Τούβλα και παιδεία...

Πριν από μερικές εβδομάδες φοιτητές του Πανεπιστημίου Θράκης, που διαφωνούσαν με ενέργειες του αντιπρύτανη, έχτισαν την πόρτα του γραφείου του. Προχθές φοιτητές του Πολυτεχνείου, που θεωρούν ότι κακώς χρηματοδοτούνται ερευνητικά προγράμματα από επιχειρήσεις, έχτισαν την είσοδο του γραφείου που διαχειρίζεται τους σχετικούς λογαριασμούς. Και στις δύο περιπτώσεις βέβαια είχαν φροντίσει να απαθανατίσουν τη ρηξικέλευθη, όπως πίστευαν, ενέργειά τους κάμερες και φωτογράφοι, προφανώς γιατί έχουν ταυτίσει τη δράση τους πρωτίστως με θέαμα και μετά με οτιδήποτε άλλο...

*** Δεν λέω, μερικές φορές χρειάζονται τα χάπενινγκ και οι εντυπωσιακές κινήσεις για να αποκτήσει μια πολιτική κίνηση μεγαλύτερη δημοσιότητα. Αρκεί να υπάρχει πρώτα απ όλα το υπόβαθρο της πολιτικής και να μη γίνονται οι εντυπώσεις αυτοσκοπός. Και στις δύο περιπτώσεις όμως φοβάμαι ότι οι φοιτητές παίζουν απλώς το παιχνίδι των εντυπώσεων, χωρίς να αντιλαμβάνονται ότι έτσι απλώς υπονομεύουν τις δικές τους διεκδικήσεις...

*** Δεν μπορείς, για παράδειγμα, να έχεις κάνει σημαία σου το άσυλο, που πρώτα απ όλα υπερασπίζει την ελευθερία της έκφρασης, και εσύ να χτίζεις το γραφείο ενός πανεπιστημιακού επειδή έχεις πολιτικές διαφωνίες... Ετσι το μόνο που πετυχαίνεις είναι να συνειδητοποιεί η κοινή γνώμη ότι αυτό που διεκδικείς είναι η ασυδοσία των όποιων δικών σου απόψεων και το φίμωμα των άλλων που τυχαίνει να μη συμφωνούν μαζί σου... Δεν μπορείς επίσης από την άλλη να διεκδικείς περισσότερα κονδύλια για την παιδεία και να αποκλείεις, επειδή διαφωνείς ιδεολογικά, τα χρήματα που έρχονται από τον ιδιωτικό τομέα. Αλλο πράγμα να διεκδικείς διαφάνεια, να απαιτείς έλεγχο στη διαχείριση των χρημάτων και άλλο να βάζεις λουκέτο...

***Τα ίδια έκαναν και πριν από μερικά χρόνια με τα προγράμματα «Ερασμος» για ανταλλαγή φοιτητών με ευρωπαϊκά πανεπιστήμια και το αποτέλεσμα είναι σήμερα οι φοιτητές να συνωστίζονται για το ποιος θα διεκδικήσει την πολυπόθητη συμμετοχή... Με ιδεοληψίες και μάχες οπισθοφυλακής, το μόνο που θα πετύχουν αυτοί που πρωτοστατούν είναι να χάσουν ακόμα περισσότερο την όποια συμπαράσταση της κοινής γνώμης αφ ενός και αφ ετέρου να απαξιώσουν κι άλλο το επίπεδο του πανεπιστημίου.