Πρόβλημα δημοκρατίας η συνεχής απαξίωση της Δικαιοσύνης

Yποκλοπές, Τέμπη, ΟΠΕΚΕΠΕ, τα μεγάλα σκάνδαλα της Ν.Δ. Η κατάντια του δημόσιου βίου συμπαρασύρει και τους θεσμούς, με τη Δικαιοσύνη «να περνάει περίοδο μεγάλης απαξίας» τονίζει στην ΑΥΓΗ της Κυριακής ο βουλευτής Δράμας, τομεάρχης Εσωτερικών του ΣΥΡΙΖΑ-Π.Σ. Θεόφιλος Ξανθόπουλος για το πρόβλημα δημοκρατίας στη χώρα. Η απάντηση στην κρίση αυτή πρέπει να είναι θεσμική, επισημαίνει και προαναγγέλλει ότι ο ΣΥΡΙΖΑ-Π.Σ. θα αναλάβει συγκεκριμένη πρωτοβουλία στην επικείμενη συνταγματική αναθεώρηση και θα καταθέσει προτάσεις ώστε «η επιλογή της ηγεσίας της να μην αποτελεί αποκλειστικό πεδίο της όποιας κυβέρνησης αλλά πεδίο ευρύτερων συναινέσεων». Ο Θ. Ξανθόπουλος υπογραμμίζει ότι «ο μόνος τρόπος να κερδίσουμε τη Ν.Δ.» είναι να υπάρξει ένα κοινό πρόγραμμα με το οποίο θα «διεκδικήσουμε την προοδευτική διακυβέρνηση της χώρας».

Πώς σχολιάζετε τις πρόσφατες εξελίξεις στο θέμα των υποκλοπών;

Η υπόθεση των υποκλοπών αποτελεί μείζονα εκτροπή και οδυνηρό τραύμα στο Κράτος Δικαίου. Σε οποιαδήποτε άλλη χώρα της Ε.Ε. ο πρωθυπουργός θα είχε παραιτηθεί την επόμενη μέρα, εδώ πήρε 41%. Και ενώ η κυβέρνηση με την ανοχή της ανώτατης ηγεσίας της Δικαιοσύνης θεωρούσε ότι έκλεισε το θέμα των υποκλοπών με την παραπομπή τεσσάρων ιδιωτών στο Μονομελές Πλημμελειοδικείο Αθήνας, ήρθε η απάντηση-κόλαφος του δικαστηρίου η οποία, εκτός των βαρύτατων ποινών που επιδίκασε, απέστειλε τη δικογραφία στον εισαγγελέα για περαιτέρω διερεύνηση. Σήμερα, που έχουμε καθαρογραμμένη την απόφαση και μετά τις τροχιοδεικτικές δηλώσεις του βασικού καταδικασθέντα κατηγορούμενου Ταλ Ντίλιαν ότι η εταιρεία του πουλά το Predator μόνο σε κυβερνήσεις και κρατικές υπηρεσίες, αντιλαμβανόμαστε όλοι ότι η υπόθεση των υποκλοπών παίρνει δραματική τροπή για την κυβέρνηση και «όλα αρχίζουν ξανά». Ο ΣΥΡΙΖΑ-Π.Σ. εξαρχής θεώρησε εξαιρετικής σημασίας αυτήν την υπόθεση και την ανέδειξε και σε πολιτικό και σε κοινοβουλευτικό επίπεδο. Και αυτό θα συνεχίσει να κάνει μέχρι την οριστική αποκάλυψη της αλήθειας για τον παρακρατικό μηχανισμό που έστησε αυτό το όργιο παρακολουθήσεων, παρά την επιλογή του κ. Μητσοτάκη, πολιτικού προϊσταμένου της ΕΥΠ, να σιωπά μπροστά στις ραγδαίες εξελίξεις.

