η Γαλλία ήταν συχνά τα τελευταία 200 χρόνια, ένα εργαστήριο όπου δοκιμάζονταν οι ιδέες και τα πολιτικά ρεύματα που θα κυριαρχούσαν στον κόσμο. Ίσως κι αυτή τη φορά να αποδειχθεί μια μαγική σφαίρα όπου βλέπουμε κάτι από το μέλλον μας.

Θέματα επικαιρότητας: Γαλλία προεδρικές εκλογές 2017

Η δημοκρατία είναι το καθεστώς της βραδύτητας

Μαρσέλ Γκωσσέ, 2017-05-13

Συνέντευξη στον Μιχ. ΜητσόΠαρά τις όποιες επιφυλάξεις του,...

Περισσότερα
Γιάννης Παπαθεοδώρου

Η Μαριάν και η Μαρίν

Γιάννης Παπαθεοδώρου, 2017-05-08

Η εμβληματική νίκη του Μακρόν στη Γαλλία έσωσε την τιμή...

Περισσότερα
Ριχάρδος Σωμερίτης

Γαλλία: περιμένοντας τον «τρίτο γύρο».

Ριχάρδος Σωμερίτης, 2017-05-07

Η Γαλλία έχει από χτες το βράδυ νέο (κυριολεκτικά) πρόεδρο...

Περισσότερα
Ο E. MACRON με 66,1%, Πρόεδρος της Γαλλίας 2017-2022

Ο E. MACRON με 66,1%, Πρόεδρος της Γαλλίας 2017-2022

2017-05-07

Η μεγάλη νίκη του Μακρόν είναι νίκη της δημοκρατίας και...

Περισσότερα
Νίκος Μπίστης

Ανακούφιση που νανουρίζει

Νίκος Μπίστης, 2017-04-29

Ανακούφιση για την προβλεπόμενη ήττα της Λεπέν στο δεύτερο...

Περισσότερα
Γιώργος Σιακαντάρης

Ανακούφιση χωρίς ουφ

Γιώργος Σιακαντάρης, 2017-04-26

Ανακ(ούφ)ιση χωρίς ουφ είναι το πρώτο συναίσθημα από τις...

Περισσότερα
Πάνος Σκοτινιώτης

Η νίκη του Μακρόν δεν θα είναι περίπατος

Πάνος Σκοτινιώτης, 2017-04-26

Κάνουν λάθος όσοι πιστεύουν πως ο δεύτερος γύρος των γαλλικών...

Περισσότερα

Μια γαλλική μαγική σφαίρα

Παύλος Τσίμας, 2017-04-25

...Ο δεύτερος γύρος των γαλλικών εκλογών θα φέρει αντιμέτωπους...

Περισσότερα

Άρθρα/ Πολιτική

Στέργιος Καλπάκης

Η Γαλλία τρομάζει ήδη Μητσοτάκη και συμφέροντα

Στέργιος Καλπάκης, 2024-07-09

Ανησυχούν: Αυτό που έγινε για να αποτραπεί η νίκη της Ακροδεξιάς...

Η απόλυτη ανατροπή στη Γαλλία

2024-07-08

Μια τεράστια ανακούφιση του Γαλλικού λαού και της προοδευτικής...

Θόδωρος Τσίκας

”Οι Γάλλοι στον πρώτο γύρο τιμωρούν. Στο δεύτερο επιλέγουν”

Θόδωρος Τσίκας, 2024-07-08

Δεν είναι βέβαιο αν ο πρώτος σοσιαλιστής Πρόεδρος της Γαλλίας,...

Δημήτρης Χατζησωκράτης

Όλοι/ες είμαστε σήμερα του Νέου Λαϊκού Μετώπου(NFP)

Δημήτρης Χατζησωκράτης, 2024-07-06

Δεν αρκεί όμως να δηλώνουμε τη στήριξή στο NFP και να μην...

Θανάσης Θεοχαρόπουλος

Για μία μεγάλη Κεντροαριστερά με ανανέωση

Θανάσης Θεοχαρόπουλος, 2024-06-28

H ΝΔ μέσα σε λιγότερο από έναν χρόνο διακυβέρνησης έχασε...

ΕΚΚΛΗΣΗ ΓΙΑ ΤΗΝ ΑΝΑΣΥΝΘΕΣΗ ΤΟΥ ΠΡΟΟΔΕΥΤΙΚΟΥ ΧΩΡΟΥ

2024-06-24

.Επειδή οι καιροί ου μενετοί, αποφασίσαμε να απευθύνουμε...

Χάρης Τσιόκας

Πώς και γιατί πρέπει τώρα μαζί…

Χάρης Τσιόκας, 2024-06-23

...Ο κατακερματισμος του προοδευτικού χώρου ,οι άγονοι και...

Εγκλήματα διαρκείας στη Ράφα

2024-05-29

Τραγικό λάθος ο κυριακάτικος βομβαρδισμόςκαταυλισμού...

Σωτήρης Βαλντέν

Η Βόρεια Μακεδονία και τα όρια της πολιτικής της ισχύος

Σωτήρης Βαλντέν, 2024-05-26

Εν μέσω πολλαπλών διεθνών και περιφερειακών κρίσεων, μερικές...

Στέργιος Καλπάκης

Τα πολλά πρόσωπα της υποκρισίας και της ανευθυνότητας

Στέργιος Καλπάκης, 2024-05-25

Άλλοτε πολέμιοι της Συμφωνίας, σήμερα ομνύουν στην τήρησή...

Θανάσης Θεοχαρόπουλος

Ισχυρή προοδευτική λύση διακυβέρνησης απέναντι στη ΝΔ

Θανάσης Θεοχαρόπουλος, 2024-05-21

Θεωρώ ότι υπάρχει κοινωνικό αίτημα του προοδευτικού κόσμου...

Νίκος Κοτζιάς

H σημασία της συμφωνίας των Πρεσπών

Νίκος Κοτζιάς, 2024-05-19

Η συμφωνία των Πρεσπών έλυσε έναν γόρδιο δεσμό με θάρρος....

×
×