Όλοι/ες είμαστε σήμερα του Νέου Λαϊκού Μετώπου(NFP)

Δεν αρκεί όμως να δηλώνουμε τη στήριξή στο NFP και να μην αντλούμε ιδέες και συμπεράσματα για τη δική μας ευρύτατη Αριστερά.

Σε τρεις ημέρες οι ηγεσίες των Ανυπότακτων, των Σοσιαλιστών των Οικολόγων- Πρασίνων και του Κομμουνιστικού Κόμματος υποχρεώθηκαν να συγκροτήσουν και παρουσιάσουν στον Γαλλικό λαό το Κοινό Πρόγραμμα Διακυβέρνησης.

Όλες οι ηγεσίες το αμέσως προηγούμενο διάστημα ήταν σε ακραία, πολλές φορές, αντιπαράθεση μεταξύ τους, ενίοτε με βαριές αλληλοκατηγορίες.

Η πίεση όμως των Γάλλων πολιτών για να υπάρξει ευρύτατο μέτωπο αποτροπής της επικράτησης της ακροδεξιάς υποχρέωσε τις προοδευτικές πολιτικές δυνάμεις στη συμπαράταξη.

Επόμενο σημαντικό βήμα ήταν να υποδειχθεί το πρόσωπο του πρωθυπουργού σε περίπτωση συγκατοίκησης.

Ο Melanchon, o ηγέτης του μακράν μεγαλύτερου κόμματος του NFP, ξεκαθάρισε από την πρώτη στιγμή(16/6) ότι: «Αισθάνομαι ικανός να είμαι πρωθ/ργός» αλλά ευθυγραμμίστηκε με τη φόρμουλα του γραμματέα του Σοσιαλιστικού Κόμματος ότι: «θα είναι η Κ.Ο. η πιο ισχυρή, που θα προτείνει το όνομα του Πρωθ/ργού».

Για να συμπληρώσει ο Melanchon: «Η Ανυπότακτη Γαλλία θα κάνει μία πρόταση. Δεν θα επιβάλλει. Θα προτείνει. Εγώ δεν εξαιρούμαι, δεν αφαιρούμαι αλλά δεν επιβάλλομαι.»

Έτσι ξεπέρασαν ένα δύσκολο πρόβλημα, που θα μπορούσε να γίνει ανυπέρβλητο, μια και υπάρχουν ενστάσεις-δικαιολογημένες ή/και όχι-για το πρόσωπό του, αν επέμενε εκ των προτέρων στο ορισμό του ως επικεφαλής.

Εξαιρετικές πρακτικές…αναγκαίες και στα καθ΄ ημάς!