Υπάρχουν και τα καλά νέα

Ελάχιστοι δείχνουν να αντιλαμβάνονται τα καλά νέα που φτάνουν από τη Μέση Ανατολή τις τελευταίες εβδομάδες. Το «διαζύγιο» ανάμεσα στη Λωρίδα της Γάζας, υπό τη διοίκηση της Χαμάς, και τη Δυτική Όχθη, υπό τη διοίκηση των μετριοπαθών, αποτελεί μια ιστορική ευκαιρία για ειρήνευση ανάμεσα στο Ισραήλ και την κυβέρνηση του Μαχμούντ Αμπάς. Και η κυβέρνηση Ολμέρτ και η κυβέρνηση Αμπάς αποδέχονται την αρχή των δύο κρατών για δύο λαούς, την ιδέα των «εδαφών έναντι ειρήνης» και τον στόχο του τερματισμού της ισραηλινής κατοχής. Παρότι υπάρχουν πολλά σημεία τριβής, σε καμία περίπτωση δεν υπάρχει άβυσσος ανάμεσα στις δύο πλευρές. Οι εντατικές διαπραγματεύσεις μπορούν να γεφυρώσουν τις διαφορές και να παράσχουν ένα προσχέδιο συμφωνίας.

Τι θα γίνει όμως με τη Λωρίδα της Γάζας, η οποία έχει πέσει στα χέρια της Χαμάς, κινείται υπό την επιρροή του Ιράν και την έμπνευση της Χεζμπολάχ; Υπάρχουν λόγοι να ελπίζουμε ότι όταν επιτευχθεί μια περιεκτική ισραηλινοπαλαιστινιακή συμφωνία, και όταν η δημιουργία ενός ανεξάρτητου παλαιστινιακού κράτους άρει τον ισραηλινό ζυγό, ένα λαϊκό κίνημα στη Γάζα θα εξεγερθεί ενάντια στο τυραννικό, θρησκευτικά φανατικό καθεστώς της Χαμάς.

Οι θετικές αλλαγές είναι εμφανείς σήμερα και στην κυβέρνηση Ολμέρτ και στην κυβέρνηση Αμπάς. Το Ισραήλ έχει προχωρήσει σε μια σειρά μικρών κινήσεων καλής θέλησης: έχει απελευθερώσει Παλαιστίνιους κρατούμενους, έχει επιτρέψει τον εξοπλισμό των δυνάμεων του Αμπάς με νέα όπλα, έχει συμφωνήσει να βγάλει από τη λίστα των καταζητούμενων κάποιους Παλαιστίνιους. Οι Παλαιστίνιοι, από την πλευρά τους, κάνουν φανερές προσπάθειες να θέσουν τέλος στην αναρχία στη Δυτική Όχθη, να μαζέψουν τα όπλα των ενόπλων συμμοριών και να αποτρέψουν τις επιθέσεις εναντίον του Ισραήλ. Το πολιτικό πρόγραμμα της νέας παλαιστινιακής κυβέρνησης παραλείπει, επιτέλους, την καθιερωμένη διάταξη που καλεί σε ένοπλη πάλη εναντίον του Ισραήλ. Και αντί για την αξίωση να ικανοποιηθεί το «δικαίωμα επιστροφής» των Παλαιστίνιων προσφύγων στο Ισραήλ- κάτι που θα ισοδυναμούσε με καταστροφή του εβραϊκού κράτους- το νέο παλαιστινιακό πρόγραμμα απευθύνει έκκληση για μια «δίκαια και συμφωνημένη» λύση. Όλα αυτά είναι ευλογημένα σύνδρομα μετριοπάθειας.

Ιδού τα καλά νέα: αν οι δύο ηγέτες φανούν αρκετά θαρραλέοι ώστε να εξελίξουν αυτές τις κινήσεις καλής θέλησης σε άμεσες και εντατικές διαπραγματεύσεις, και θέσουν το αποτέλεσμα αυτών σε δημοψηφίσματα στο Ισραήλ και την Παλαιστίνη, τότε όλοι θα δουν πως και οι δύο λαοί είναι πραγματικά έτοιμοι για μια συμβιβαστική λύση. Θα ενθουσιαστούν άραγε οι Ισραηλινοί και οι Παλαιστίνιοι με μια τέτοια συμφωνία; Θα αρχίσουν να χορεύουν στους δρόμους όταν επιτευχθεί; Είναι σχεδόν βέβαιο πως όχι. Όμως - και αυτά είναι τα καλά νέα από τη σημερινή κακή κατάσταση- και οι δύο λαοί γνωρίζουν ήδη ποιο είναι το κάτω-κάτω της γραφής. Και θα το επικυρώσουν στις κάλπες, ακόμα και αν τρίζουν τα δόντια τους ταυτόχρονα.