Αποτροπιασμό δημιουργούν οι θλιβερές εικόνες που παρακολουθήσαμε την πρώτη μέρα της δίκης των Τεμπών. Πού αποσκοπεί η κυβέρνηση με τις προσβολές και τις προκλήσεις στους συγγενείς των 57 θυμάτων;

Η αλαζονεία της κυβέρνησης και ειδικά του κ. Φλωρίδη, ο οποίος είναι ο καθ’ ύλην υπουργός και υπεύθυνος για το φιάσκο της έναρξης της δίκης, δυναμίτισε εξαρχής το κλίμα σε μια υπόθεση που αποτελεί πληγή στο σώμα της ελληνικής κοινωνίας. Επί τρία χρόνια ο υπουργός διαβεβαιώνει ότι η Πολιτεία θα παράσχει κάθε δυνατή συνδρομή για την διεξαγωγής της δίκης των Τεμπών, μίας εξαιρετικά σοβαρής και με τεράστιο ενδιαφέρον δίκης. Και την κρίσιμη στιγμή αποδεικνύεται ότι μετά από τέσσερις παρατάσεις της εργολαβίας και 1.600.000 ευρώ δαπάνη, οι συνθήκες διεξαγωγής της δίκης είναι επιεικώς απαράδεκτες. Αυτό ώθησε και το δικαστήριο να αναβάλει για την 1η Απριλίου, αλλά δεν είμαι αισιόδοξος ότι στο διάστημα των 10 ημερών μπορεί να βρεθεί αποδεκτή λύση. Δεν θέλω να κάνω δίκη προθέσεων ενώ ξεκινά η δίκη των Τεμπών ούτε να μιλήσω για κυβερνητικές στοχεύσεις, αλλά έχω κάθε δικαίωμα ως πολίτης κατά βάση αλλά και ως βουλευτής και δικηγόρος, έστω και συνταξιούχος, να είμαι απόλυτα επικριτικός για την κυβέρνηση και τον υπουργό, ο οποίος ενώ διαβεβαίωνε ότι όλα είναι υπό έλεγχο κατά την έναρξη της δίκης, αποδείχθηκε ότι η κατάσταση ήταν εκτός ελέγχου. Δεν ξέρω αν η κυβέρνηση θεωρεί ότι «εξυπηρετείται» από την έκρυθμη κατάσταση, με την έννοια ότι οι πολίτες θα απογοητευθούν και η δίκη θα περάσει στα αζήτητα. Πρέπει να πω όμως ότι οι δυσκολίες που αντιμετωπίζουν όλοι οι παράγοντες της δίκης, δικηγόροι, μάρτυρες αλλά και συγγενείς των θυμάτων, δημοσιογράφοι, πολίτες κ.λπ. ενισχύουν την καχυποψία της κοινωνίας και υπονομεύουν εξαρχής τη διαδικασία. Η κυβέρνηση, ενώ είχε την ευκαιρία να διασκεδάσει τις εντυπώσεις από τη μέχρι τώρα διαχείριση του εγκλήματος των Τεμπών ορθώνοντας τείχος προστασίας στους υπουργούς, μπαζώνοντας τον τόπο του ατυχήματος, με την «κακή στιγμή» της Εξεταστικής κ.λπ., δείχνει να μην αντιλαμβάνεται τη μέγιστη ευθύνη της.

Ο ΣΥΡΙΖΑ-Π.Σ. μιλά για «κυβέρνηση σκανδάλων». Ποιες είναι οι συνέπειες από το έλλειμμα δικαιοσύνης που βιώνει η κοινωνία;

