Η διάβαση του Ρουβίκωνα
Γιώργος Καπόπουλος, Η Εφημερίδα των Συντακτών, Δημοσιευμένο: 2022-12-15
Με τη φυλάκιση και στέρηση των πολιτικών δικαιωμάτων του δήμαρχου Κωνσταντινούπολης Ιμάμογλου να εξαρτάται από την απόφαση του Ακυρωτικού Δικαστηρίου, ο Ερντογάν διέβη τον Ρουβίκωνα και έστειλε ένα σαφές μήνυμα στην αντιπολίτευση, ότι δεν πρόκειται να εγκαταλείψει την εξουσία σε καμία περίπτωση.
Το μήνυμα λέει ότι τη νομιμότητα τη διαμορφώνει κατά περίπτωση ο ίδιος ο Ερντογάν, ο οποίος έχει αυτοανακηρυχθεί ισόβιος πρόεδρος της χώρας.
Η αντιπολίτευση καλείται ή να αυτοκτονήσει πολιτικά, αποδεχόμενη τη νομιμότητα του Ερντογάν, ή να προσπαθήσει με κάθε μέσο να εμποδίσει μια επανεκλογή-παρωδία.
Ο Ερντογάν δε σεβάστηκε ούτε καν την ίδια την προσωπική του πολιτική διαδρομή και μεταχειρίζεται τον Ιμάμογλου ακριβώς όπως μεταχειρίστηκε τον ίδιο το κεμαλικό κατεστημένο και το βαθύ κράτος, όταν τον καθαίρεσε από δήμαρχο Κωνσταντινούπολης και τον φυλάκισε το 1999.
Ο Ερντογάν βρίσκεται στη θέση που, αν δεν παρατείνει την παραμονή του στην εξουσία, ή θα πρέπει να εγκαταλείψει τη χώρα ή να πάει φυλακή μαζί με πρόσωπα του στενού οικογενειακού και πολιτικού περιβάλλοντός του.
Έτσι, τη μια μέρα απειλεί να βομβαρδίσει την Αθήνα με πυραύλους Ταϊφούν και την άλλη φυλακίζει και καθαιρεί τον πιο επικίνδυνο πολιτικό του αντίπαλο -και όχι μόνο.
Είναι κοινό μυστικό ότι, μετά την αποτυχημένη απόπειρα ανατροπής του, το 2016, ο Ερντογάν μοίρασε όπλα στον σκληρό πυρήνα των οργανωμένων στο κυβερνών κόμμα ΑΚΡ.
Με άλλα λόγια, στην προσπάθειά του να μείνει στην εξουσία, δε διακινδυνεύει μόνο θερμό επεισόδιο με την Ελλάδα στο Αιγαίο και στην ανατολική Μεσόγειο, αλλά και να προκαλέσει εμφύλιο πόλεμο στην ίδια του τη χώρα, με καταστροφικές παρενέργειες στην ευρύτερη περιοχή.
Ένας εμφύλιος πόλεμος στην Τουρκία ανάμεσα στη φλεγόμενη Ουκρανία και την κλυδωνιζόμενη Μέση Ανατολή θα οδηγήσει σε μια διευρυμένη αποσταθεροποίηση, δύσκολο να ελεγχθεί.
Ειρωνεία της Ιστορίας, το 2023 κλείνει ένας αιώνας από την ίδρυση της σύγχρονης Τουρκίας από τον Κεμάλ Ατατούρκ, με τη χώρα όσο ποτέ διχασμένη και πολωμένη, έτοιμη να καταστεί μια νέα Συρία.
Ο Κεμάλ είχε πει «ειρήνη στον κόσμο, ειρήνη στη χώρα», για να τονίσει ότι η περιφερειακή σταθερότητα έχει σχέση συγκοινωνούντων δοχείων με την εσωτερική σταθερότητα.
Ο Ερντογάν, αφού υπονόμευσε τη σταθεροποίηση της Συρίας και της Λιβύης, ετοιμάζεται τώρα για μια τυχοδιωκτική φυγή προς τα εμπρός, που παραπέμπει στο «Αποθανέτω η ψυχή μου μετά των αλλοφύλων» του Σαμψών…
Το μήνυμα λέει ότι τη νομιμότητα τη διαμορφώνει κατά περίπτωση ο ίδιος ο Ερντογάν, ο οποίος έχει αυτοανακηρυχθεί ισόβιος πρόεδρος της χώρας.
Η αντιπολίτευση καλείται ή να αυτοκτονήσει πολιτικά, αποδεχόμενη τη νομιμότητα του Ερντογάν, ή να προσπαθήσει με κάθε μέσο να εμποδίσει μια επανεκλογή-παρωδία.
Ο Ερντογάν δε σεβάστηκε ούτε καν την ίδια την προσωπική του πολιτική διαδρομή και μεταχειρίζεται τον Ιμάμογλου ακριβώς όπως μεταχειρίστηκε τον ίδιο το κεμαλικό κατεστημένο και το βαθύ κράτος, όταν τον καθαίρεσε από δήμαρχο Κωνσταντινούπολης και τον φυλάκισε το 1999.
Ο Ερντογάν βρίσκεται στη θέση που, αν δεν παρατείνει την παραμονή του στην εξουσία, ή θα πρέπει να εγκαταλείψει τη χώρα ή να πάει φυλακή μαζί με πρόσωπα του στενού οικογενειακού και πολιτικού περιβάλλοντός του.
Έτσι, τη μια μέρα απειλεί να βομβαρδίσει την Αθήνα με πυραύλους Ταϊφούν και την άλλη φυλακίζει και καθαιρεί τον πιο επικίνδυνο πολιτικό του αντίπαλο -και όχι μόνο.
Είναι κοινό μυστικό ότι, μετά την αποτυχημένη απόπειρα ανατροπής του, το 2016, ο Ερντογάν μοίρασε όπλα στον σκληρό πυρήνα των οργανωμένων στο κυβερνών κόμμα ΑΚΡ.
Με άλλα λόγια, στην προσπάθειά του να μείνει στην εξουσία, δε διακινδυνεύει μόνο θερμό επεισόδιο με την Ελλάδα στο Αιγαίο και στην ανατολική Μεσόγειο, αλλά και να προκαλέσει εμφύλιο πόλεμο στην ίδια του τη χώρα, με καταστροφικές παρενέργειες στην ευρύτερη περιοχή.
Ένας εμφύλιος πόλεμος στην Τουρκία ανάμεσα στη φλεγόμενη Ουκρανία και την κλυδωνιζόμενη Μέση Ανατολή θα οδηγήσει σε μια διευρυμένη αποσταθεροποίηση, δύσκολο να ελεγχθεί.
Ειρωνεία της Ιστορίας, το 2023 κλείνει ένας αιώνας από την ίδρυση της σύγχρονης Τουρκίας από τον Κεμάλ Ατατούρκ, με τη χώρα όσο ποτέ διχασμένη και πολωμένη, έτοιμη να καταστεί μια νέα Συρία.
Ο Κεμάλ είχε πει «ειρήνη στον κόσμο, ειρήνη στη χώρα», για να τονίσει ότι η περιφερειακή σταθερότητα έχει σχέση συγκοινωνούντων δοχείων με την εσωτερική σταθερότητα.
Ο Ερντογάν, αφού υπονόμευσε τη σταθεροποίηση της Συρίας και της Λιβύης, ετοιμάζεται τώρα για μια τυχοδιωκτική φυγή προς τα εμπρός, που παραπέμπει στο «Αποθανέτω η ψυχή μου μετά των αλλοφύλων» του Σαμψών…
