Η παγίδα της αυτοδυναμίας και τρεις απειλές για τον Μητσοτάκη
Γιώργος Καρελιάς, news247.gr, Δημοσιευμένο: 2022-12-02
Στις εκλογές του 2019 η ΝΔ του Κυριάκου Μητσοτάκη τα πήρε όλα. Τράβηξε στην κάλπη της σημαντικό τμήμα «κεντρώων» ψηφοφόρων (πιο ακριβής χαρακτηρισμός είναι «δεξιούληδες του ΠΑΣΟΚ»). Και, ταυτόχρονα, περιόρισε πολύ τις απώλειές της προς τα δεξιά άκρα της: η Χρυσή Αυγή έμεινε εκτός Βουλής και η Ελληνική Λύση του Βελόπουλου έμεινε κάτω από το 4%.
Όλα, λοιπόν, «ήρθαν δεξιά» τότε στο νυν πρωθυπουργό. Δεν συμβαίνει το ίδιο σήμερα. Παρά τις φιλότιμες προσπάθειες της κυβερνητικής προπαγάνδας (και την υιοθέτησή της από ιμάντες της σε μέσα ενημέρωσης) να πείσει ότι οι εκλογές έχουν περίπου τελειώσει πριν καν προκηρυχθούν (βέβαιη νίκη της ΝΔ, μεγάλη διαφορά από τον ΣΥΡΙΖΑ, καθολική υπεροχή Μητσοτάκη έναντι Τσίπρα, σχεδόν βέβαιη και η αυτοδυναμία) τα πράγματα δεν είναι καθόλου έτσι. Και το γνωρίζουν πρώτοι απ’ όλους οι προπαγανδιστές, στους πιο νουνεχείς η ανησυχία δεν κρύβεται.
Ο Μητσοτάκης, πρέπει να το αναγνωρίσουμε, έχει τον πιο «καθαρό» στόχο στις εκλογές. Λέει «αυτοδυναμία και ξερό ψωμί», διότι οι κυβερνήσεις συνεργασίας είναι «ασταθείς». Ανεξάρτητα από το βαθμό αλήθειας αυτού του ισχυρισμού, έχει ένα πλεονέκτημα έναντι των αντιπάλων του (ΣΥΡΙΖΑ και ΠΑΣΟΚ), οι οποίοι δεν καταφέρνουν να παρουσιάσουν πειστική λύση κυβέρνησης συνεργασίας, κυρίως εξαιτίας της αδυναμίας του Νίκου Ανδρουλάκη, ο οποίος πατάει σε δύο βάρκες, για να μη δυσαρεστήσει το «δεξιόφρον»(εν δυνάμει) κοινό του κόμματός του.
Αν, λοιπόν, ο Μητσοτάκης καταφέρει να επιβάλει ξανά το στόχο «μακριά από συνεργασίες» και πετύχει την αυτοδυναμία, όλα τελειώνουν. Θα είναι ο κυρίαρχος του παιχνιδιού για άλλη μια τετραετία.
Όμως, αυτό είναι το ιδανικό σενάριο για τον ίδιο και το κόμμα του. Και τέτοια σενάρια σπανιότατα επαληθεύονται για δεύτερη φορά. Ο στόχος της πολυπόθητης αυτοδυναμίας μπορεί να αποτελέσει παγίδα για τον πρωθυπουργό.
Πρώτα πρώτα κανένα από τα προβαλλόμενα δημοσκοπικά στοιχεία υπεροχής της ΝΔ και του ίδιου (μεγάλη διαφορά από τον ΣΥΡΙΖΑ και δικό του προβάδισμα έναντι του Αλέξη Τσίπρα) δεν εγγυώνται την αυτοδυναμία. Η διαφορά των δύο κομμάτων δεν παίζει κανένα ρόλο.
Ακόμα κι αν είναι θηριώδης(πχ ΝΔ 35%, ΣΥΡΙΖΑ 20%) δεν θα υπάρχει αυτοδυναμία. Το λέμε χάριν υπερβολής, μια που όλοι γνωρίζουν ότι πιθανότατα η ψαλίδα θα κλείσει πολύ μόλις μπούμε σε εκλογική περίοδο.
Δύο στοιχεία είναι καθοριστικά για την αυτοδυναμία.
Πρώτον, το ποσοστό του πρώτου κόμματος και, δεύτερον, πόσα κόμματα θα μπουν στη νέα Βουλή (ακριβέστερα: πόσο θα είναι το ποσοστό των κομμάτων που θα μείνουν εκτός). Με βάση τον ισχύοντα εκλογικό νόμο, για να επιτευχθεί αυτοδυναμία χρειάζεται τουλάχιστον 38%, αν και το δεύτερο στοιχείο δεν αλλάξει δραματικά.