Με την κυβέρνηση της Ν.Δ. δεν πλήττουμε ποτέ. Οι συνεχείς αποκαλύψεις σκανδάλων δεν έχουν τελειωμό. Υπενθυμίζω ότι αναμένεται και νέα δικογραφία για τον ΟΠΕΚΕΠΕ... Δυστυχώς, αυτή η κατάντια του δημόσιου βίου συμπαρασύρει και τους θεσμούς. Η Δικαιοσύνη λοιπόν περνάει περίοδο μεγάλης απαξίας. Ο επιλογές της ηγεσίας της στο θέμα των υποκλοπών, όπου «αναντίλεκτα» διαπίστωσε ότι δεν υπάρχει σύνδεση μεταξύ νόμιμων επισυνδέσεων και παράνομων παρακολουθήσεων, οι παλινωδίες του αρμόδιου υπουργείου στο θέμα της εκταφής των σορών των θυμάτων επιτείνουν αυτήν την απαξία. Η Δικαιοσύνη, όμως, αποτελεί το τελευταίο καταφύγιο του πολίτη (ultimum refugium) και η συνεχής απαξίωσή της ουσιαστικά αποτελεί πρόβλημα δημοκρατίας. Στην επικείμενη συνταγματική αναθεώρηση ο ΣΥΡΙΖΑ-Π.Σ. θα καταθέσει προτάσεις ώστε η επιλογή της ηγεσίας της να μην αποτελεί αποκλειστικό πεδίο της όποιας κυβέρνησης αλλά πεδίο ευρύτερων συναινέσεων. Θεσμική πρέπει να είναι η απάντησή μας στην κρίση της Δικαιοσύνης. Με τη θέσπιση και ενδυνάμωση θεσμών που ενισχύουν τόσο την ανεξαρτησία της όσο και την ελευθεροφροσύνη των δικαστών.

Δημοσκοπικά, όμως, η κυβέρνηση προηγείται. Πώς το εξηγείτε αυτό; Το κοινό ψηφοδέλτιο των προοδευτικών δυνάμεων είναι αναγκαίο, ωστόσο πιστεύετε ότι θα προχωρήσει αυτή η πρόταση του ΣΥΡΙΖΑ-Π.Σ.;

Κοιτάξτε, είναι προφανές ότι η πολυδιάσπαση των αντιπολίτευσης εξ αντικειμένου ενισχύει την κυβέρνηση. Ο πολίτης ψηφίζει πρωτίστως για να υπάρξει κυβέρνηση. Και όσο απ’ τη δική μας πλευρά δεν υπάρχει κυβερνητική πρόταση, είτε αποδέχεται την υπάρχουσα κατάσταση είτε στρέφεται προς την αποχή ή τις αντιπολιτικές λύσεις. Η πρόταση του ΣΥΡΙΖΑ-Π.Σ. παραμένει η μόνη πρόταση εξουσίας. Και δεν είναι «ιδιοτελής» σύλληψη αυτή η γραμμή αλλά κοινωνική αναγκαιότητα. Όπου πάμε και με όποιον μιλάμε, εννοείται από τις κοινωνικές τάξεις που θέλουμε να εκφράσουμε ως Αριστερά, ακούμε δύο πράγματα: το ένα «δεν πάει άλλο με Μητσοτάκη» και το άλλο «κάντε κάτι, βρείτε τα μεταξύ σας». Αυτή λοιπόν την κοινωνική απαίτηση εμείς την κάνουμε πολιτική πρόταση. Και καλούμε όλες τις προοδευτικές δυνάμεις να καθίσουμε σε ένα κοινό τραπέζι, να θέσουμε η καθεμία πολιτική δύναμη τα μείζονα για την κοινωνία και τη χώρα, να καταλήξουμε σε ένα κοινό πρόγραμμα και να διεκδικήσουμε την προοδευτική διακυβέρνηση της χώρας. Εδώ θα κριθεί η κάθε πολιτική δύναμη. Ο καθείς και τα έργα του, που λέει ο ποιητής. Παρ’ όλες τις δυσκολίες του εγχειρήματος, είναι ο μόνος τρόπος για να κερδίσουμε τη Νέα Δημοκρατία. Όποιος κάνει ιδιοτελείς υπολογισμούς και θέτει μικροκομματικά προσκόμματα θα υποστεί και τις συνέπειες. Κυρίως όμως θα τις υποστεί η μεγάλη πλειονότητα του ελληνικού λαού και αυτό δεν πρέπει να το επιτρέψουμε.