Η ανικανότητα των Αθηνών απέναντι στις τουρκικές προκλήσεις

Με τις επιλογές της η Αγκυρα τεστάρει τις αντοχές, τα αντανακλαστικά, τη θέληση και τον πατριωτισμό της ελληνικής κυβέρνησης. Η καταγραφή που κάνει την ικανοποιεί.

Η Κύπρος κινδυνεύει σήμερα περισσότερο από κάθε άλλη φορά τα τελευταία 40 χρόνια. Εχει να αντιμετωπίσει έναν επιθετικό ρεβανσιστή Ερντογάν, ο οποίος αμφισβητεί ευθέως τις διεθνείς συνθήκες, το διεθνές δίκαιο και τα κυρίαρχα δικαιώματα της Μεγαλονήσου στη θάλασσα. Επιπλέον, η Κύπρος βρίσκεται δίπλα στις εστίες πολέμου και συγκρούσεων. Εκεί όπου η Τουρκία νομίζει ότι δικαιούται να ορίζει το ποιος «είναι τρομοκράτης» και να καταπατά τον διεθνή νόμο. Η συμπεριφορά της Τουρκίας στη Συρία θυμίζει εκείνη της Γερμανίας στην Πολωνία το 1939. Η κατάσταση για την Κύπρο δυσκολεύει και εξαιτίας του γεγονότος ότι:

Ο αμερικανικός παράγοντας έχει χάσει τη συνοχή του εξαιτίας της πολιτικής του Τραμπ.

Η ΕΕ αποδεικνύει καθημερινά τα όριά της απέναντι στα γεωπολιτικά παιχνίδια.

Το Ισραήλ είναι σχετικά μπλοκαρισμένο από τις εσωτερικές εξελίξεις σε αυτό.

Η Ρωσία έχει εγκλωβιστεί σε «ιδιαίτερα συστήματα» συμμαχιών.

Η Τουρκία προκαλεί την κυριαρχία της Κύπρου στις θάλασσές της. Εχει εισέλθει παράνομα στην ΑΟΖ της Μεγαλονήσου, επικαλούμενη ανύπαρκτα δικαιώματα που τάχα απορρέουν από την κατοχή της Βόρειας Κύπρου. Η παρανομία στο τετράγωνο. Ακόμα έχει εισέλθει εντός της αιγιαλίτιδας ζώνης της Κύπρου, που σημαίνει εντός θαλάσσιας ζώνης άμεσης κυριαρχίας της Κύπρου. Με τις επιλογές της επί του Κυπριακού η Τουρκία τεστάρει τις αντοχές, τα αντανακλαστικά, τη θέληση και τον πατριωτισμό της ελληνικής κυβέρνησης.

Η καταγραφή που κάνει την ικανοποιεί. Η Ελλάδα όχι μόνο δεν αντιδρά επί της ουσίας, αλλά οι αρμόδιοι υπουργοί της ΝΔ με πολλή επιπολαιότητα παράγουν κακοτεχνίες. Ο ΥΠΕΞ κ. Δένδιας, γελώντας μάλιστα, μας ενημέρωσε ότι η Τουρκία «την πάτησε» (!) διότι «κατέλαβε τμήμα του οικοπέδου 7 της Κύπρου στο οποίο δεν υπάρχει αέριο». Είναι σαν να περιγελά την Τουρκία επειδή κατέλαβε την Κάρυστο στη Νότια Εύβοια που δεν έχει ορυκτό πλούτο και όχι τα μεταλλεία στο Μαντούδι της Βόρειας Εύβοιας.

Ο υπουργός Αμυνας με τη σειρά του μας «ενημέρωσε» ότι στο οικόπεδο 7 της Κύπρου Γάλλοι και Τούρκοι είναι εκεί για να «φροντίζουν τα συμφέροντά τους». Του διέφυγε, φαίνεται, ότι οι πρώτοι είναι εκεί με πρόσκληση και σε συμφωνία με την Κυπριακή Δημοκρατία, ενώ οι δεύτεροι ως κατοχική δύναμη. Ακόμα χειρότερα, μίλησε για «αμφισημία» ως προς το σε ποιον ανήκει το βόρειο τμήμα του κυπριακού οικοπέδου 7. Διατύπωση επιπόλαιη, που σύντομα θα επικαλείται όπου το χρειαστεί η Τουρκία. Σήμερα, πλέον, καταγράφονται οι αρνητικές επιπτώσεις από το νεοδημοκρατικό πογκρόμ ενάντια σε άξιους διπλωμάτες.

Λυπάμαι που το λέω, αλλά υπουργοί που δεν κατανοούν τη σοβαρότητα της κατάστασης στην Κύπρο, που ταυτίζουν κατοχικές δυνάμεις με συμμάχους, που γελούν γιατί η κατοχή δεν έγινε στο «σωστό» κομμάτι των θαλασσών της Κύπρου, θα έπρεπε κανονικά να είχαν απολυθεί. Αλλά δυστυχώς βρίσκουν και τα κάνουν, διότι ο μεν πρωθυπουργός φαίνεται να μην καταλαβαίνει, οι δε αρμόδιοι της αξιωματικής αντιπολίτευσης δεν δείχνουν να έχουν όρεξη να κάνουν αντιπολίτευση. Τους εγκλωβίζουν οι πολλές «συνεννοήσεις» με τη ΝΔ.

Αυτό που χρειάζεται είναι η κινητοποίηση και η επαγρύπνηση του Ελληνισμού. Να συγκροτηθεί στην Ελλάδα ένα πατριωτικό κίνημα φίλων της Κύπρου, ώστε να βοηθήσει να συνέλθει άμεσα το πολιτικό σύστημα της χώρας και να αντιληφθεί το καθήκον υπεράσπισης του Ελληνισμού. Χρειάζεται, ακόμα, η χρήση όλων των διπλωματικών μέσων και των εργαλείων αποτροπής της τουρκικής επιθετικότητας. Οι Κούρδοι απέδειξαν -γιατί η Τουρκία δεν μπορεί, πλέον, να κάνει «ό,τι θέλει»- και τα όρια της στρατιωτικής της μηχανής. Χρειάζεται, ακόμα, περαιτέρω εμβάθυνση της πολιτικής συμμαχιών στην Ανατολική Μεσόγειο.

Διαπραγμάτευση για λύση του Κυπριακού χωρίς τη δυνατότητα της Τουρκίας να εκβιάζει, τουτέστιν άμεση απομάκρυνση των πλοίων της Τουρκίας από τις θάλασσες της Κύπρου. Η λύση του Κυπριακού έγκειται στη μετατροπή της Κύπρου σε ένα φυσιολογικό κράτος, όπως ορθά έχει υιοθετήσει και ο ΟΗΕ. Αυτή απαιτεί την κατάργηση του συστήματος ξένων εγγυήσεων και κάθε δυνατότητας κατοχής ή επέμβασης στην Κύπρο. Προϋποθέτει, δηλαδή, την υλοποίηση του κεκτημένου του Κραν Μοντανά.