Επιστρέφει η Τουρκία του Ερντογάν στη Δύση;

Η επιστροφή στις παλιότερες ευτυχισμένες στιγμές της συμμαχίας ΗΠΑ-Τουρκίας είναι αδύνατη. Άλλωστε η κρίση στις σχέσεις Άγκυρας –Ουάσιγκτον χρονολογείται από το 1990 όταν οι ΗΠΑ έπαιξαν το Κουρδικό για να αποδυναμώσουν τον Σαντάμ.

Αν θέλουμε να είμαστε ακριβείς, ο Ερντογάν προσπαθεί να εξισορροπήσει παλαιές και νέες συμμαχίες και συμπλεύσεις για να μην βρεθεί η Τουρκία έστω και συγκυριακά απομονωμένη στην Ανατολική Μεσόγειο, όπως συνέβη το καλοκαίρι του 2020.

Η επάνοδος του Ερντογάν στον στόχο «μηδενικά προβλήματα με τους γείτονες», άρχισε όπως ήταν αναμενόμενο με την επαναπροσέγγιση των συμμάχων των ΗΠΑ στην ευρύτερη Μέση Ανατολή, ήτοι το Ισραήλ, την Αίγυπτο, τα Εμιράτα και τη Σαουδική Αραβία.

Το πρόβλημα για την Τουρκία είναι ότι οι παραπάνω χώρες, πλην του Ισραήλ, δεν στοιχίζονται πλέον αυτομάτως με τις ΗΠΑ, έχουν απαλλαγεί από την ψύχωση της απειλής του Ιράν -με το οποίο προσχώρησαν στους BRICS.

Αν στα παραπάνω προσθέσουμε και τις τεταμένες σχέσεις του Νετανιάχου με τον Μπάιντεν, τότε η προσέγγιση των συμμάχων των ΗΠΑ στη Μέση Ανατολή δεν συνιστά αυτόματα κάποια εγγύηση ότι επίκειται συνολική εκκαθάριση των εκκρεμοτήτων μεταξύ Ουάσιγκτον και Άγκυρας.

Η στήριξη των Κούρδων της βορειοανατολικής Συρίας από τις ΗΠΑ είναι αδιαπραγμάτευτη. Παρόμοιες δυσκολίες συναντά στο Κουρδικό η Τουρκία από τη Ρωσία και τη Συρία, που ζητούν την αποχώρηση των τουρκικών δυνάμεων από το Ιντλίμπ και το Αφρίν της βορειοδυτικής Συρίας.

Θολός είναι και ο ορίζοντας των σχέσεων της Τουρκίας και με την Ευρώπη, καθώς είναι άγνωστο αν η δήλωση του Ερντογάν στο Βίλνιους, ότι αν προχωρήσουν οι ενταξιακές διαπραγματεύσεις με την Ε.Ε τότε η Τουρκία θα είναι εποικοδομητική απέναντι στην επικύρωση της ένταξης της Σουηδίας στο ΝΑΤΟ, ήταν πυροτέχνημα της στιγμής ή νέα γραμμή πλεύσης, όπου καταργούνται αυθαίρετα οι διαχωριστικές γραμμές μεταξύ ΝΑΤΟ και Ε.Ε.

Σε κάθε περίπτωση, ένα σκηνικό όπου ο Ερντογάν επιστρέφει στη Δύση ως άσωτος υιός υπό τον φόβο της οικονομικής χρεοκοπίας της Τουρκίας, πιστεύουμε ότι δεν αντιστοιχεί στην πραγματικότητα.