Στο άκρο του πολιτικού φάσματος
Μάκης Κοψίδης, Αυγή της Κυριακής, Δημοσιευμένο: 2007-04-01
"Να ξεμπερδεύουμε με τους Κωνσταντόπουλους, τους Παπαγιαννάκηδες, τους Κουβέληδες, για να ανοίξει ο δρόμος για μετάλλαξη του ΣΥΡΙΖΑ για έναν άλλο φορέα" τόνιζαν λίγο πριν από τις ευρωεκλογές στελέχη του ΣΥΡΙΖΑ. Αυτά υπογράμμιζε σε άρθρο στην "Αυγή" στις 30.5.2004 ο υπογράφων ως μέλος τότε της γραμματείας του ΣΥΡΙΖΑ. Οι εξελίξεις επιβεβαιώνουν τα παραπάνω.
Ο \Παπαγιαννάκης\ εκτός πολιτικού σχεδιασμού, ο \Κωνσταντόπουλος\ εξωθήθηκε στο να μην θέσει υποψηφιότητα κάτω από ένα απίστευτο παζάρι για τις έδρες. Αντί εκλογικού προγράμματος, όπως απαιτεί μία εκλογική συμμαχία, έχουμε διακήρυξη ή καλύτερα ένα ιδεολογικό μανιφέστο που αποτελεί το αναγκαίο φυσιογνωμικό υπόβαθρο του νέου φορέα. Είναι το πρώτο βήμα στη πορεία μετεξέλιξης. Ακολουθεί το δεύτερο, η προσπάθεια αλλαγής της σύνθεσης της νέας κοινοβουλευτικής ομάδας, ώστε η πλειοψηφία να αποτελείται από στελέχη του ΣΥΡΙΖΑ και της πλειοψηφούσας άποψης του ΣΥΝ. Μετεκλογικά θα έχουμε και το τρίτο βήμα, την οργανωτική μορφή που θα πάρει το νέο σχήμα, πιθανώς με κάποια συνδιάσκεψη. Διαδικασία που θα επιταχυνθεί ή θα επιβραδυνθεί ανάλογα με το εκλογικό αποτέλεσμα. Η πορεία αυτή προϋποθέτει και τη μετάλλαξη ή τον μετασχηματισμό του ΣΥΝ για να χρησιμοποιήσουμε τον όρο του \Α. Αλαβάνου\. Διαδικασία που συντελέστηκε μέσα από τη διακήρυξη, αφού μέσα από τον αντιευρωπαϊσμό και τις κατάρες στη μεταρρύθμιση ακυρώνει τη φυσιογνωμία του κόμματος. Η εξέλιξη αυτή δεν οφείλεται σε πιέσεις των άλλων συνιστωσών αλλά στο ότι η πλειιοδηφία της ηγεσίας έχει ενστερνιστεί όχι μόνο τη στρατηγική αλλά και την ιδεολογική ταυτότητα που θέλουν για την αριστερά οι διάφορες συνιστώσες.
Ο μετασχηματισμός ενός κόμματος είναι απόλυτα θεμιτός στόχος, αρκεί να γίνει με τη βούληση της πλειοψηφίας των μελών του. Αντί αυτού και στην προσπάθεια ο μετασχηματισμός θα γίνει συντεταγμένα, με τις μικρότερες δυνατές απώλειες, ακολουθείται η δοκιμασμένη μέθοδος της διολίσθησης. Ένα κόλπο δηλαδή, για να ρίξουμε στάχτη στα μάτια των μελών.
Στην ουσία επιδιώκεται ο ΣΥΝ να στεγάσει ή να αποτελέσει το "ουράνιο τόξο" διάφορων μικρορευμάτων, διαφορετικής ιδεολογικής ταυτότητας, από τη νυν μαοϊκή ΚΟΕ μέχρι το τροτσκιστικό "Κόκκινο", που έχουν όμως έναν κοινό παρονομαστή στην καθημερινή πολιτική πρακτική. Την αντικαθεστωτική νοοτροπία, τη συγκρουσιακή λογική με το σύστημα σε κοινωνικό και πολιτικό επίπεδο, την "επαναστατική" ανατροπή του καπιταλισμού. Πρακτικές εξαιρετικά ανώδυνες γι αυτούς που υποτίθεται ότι χτυπούν.
Η μετατόπιση αυτή δεν ακυρώνει μόνο τη δυνατότητα του ΣΥΝ να συγκροτήσει αξιόπιστη εναλλακτική πρόταση που να απαντάει στα σύγχρονα προβλήματα των πολιτών, αλλά τον θέτει στα όρια του πολιτικού φάσματος. Συνέπεια πρώτα από όλα εκλογική θα είναι όχι μόνο να μην συμπιέσει το ΠΑΣΟΚ, όπως ευελπιστεί η πλειοψηφία της ηγεσίας, αλλά αντίθετα να συμπιεστεί αφόρητα από τον διπολισμό. Πολύ περισσότερο που η ηγεσία έδειξε λίαν προσφάτως πόσο εύκολα παγιδεύεται στην εκλογική τακτική της Ν.Δ.
