Περί πιέσεων

Τα περί πιέσεων και εκβιασμών του «ξένου παράγοντα» είναι μια ιστορία για κακομαθημένα παιδιά που έχει μόνο έναν στόχο: να θωπεύσει τις ξενοφοβικές χορδές του Κύπριου ψηφοφόρου. Έχει ήδη παρασύρει τον Έλληνα Πρωθυπουργό σε μια απίστευτη ληθαργική αδράνεια που ισοδυναμεί με παραίτηση από τις ευθύνες του απέναντι στο ελληνικό κράτος.

Κανείς δεν μπορεί να πειθαναγκάσει κάποιον που ψηφίζει πίσω από ένα παραβάν. Είναι τίμιο όμως να του θέσει όλα τα δεδομένα του προβλήματος, έτσι ώστε να μπορεί, εν πλήρη επγνώσει, να σταθμίσει τα υπέρ και τα κατά. Αυτό δεν είναι πίεση, είναι η βάση κάθε ορθολογικής απόφασης. Το ότι η E.E. διακηρύσσει στη διαπασών ότι, στην περίπτωση ενός «όχι» στο δημοψήφισμα, θα αρνηθεί κατηγορηματικά να εμπλακεί στο Κυπριακό δεν είναι πίεση, είναι ένα από τα βασικά δεδομένα του προβλήματος. Σημαίνει ότι ο κ. Παπαδόπουλος κοροϊδεύει την κοινωνία όταν λέει ότι θα πετύχει καλύτερη λύση από το σχέδιο Ανάν στα πλαίσια της E.E. Το ότι ο ΟΗΕ δηλώνει ότι το σχέδιο είναι η τελευταία του προσπάθεια για την Κύπρο δεν είναι πίεση, είναι γεγονός. Το ότι οι ΗΠΑ θεωρούν την επίλυση του Κυπριακού θεμελιώδες στοιχείο της πολιτικής τους για την περιοχή και ότι θα θεωρήσουν τη ματαίωσή της εχθρική πράξη, είναι κάτι που πρέπει να ληφθεί υπόψη.

Για λόγους μικροκομματικών παιχνιδιών εξουσίας στην Κύπρο (που βαφτίζονται εθνική υπόθεση), η Ελλάδα κινδυνεύει να μπει στη μεγαλύτερη περιπέτεια της πρόσφατης ιστορίας της. Κανείς δεν δικαιούται να ζητήσει από τους Έλληνες να παρακολουθούν ως θεατές τα τεκταινόμενα χωρίς να βγάζουν τσιμουδιά. Το να πούμε ότι κάναμε ό,τι μπορούσαμε για την Κύπρο και αρνούμαστε πλέον να βουλιάξουμε μέσα στον ωκεανό της υποκρισίας μέρους της ελληνοκυπριακής ηγεσίας δεν είναι πίεση, είναι τίμια εξήγηση.

Ο Κύπριος ψηφοφόρος δεν καλείται να διαλέξει ανεπηρέαστος ανάμεσα σε ένα φοντάν και ένα σοκολατάκι. Έχει αναφαίρετο δικαίωμα να ψηφίσει «όχι», σε πείσμα όλων των δεδομένων του προβλήματος. Το δικαίωμά του είναι σεβαστό όχι επειδή αγνόησε τα δεδομένα - βαφτίζοντάς τα πιέσεις και εκβιασμούς -, αλλά επειδή αποφάσισε, ενσυνειδήτως, να αναλάβει το κόστος της απόφασής του.