Στη ΝΔ, αν υποθέσουμε ότι έχουν εξασφαλισμένη τη νίκη, προσεύχονται νυχθημερόν να μείνει έξω από τη Βουλή ένα από τα σημερινά κόμματα, πιο πιθανό είναι το ΜΕΡΑ 25 του Γιάννη Βαρουφάκη. Τότε ο πήχης της αυτοδυναμίας κατεβαίνει. Όμως, αν συμβεί αυτό, το πιθανότερο είναι να ευνοηθεί ο ΣΥΡΙΖΑ, αφού οι ψηφοφόροι του Βαρουφάκη είναι αριστεροί.
Από την άλλη δεν είναι καθόλου αμελητέος ο κίνδυνος η επόμενη Βουλή να γίνει(από εξακομματική σήμερα) εφτακομματική, καθώς το κόμμα του χρυσαυγίτη Ηλία Κασιδιάρη είναι κοντά στο 3%. Αν συμβεί αυτό, η αυτοδυναμία θα γίνει άπιαστο όνειρο.
Όμως, η ΝΔ του κ. Μητσοτάκη βρίσκεται αντιμέτωπη και με άλλες δύο απειλές, μια δεξιά και μία «κεντρώα». Το κόμμα του Βελόπουλου την απειλεί με απόσπαση ποσοστού ψηφοφόρων ειδικά στη Βόρεια Ελλάδα(«μακεδονομάχοι»).
Το σκάνδαλο των υποκλοπών μπορεί να αποτελέσει απειλή, αν ψηφοφόροι «κεντρώας» προέλευσης «θυμώσουν» και, χωρίς να ψηφίσουν άλλο κόμμα, επιλέξουν αποχή. Πάλι ζημιά στη ΝΔ θα κάνουν.
Εν κατακλείδι, η ΝΔ απειλείται τόσο από τα δεξιά της όσο και από το φιλικό της «Κέντρο».
Ο ίδιος ο Κυριάκος Μητσοτάκης απειλείται από την αυτοδυναμία, αν δεν την πετύχει. Διότι δεν θα μπορεί να σέρνει τη χώρα από εκλογές σε εκλογές μέχρι να πιάσει τους 151 βουλευτές.
Φυσικά, τους κινδύνους αυτούς τους γνωρίζουν ο ίδιος και οι συν αυτώ, γι’ αυτό και προσπαθούν να ξορκίσουν το ενδεχόμενο της χαλαρής ψήφους στις πρώτες εκλογές της απλής αναλογικής, από τις οποίες θα κριθούν τα πάντα.
Η αυτοδυναμία αποτελεί στόχο «ζωής και θανάτου» για τον κ. Μητσοτάκη. Αν δεν την πετύχει και δεν καταφέρει να βρει συνεταίρο για σχηματισμό κυβέρνησης, θα έχει ηττηθεί. Και μπορεί να τεθεί θέμα για την παραμονή του στην αρχηγία της ΝΔ.
Δηλαδή, εκεί που σήμερα εμφανίζεται «καβάλα στ’ άλογο», να γίνoυν στις εκλογές μια ή και περισσότερες «στραβές» και να τα χάσει όλα…
Όλα, λοιπόν, «ήρθαν δεξιά» τότε στο νυν πρωθυπουργό. Δεν συμβαίνει το ίδιο σήμερα. Παρά τις φιλότιμες προσπάθειες της κυβερνητικής προπαγάνδας (και την υιοθέτησή της από ιμάντες της σε μέσα ενημέρωσης) να πείσει ότι οι εκλογές έχουν περίπου τελειώσει πριν καν προκηρυχθούν (βέβαιη νίκη της ΝΔ, μεγάλη διαφορά από τον ΣΥΡΙΖΑ, καθολική υπεροχή Μητσοτάκη έναντι Τσίπρα, σχεδόν βέβαιη και η αυτοδυναμία) τα πράγματα δεν είναι καθόλου έτσι. Και το γνωρίζουν πρώτοι απ’ όλους οι προπαγανδιστές, στους πιο νουνεχείς η ανησυχία δεν κρύβεται.
Ο Μητσοτάκης, πρέπει να το αναγνωρίσουμε, έχει τον πιο «καθαρό» στόχο στις εκλογές. Λέει «αυτοδυναμία και ξερό ψωμί», διότι οι κυβερνήσεις συνεργασίας είναι «ασταθείς». Ανεξάρτητα από το βαθμό αλήθειας αυτού του ισχυρισμού, έχει ένα πλεονέκτημα έναντι των αντιπάλων του (ΣΥΡΙΖΑ και ΠΑΣΟΚ), οι οποίοι δεν καταφέρνουν να παρουσιάσουν πειστική λύση κυβέρνησης συνεργασίας, κυρίως εξαιτίας της αδυναμίας του Νίκου Ανδρουλάκη, ο οποίος πατάει σε δύο βάρκες, για να μη δυσαρεστήσει το «δεξιόφρον»(εν δυνάμει) κοινό του κόμματός του.
Αν, λοιπόν, ο Μητσοτάκης καταφέρει να επιβάλει ξανά το στόχο «μακριά από συνεργασίες» και πετύχει την αυτοδυναμία, όλα τελειώνουν. Θα είναι ο κυρίαρχος του παιχνιδιού για άλλη μια τετραετία.
