Εχει ο καιρός γυρίσματα;

Αλλάζουν οι καιροί; Αλλάζουν. Αυτό που χθες αποδοκίμαζες, συκοφαντούσες και πολεμούσες με πάθος, αύριο για διάφορους λόγους, είτε γιατί ανατράπηκαν οι συσχετισμοί και σε υποχρεώνουν να προσαρμοστείς, είτε γιατί τα συμφέροντά σου σε οδηγούν σε μεταβολή θέσης, το στηρίζεις, το καθαγιάζεις και το υπηρετείς με το ίδιο πάθος που το πολεμούσες στην προηγούμενη φάση. Η ισορροπία ανάμεσα στις αρχές και τις περιστάσεις είναι εύθραυστη. Αυτό ισχύει για τις πολιτικές, αυτό ισχύει για τις στρατηγικές, αυτό ισχύει και για τα πρόσωπα.

Μερικά από τα κορυφαία παραδείγματα: Ο Γιάσερ Αραφάτ και για το Ισραήλ και για τις ΗΠΑ και για τη Δύση γενικότερα ήταν τρομοκράτης και έπρεπε να εξουδετερωθεί ακόμα και με εξωδικαστική δολοφονία. Κανένας οίκτος, καμία επαφή και όποιες χώρες συνομιλούσαν μαζί του χαρακτηρίζονταν νεροκουβαλητές της τρομοκρατίας. Τα πράγματα όμως άλλαξαν θεαματικά και ο Αραφάτ έγινε ο κεντρικός συνομιλητής του Ισραήλ και των Δυτικών. Υπέγραψαν μαζί του συμφωνία ειρήνης, έγινε δεκτός στον Λευκό Οίκο παρέα με τον τότε πρωθυπουργό του Ισραήλ και πήρε το Νόμπελ Ειρήνης.

Ο Οσάμα μπιν Λάντεν όσο πολεμούσε τους Σοβιετικούς ήταν καλός και χρήσιμος, τον βοήθησαν οι ΗΠΑ με χρήματα και με όπλα. Οταν όμως επετεύχθη ο στόχος και οι Σοβιετικοί αποχώρησαν από τον Αφγανιστάν και ο Μπιν Λάντεν στράφηκε εναντίον των Αμερικανών έγινε ο μεγαλύτερος κίνδυνος για τις ΗΠΑ. Τελικώς τον εξόντωσαν. Ο Νέλσον Μαντέλα έμεινε πολλά χρόνια στις φυλακές, εθεωρείτο τρομοκράτης από το καθεστώς του απαρτχάιντ στη Νότια Αφρική, οι Δυτικοί εξέδιδαν χλιαρές ανακοινώσεις διαμαρτυρίας και αρκετές κυβερνήσεις της είχαν σχέσεις με το καθεστώς. Ο Μαντέλα έγινε πρόεδρος της Νότιας Αφρικής και οι πάντες τον αναγνώρισαν.

Ο σημερινός επικεφαλής της Συρίας, Αλ Τζολάνι/Αλ Σάρα, ήταν φανατικός τζιχαντιστής, έβγαλε τη στολή, άφησε το Καλάσνικοφ, φόρεσε κοστούμι, σήκωσε το λάβαρο της συμφιλίωσης, οι ΗΠΑ που τον είχαν επικηρύξει για δέκα εκατομμύρια δολάρια έκαναν τα στραβά μάτια γιατί ανέτρεψε τον μισητό σ’ αυτούς Ασαντ με τη συνδρομή του Ερντογάν και ο πρόεδρος Τραμπ συναντήθηκε μαζί του και τον χαρακτήρισε τολμηρό και γενναίο άνδρα. Τέτοια αναδίπλωση.

Οι ΗΠΑ και ορισμένες δυτικές χώρες έχουν επιβάλει κυρώσεις στο Ιράν γιατί βοηθάει τους τρομοκράτες της Χαμάς και της Χεζμπολάχ, απειλεί το Ισραήλ, έχει πυρηνικά, κυνηγάει τους αντιφρονούντες, καταπιέζει τις γυναίκες και δεν είναι δημοκρατική χώρα. Συζητούν όμως με την κυβέρνηση του Ιράν για τα πυρηνικά και την ίδια στιγμή έχουν πολύ στενές σχέσεις και στο οικονομικό και στο στρατιωτικό επίπεδο με τις μοναρχίες και τα θεοκρατικά καθεστώτα της ευρύτερης Μέσης Ανατολής όπου ελευθερίες δεν υπάρχουν, τα ανθρώπινα δικαιώματα καταπατούνται βάναυσα, εκλογές, Κοινοβούλιο και κόμματα είναι άγνωστες λέξεις.

Μπορεί να συμβεί κάτι ανάλογο και στην περίπτωση της Γάζας; Να γίνει δηλαδή ο Νετανιάχου ο αποσυνάγωγος και η Χαμάς συνομιλητής της Δύσης; Φαντάζει απίθανο. Ωστόσο, με τις επιλογές του ο Νετανιάχου προκαλεί, οι τάξεις των φίλων του αραιώνουν, η Χαμάς έχει καταδικάσει το Ολοκαύτωμα και τον αντισημιτισμό, από το 2017 με βάση το νέο καταστατικό της έχει εγκαταλείψει τον στόχο της κατάλυσης του Ισραήλ, δηλώνει ότι ο αγώνας της δεν στρέφεται εναντίον των Εβραίων, αλλά εναντίον του σιωνιστικού κράτους και έχει υιοθετήσει την ιδέα ενός παλαιστινιακού κράτους στα σύνορα του 1967, δηλαδή στη Δυτική Οχθη, στη Γάζα, στην Ανατολική Ιερουσαλήμ. Η Ιστορία θα επαναληφθεί; Οχι με την ίδια μορφή, αλλά με κάποιες παραλλαγές; Για να δούμε τι θα προκύψει στο κοντινό μέλλον.