Υπέρ της ανεξαρτησίας

Από την έναρξη της διαδικασίας για την πρόταση δυσπιστίας που κατέθεσε ο ΣΥΡΙΖΑ εναντίον της κυβέρνησης με αφορμή το σκάνδαλο των υποκλοπών έγινε φανερό ότι η κυβέρνηση και οι βουλευτές της πλειοψηφίας θα προσπαθήσουν να απονομιμοποιήσουν τον πρόεδρο της ΑΔΑΕ. Η ανοίκεια επίθεση που δέχτηκε ο Χρήστος Ράμμος δημιουργεί συνθήκες θεσμικής κρίσης αφού μέσω αυτού πλήττονται εκ νέου οι ανεξάρτητες Αρχές.

Και εξηγούμαι. Δεν είναι η πρώτη φορά που η κυβέρνηση της ΝΔ βάλλει κατά των ανεξάρτητων Αρχών και αμφισβητεί την ανεξαρτησία τους σε μια προσπάθεια να αντιδράσει όταν οι αποφάσεις και οι ενέργειές τους δεν της αρέσουν.

Τον 11/21 η υπουργός Παιδείας με αφορμή απόφαση της Αρχής Προστασίας Δεδομένων Προσωπικού Χαρακτήρα για τα ζητήματα που προκύπτουν από τη σύμβαση για το σύστημα τηλεκπαίδευσης με τη CISCO, είχε επιτεθεί στην Αρχή λέγοντας ότι η απόφαση «εκπλήσσει λόγω των εσφαλμένων της παραδοχών, αλλά και λόγω της ξαφνικής αλλαγής πλεύσης εκ μέρους της Αρχής και παράκαμψης του διαρκούς διαλόγου της με το υπουργείο Παιδείας και Θρησκευμάτων». Στην ίδια ανακοίνωση είχε απειλήσει την Αρχή με προσφυγή στη Δικαιοσύνη.

Δεν πρέπει να ξεχνάμε επίσης ότι ο υπουργός Μετανάστευσης και Ασύλου είχε παρακάμψει τον Συνήγορο του Πολίτη με αφορμή έρευνα για pushbacks από τις ελληνικές Αρχές έπειτα από καταγγελία προσφύγων. Ο υπουργός ανακοίνωσε ότι την έρευνα θα κάνει η Εθνική Αρχή Διαφάνειας (με τα γνωστά αποτελέσματα) παρακάμπτοντας πλήρως τον Συνήγορο, ο οποίος έχει την αρμοδιότητα για τη διερεύνηση περιστατικών αυθαιρεσίας. Ανάμεσα στους καταγγέλλοντες ήταν και ένας ιταλός διερμηνέας της Frontex, την καταγγελία του οποίου είχε στείλει στον Συνήγορο ο υπεύθυνος θεμελιωδών δικαιωμάτων του Οργανισμού.

Είναι σημαντικό να διευκρινίσουμε ότι η Εθνική Αρχή Διαφάνειας δεν είναι Ανεξάρτητη Αρχή αφού ο επικεφαλής της ψηφίζεται από την Επιτροπή Θεσμών και Διαφάνειας της Βουλής και όχι την Ολομέλεια με απλή πλειοψηφία.

Κάθε φορά που οι ανεξάρτητες Αρχές επιτελούν το έργο τους με τρόπο που δεν αρέσει στην κυβέρνηση υπάρχει μια προσπάθεια υπονόμευσης του έργου και του ρόλου τους. Οι ανεξάρτητες Αρχές παρουσιάζονται ως πολιτικά υποχείρια που ως στόχο έχουν να πλήξουν την κυβέρνηση.

Με αφορμή το σκάνδαλο των υποκλοπών γίνεται φανερό ότι έχουμε να κάνουμε με μια εξαιρετικά επικίνδυνη στρατηγική επιλογή από την πλευρά της κυβέρνησης στα όρια της συνταγματικής εκτροπής.