Όμως, αυτό είναι το ιδανικό σενάριο για τον ίδιο και το κόμμα του. Και τέτοια σενάρια σπανιότατα επαληθεύονται για δεύτερη φορά. Ο στόχος της πολυπόθητης αυτοδυναμίας μπορεί να αποτελέσει παγίδα για τον πρωθυπουργό.
Πρώτα πρώτα κανένα από τα προβαλλόμενα δημοσκοπικά στοιχεία υπεροχής της ΝΔ και του ίδιου (μεγάλη διαφορά από τον ΣΥΡΙΖΑ και δικό του προβάδισμα έναντι του Αλέξη Τσίπρα) δεν εγγυώνται την αυτοδυναμία. Η διαφορά των δύο κομμάτων δεν παίζει κανένα ρόλο.
Ακόμα κι αν είναι θηριώδης(πχ ΝΔ 35%, ΣΥΡΙΖΑ 20%) δεν θα υπάρχει αυτοδυναμία. Το λέμε χάριν υπερβολής, μια που όλοι γνωρίζουν ότι πιθανότατα η ψαλίδα θα κλείσει πολύ μόλις μπούμε σε εκλογική περίοδο.
Δύο στοιχεία είναι καθοριστικά για την αυτοδυναμία.
Πρώτον, το ποσοστό του πρώτου κόμματος και, δεύτερον, πόσα κόμματα θα μπουν στη νέα Βουλή (ακριβέστερα: πόσο θα είναι το ποσοστό των κομμάτων που θα μείνουν εκτός). Με βάση τον ισχύοντα εκλογικό νόμο, για να επιτευχθεί αυτοδυναμία χρειάζεται τουλάχιστον 38%, αν και το δεύτερο στοιχείο δεν αλλάξει δραματικά.
Στη ΝΔ, αν υποθέσουμε ότι έχουν εξασφαλισμένη τη νίκη, προσεύχονται νυχθημερόν να μείνει έξω από τη Βουλή ένα από τα σημερινά κόμματα, πιο πιθανό είναι το ΜΕΡΑ 25 του Γιάννη Βαρουφάκη. Τότε ο πήχης της αυτοδυναμίας κατεβαίνει. Όμως, αν συμβεί αυτό, το πιθανότερο είναι να ευνοηθεί ο ΣΥΡΙΖΑ, αφού οι ψηφοφόροι του Βαρουφάκη είναι αριστεροί.
Από την άλλη δεν είναι καθόλου αμελητέος ο κίνδυνος η επόμενη Βουλή να γίνει(από εξακομματική σήμερα) εφτακομματική, καθώς το κόμμα του χρυσαυγίτη Ηλία Κασιδιάρη είναι κοντά στο 3%. Αν συμβεί αυτό, η αυτοδυναμία θα γίνει άπιαστο όνειρο.
Όμως, η ΝΔ του κ. Μητσοτάκη βρίσκεται αντιμέτωπη και με άλλες δύο απειλές, μια δεξιά και μία «κεντρώα». Το κόμμα του Βελόπουλου την απειλεί με απόσπαση ποσοστού ψηφοφόρων ειδικά στη Βόρεια Ελλάδα(«μακεδονομάχοι»).
Το σκάνδαλο των υποκλοπών μπορεί να αποτελέσει απειλή, αν ψηφοφόροι «κεντρώας» προέλευσης «θυμώσουν» και, χωρίς να ψηφίσουν άλλο κόμμα, επιλέξουν αποχή. Πάλι ζημιά στη ΝΔ θα κάνουν.
Εν κατακλείδι, η ΝΔ απειλείται τόσο από τα δεξιά της όσο και από το φιλικό της «Κέντρο».
Ο ίδιος ο Κυριάκος Μητσοτάκης απειλείται από την αυτοδυναμία, αν δεν την πετύχει. Διότι δεν θα μπορεί να σέρνει τη χώρα από εκλογές σε εκλογές μέχρι να πιάσει τους 151 βουλευτές.
Φυσικά, τους κινδύνους αυτούς τους γνωρίζουν ο ίδιος και οι συν αυτώ, γι’ αυτό και προσπαθούν να ξορκίσουν το ενδεχόμενο της χαλαρής ψήφους στις πρώτες εκλογές της απλής αναλογικής, από τις οποίες θα κριθούν τα πάντα.
Η αυτοδυναμία αποτελεί στόχο «ζωής και θανάτου» για τον κ. Μητσοτάκη. Αν δεν την πετύχει και δεν καταφέρει να βρει συνεταίρο για σχηματισμό κυβέρνησης, θα έχει ηττηθεί. Και μπορεί να τεθεί θέμα για την παραμονή του στην αρχηγία της ΝΔ.
Δηλαδή, εκεί που σήμερα εμφανίζεται «καβάλα στ’ άλογο», να γίνoυν στις εκλογές μια ή και περισσότερες «στραβές» και να τα χάσει όλα…
