Αρχηγός ή πολιτική;

Πάλι καλά που, έστω και καθυστερημένα, κατάλαβαν στο ΠΑΣΟΚ ότι με αυτό το κλίμα αντιπαράθεσης μπορεί να έβγαζαν αρχηγό, αλλά θα έψαχναν να βρουν το κόμμα και τους οπαδούς τους. Βέβαια το κλίμα έχει ήδη δηλητηριαστεί από τις δημόσιες και υπόγειες αντιπαραθέσεις, όχι μόνο στο επίπεδο των στελεχών, αλλά και στο επίπεδο της βάσης, όπου οι συγκρούσεις μπορεί να μην παίρνουν δημόσιες προεκτάσεις αλλά σίγουρα δρουν διαλυτικά. Η πολιτικοποίηση των διαδικασιών, στην οποία φαίνεται ότι καταλήγουν ώς ένα σημείο τουλάχιστον οι δύο πλευρές, είναι ένα μικρό βήμα προς τη σωστή κατεύθυνση.

*** Οι τηλεοπτικές σκιαμαχίες για τις διαδικασίες και τα καρφώματα είναι σίγουρο ότι δεν οδηγούσαν πουθενά αλλού παρά σε μια πορεία ρήξης. Το πρόβλημα του ΠΑΣΟΚ, όπως λέμε και ξαναλέμε, δεν μπορεί να εξαντλείται σε μια ανέξοδη μάχη για το ποιο πρότυπο ηγέτη τού ταιριάζει ή μπορεί να του εξασφαλίσει την επικράτηση σε μια εκλογική μάχη... Το ΠΑΣΟΚ ηττήθηκε γιατί δεν μπόρεσε να παρουσιάσει μια πειστική, αξιόπιστη, εναλλακτική λύση στη Ν.Δ., σε συνδυασμό βέβαια με τα πρόσωπα που θα υπηρετούσαν αυτό το σχέδιο. Ακόμα και τις όποιες καινούργιες προτάσεις είχαν προετοιμάσει, δεν μπόρεσαν να τις αναδείξουν με αποτέλεσμα να χαθούν μέσα σ’ ένα λαϊκίστικο αντιπολιτευτικό λόγο...

*** Δεν τρέφουμε ψευδαισθήσεις ότι η πολιτική συζήτηση που θ’ ανοίξει μπορεί να δώσει λύση στο ουσιαστικό πρόβλημα του ΠΑΣΟΚ, αφού πίσω από τις αντιπαραθέσεις θα υποκρύπτεται η διαδικασία για την εκλογή αρχηγού. Και η συζήτηση δεν μπορεί να εξαντληθεί ή να περιοριστεί στην κριτική για τα λάθη και τις παραλείψεις του Γ. Παπανδρέου. Αυτή η παράμετρος συνέβαλε σίγουρα στην εκλογική αποτυχία, αλλά δεν είναι η μόνη. Το ΠΑΣΟΚ, συνολικά, ταλαντεύεται εδώ και αρκετά χρόνια ανάμεσα σε μια σύγχρονη σοσιαλδημοκρατική πολιτική και στο παρελθόν του. Αν πράγματι θέλει, όπως λένε, ν’ αλλάξει τη χώρα οφείλει πρώτα απ’ όλα ν’ αλλάξει τον εαυτό του...