Κόμματα και μηνύματα

Μοιάζουν λίγο με τις φοιτητικές εκλογές, αυτές της περασμένης Κυριακής. Τα κομματικά επιτελεία ερμηνεύουν τ αποτελέσματα κατά πώς θέλουν και όλοι έχουν έναν καλό λόγο για να δηλώνουν ικανοποιημένοι. Το ΠΑΣΟΚ γιατί κέρδισε τον Πειραιά και μερικές πρώην μπλε νομαρχίες, η Ν.Δ. γιατί συγκράτησε τις περισσότερες από τις δυνάμεις της, το ΚΚΕ γιατί είχε μια -οριακή έστω- αύξηση στα ποσοστά του, ο ΣΥΝ για το μεγάλο ποσοστό του Αλ. Τσίπρα. Το πιο εντυπωσιακό από τις εκλογές αυτές είναι πως όλες οι εκτιμήσεις των κομμάτων έγιναν με βάση όχι κάποια συγκεκριμένα αποτελέσματα που γνώριζαν, αλλά με βάση τα ευρήματα των ερευνών που είχαν κάνει οι εταιρείες δημοσκοπήσεων. Κουβέντες ολόκληρες, αψιμαχίες και κόντρες, πρωθυπουργικά διαγγέλματα και αρχηγικές δηλώσεις με βάση τα exit polls ! Η τηλε-δημοκρατία στο απόγειό της.

Οσο η νύχτα κύλαγε, τα αποτελέσματα έδειχναν διαφορετική εικόνα από την αρχική. Η κυβέρνηση, ναι, είχε κρατήσει πολλές νομαρχίες, αλλά έχασε τη βέβαιη νίκη τής Θεσσαλονίκης. Οι δηλώσεις του Γ. Παπανδρέου για «αλλαγή τού πολιτικού σκηνικού» ηχούσαν παράταιρες, όταν βλέπαμε πως με δυσκολία το κόμμα του θα πάρει όσες νομαρχίες είχε κερδίσει τέσσερα χρόνια πριν. Η αξιοπιστία τους λαβώθηκε, αλλά αυτό μάλλον δεν τους απασχολεί ιδιαίτερα.

Οπως δεν τους απασχολούν, άλλωστε, και τα μηνύματα που στέλνει το πιο υγιές πολιτικά τμήμα της κοινωνίας. Εκείνο που γυρίζει την πλάτη στα καπελώματά τους και δίνει σ έναν ανεξάρτητο υποψήφιο (Μπουτάρης) διψήφιο ποσοστό, εκείνο που αναζητεί τη φρεσκάδα και αμφισβήτηση νέων ανθρώπων (Τσίπρας), εκείνο που εξακολουθεί ν απαξιώνει τον χαρακτήρα των συγκεκριμένων εκλογών (ποσοστό αποχής)...