* Ο Μάκης Κοψίδης είναι μέλος της ΚΠΕ του ΣΥΝ
Ο \Παπαγιαννάκης\ εκτός πολιτικού σχεδιασμού, ο \Κωνσταντόπουλος\ εξωθήθηκε στο να μην θέσει υποψηφιότητα κάτω από ένα απίστευτο παζάρι για τις έδρες. Αντί εκλογικού προγράμματος, όπως απαιτεί μία εκλογική συμμαχία, έχουμε διακήρυξη ή καλύτερα ένα ιδεολογικό μανιφέστο που αποτελεί το αναγκαίο φυσιογνωμικό υπόβαθρο του νέου φορέα. Είναι το πρώτο βήμα στη πορεία μετεξέλιξης. Ακολουθεί το δεύτερο, η προσπάθεια αλλαγής της σύνθεσης της νέας κοινοβουλευτικής ομάδας, ώστε η πλειοψηφία να αποτελείται από στελέχη του ΣΥΡΙΖΑ και της πλειοψηφούσας άποψης του ΣΥΝ. Μετεκλογικά θα έχουμε και το τρίτο βήμα, την οργανωτική μορφή που θα πάρει το νέο σχήμα, πιθανώς με κάποια συνδιάσκεψη. Διαδικασία που θα επιταχυνθεί ή θα επιβραδυνθεί ανάλογα με το εκλογικό αποτέλεσμα. Η πορεία αυτή προϋποθέτει και τη μετάλλαξη ή τον μετασχηματισμό του ΣΥΝ για να χρησιμοποιήσουμε τον όρο του \Α. Αλαβάνου\. Διαδικασία που συντελέστηκε μέσα από τη διακήρυξη, αφού μέσα από τον αντιευρωπαϊσμό και τις κατάρες στη μεταρρύθμιση ακυρώνει τη φυσιογνωμία του κόμματος. Η εξέλιξη αυτή δεν οφείλεται σε πιέσεις των άλλων συνιστωσών αλλά στο ότι η πλειιοδηφία της ηγεσίας έχει ενστερνιστεί όχι μόνο τη στρατηγική αλλά και την ιδεολογική ταυτότητα που θέλουν για την αριστερά οι διάφορες συνιστώσες.
Ο μετασχηματισμός ενός κόμματος είναι απόλυτα θεμιτός στόχος, αρκεί να γίνει με τη βούληση της πλειοψηφίας των μελών του. Αντί αυτού και στην προσπάθεια ο μετασχηματισμός θα γίνει συντεταγμένα, με τις μικρότερες δυνατές απώλειες, ακολουθείται η δοκιμασμένη μέθοδος της διολίσθησης. Ένα κόλπο δηλαδή, για να ρίξουμε στάχτη στα μάτια των μελών.
Στην ουσία επιδιώκεται ο ΣΥΝ να στεγάσει ή να αποτελέσει το "ουράνιο τόξο" διάφορων μικρορευμάτων, διαφορετικής ιδεολογικής ταυτότητας, από τη νυν μαοϊκή ΚΟΕ μέχρι το τροτσκιστικό "Κόκκινο", που έχουν όμως έναν κοινό παρονομαστή στην καθημερινή πολιτική πρακτική. Την αντικαθεστωτική νοοτροπία, τη συγκρουσιακή λογική με το σύστημα σε κοινωνικό και πολιτικό επίπεδο, την "επαναστατική" ανατροπή του καπιταλισμού. Πρακτικές εξαιρετικά ανώδυνες γι αυτούς που υποτίθεται ότι χτυπούν.
Η μετατόπιση αυτή δεν ακυρώνει μόνο τη δυνατότητα του ΣΥΝ να συγκροτήσει αξιόπιστη εναλλακτική πρόταση που να απαντάει στα σύγχρονα προβλήματα των πολιτών, αλλά τον θέτει στα όρια του πολιτικού φάσματος. Συνέπεια πρώτα από όλα εκλογική θα είναι όχι μόνο να μην συμπιέσει το ΠΑΣΟΚ, όπως ευελπιστεί η πλειοψηφία της ηγεσίας, αλλά αντίθετα να συμπιεστεί αφόρητα από τον διπολισμό. Πολύ περισσότερο που η ηγεσία έδειξε λίαν προσφάτως πόσο εύκολα παγιδεύεται στην εκλογική τακτική της Ν.Δ.
* Ο Μάκης Κοψίδης είναι μέλος της ΚΠΕ του ΣΥΝ
