Πού συμφωνώ και πού διαφωνώ με το Ν.ΜΑΡΑΝΤΖΙΔΗ

Σωστά ο Νίκος Μαραντζίδης στο πρόσφατο άρθρο του στην "ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗ" αναλύει ότι η λογική του "αντι-ΣΥΡΙΖΑ μετώπου" δεν ειναι μία ορθή επιλογή. Κατά την γνώμη μου συσκοτίζει τις διάφορες των αντίθετων δυνάμεων,καλλιεργεί ακραία πόλωση- που ειναι σε κάθε περίπτωση επιζήμια για την χώρα - και ακυρώνει την ιδεολογική αντιπαράθεση ανάμεσα στην κεντροαριστερά και την συντηρητική παράταξη.

Όμως η περιγραφή της "ρεαλιστικής στροφής" του ΣΥΡΙΖΑ απο τον Μαραντζίδη ως μιας καλοδεχούμενης εξέλιξης για την πορεία της χώρας και την αποδυνάμωση των λεγόμενων αντί-συστημικών τάσεων έχει ένα μεγάλο κενό. Απουσιάζει η καταλυτική κριτική στο σοβαρό φαινόμενο του πολιτικού κυνισμού που δεν μπορεί να γίνεται a priori αποδεκτό. Δηλαδή ο κυνισμός που εκφράζεται με την απόλυτη προσήλωση στον στόχο της εξουσίας. Γιατί με αυτή την έννοια νομιμοποιείται η δυνατότητα να γίνεται κανόνας ένα κόμμα να πράττει ΤΑ ΑΚΡΙΒΩΣ ΑΝΤΙΘΕΤΑ από όσα έλεγε στην αντιπολίτευση όταν βρίσκεται στην διακυβέρνηση.Θα αποτελεί ένα απολύτως νομιμοποιημένο παράδειγμα πολιτικής επικράτησης για την εκάστοτε αντιπολίτευση.Πρόκειται δηλαδή για τον πλήρη ευτελισμό του πολιτικού συστήματος,της ίδιας της έννοιας της πολιτικής.

Και αυτό δεν μπορεί και δεν πρέπει να περνάει στο χαλαρό...

Γιατί τότε θα γίνει παντοδύναμη η πραγματική αντισυστημική αμφισβήτηση!