Λύση έτσι ή αλλιώς
Μακάριος Δρουσιώτης, Κυρ. Ελευθεροτυπία, Δημοσιευμένο: 2008-03-09
Το τρένο του Κυπριακού μπαίνει ξανά στις ράγες για το τελευταίο του ταξίδι. Ποιος θα είναι ο τελικός προορισμός του, είναι ακόμη αδιευκρίνιστο. Ομως, ότι ύστερα από μισό αιώνα περιπλάνησης ολοκληρώνεται. Αυτό θεωρείται, πια, βέβαιο.
«Το Κυπριακό θα λυθεί το 2008 είτε με ενιαίο κράτος είτε με αναγνώριση της "Τουρκικής Δημοκρατίας Βορείου Κύπρου"», δήλωσε ο τουρκοκύπριος ηγέτης Μεχμέτ Αλί Ταλάτ. Η δήλωση αυτή αντανακλά στην τουρκική πολιτική όπως καθορίστηκε σε ευρεία σύσκεψη στην Αγκυρα, στις 3 Ιανουαρίου 2008 και επιβεβαιώθηκε σε νέα σύσκεψη μόλις την περασμένη Πέμπτη.
Σύμφωνα με τον τουρκικό τύπο, στη συνάντηση της 3ης Ιανουαρίου υπήρξε συναντίληψη μεταξύ τουρκικής κυβέρνησης, στρατού και τουρκοκυπριακής ηγεσίας, στο ότι ακόλουθα σημεία:
* Είναι προς το συμφέρον της Τουρκίας η επίλυση του Κυπριακού, αλλά υπό ορισμένες προϋποθέσεις.
* Η Τουρκία θα ασκήσει όλη την επιρροή της για νέο κύκλο συνομιλιών, με ορίζοντα λύσης το τέλος του 2008.
* Εάν δεν υπάρξει κατάληξη, εκμεταλλευόμενοι και την εμπειρία στο Κόσοβο, θα διεκδικήσουν αναγνώριση.
Οι «κόκκινες γραμμές» της τουρκικής πλευράς για τη λύση είναι:
1. Η διασφάλιση της πολιτικής ισότητας των δύο συνιστωσών πολιτειών του ομόσπονδου κράτους στο νησί.
2. Η διατήρηση του συστήματος εγγυήσεων του ’60 (παραμονή έστω και μικρού αριθμού στρατευμάτων και του δικαιώματος επέμβασης).
3. Η λύση να μην ξεφεύγει πολύ από τη φιλοσοφία του σχεδίου Ανάν.
Από την άλλη, ο πρόεδρος Δ. Χριστόφιας έχει πλήρη συναίσθηση του επείγοντος της λύσης και είναι πρόθυμος να μπει σε συνομιλίες, θέτοντας τα δικά του αδιαπραγμάτευτα όρια:
1. Πλήρης αποστρατιωτικοποίηση.
2. Απαλλαγή από τις επιρροές της Τουρκίας του βόρειου τμήματος.
3. Λύση που θα συνάδει με το ευρωπαϊκό κεκτημένο, χωρίς μακροχρόνιες μεταβατικές διαδικασίες.
Η νέα κυπριακή κυβέρνηση πιστεύει πως με τους κατάλληλους χειρισμούς και με τη στήριξη της Ε.Ε. μπορεί να πετύχει μια αποδεκτή λύση. Εάν δεν τα καταφέρει, τότε οι ευθύνες θα βαραίνουν την άλλη πλευρά, έτσι που το εναλλακτικό σχέδιο της Τουρκίας για αναγνώριση να είναι ανέφικτο, ενώ το κόστος στην ευρωπαϊκή της πορεία να είναι τέτοιο που θα την υποχρεώσει να συναινέσει υπέρ μιας λύσης.
Παρά τα προβλήματα που αντιμετωπίζει η ενταξιακή πορεία της Τουρκίας, στις Βρυξέλλες πιστεύουν πως υπάρχουν ακόμη μηχανισμοί άσκησης πίεσης στην τουρκική κυβέρνηση. Σύμφωνα με πηγή από την Κομισιόν, μετά το Κόσοβο, η προτεραιότητα της Ε.Ε. δεν μπορεί παρά να είναι το Κυπριακό.
- Ο Δ. Χριστόφιας θα βρίσκεται στις Βρυξέλλες στις 13 και 14 Μαρτίου για το εαρινό συμβούλιο. Θα έχει επαφές με ευρωπαίους ηγέτες, ενώ την Παρασκευή θα συναντηθεί με τον πρόεδρο της Κομισιόν Μ. Μπαρόζο για μια πρώτη αποτίμηση της κατάστασης.
- Αμέσως μετά θα γίνει η συνάντηση Χριστόφια-Ταλάτ, η οποία δεν αναμένεται να μπει σε συζητήσεις επί της ουσίας, αλλά στην αποσαφήνιση των προθέσεων. Ο πρόεδρος Δ. Χριστόφιας εμμένει στη διαδικασία της 8ης Ιουλίου, ενώ η τουρκική πλευρά είχε αποφασίσει να απεμπλακεί από αυτήν, επειδή ο Τ. Παπαδόπουλος σκόπευε (το διακήρυξε άλλωστε δημόσια) στην αλλαγή της βάσης των συνομιλιών.
«Το Κυπριακό θα λυθεί το 2008 είτε με ενιαίο κράτος είτε με αναγνώριση της "Τουρκικής Δημοκρατίας Βορείου Κύπρου"», δήλωσε ο τουρκοκύπριος ηγέτης Μεχμέτ Αλί Ταλάτ. Η δήλωση αυτή αντανακλά στην τουρκική πολιτική όπως καθορίστηκε σε ευρεία σύσκεψη στην Αγκυρα, στις 3 Ιανουαρίου 2008 και επιβεβαιώθηκε σε νέα σύσκεψη μόλις την περασμένη Πέμπτη.
Σύμφωνα με τον τουρκικό τύπο, στη συνάντηση της 3ης Ιανουαρίου υπήρξε συναντίληψη μεταξύ τουρκικής κυβέρνησης, στρατού και τουρκοκυπριακής ηγεσίας, στο ότι ακόλουθα σημεία:
* Είναι προς το συμφέρον της Τουρκίας η επίλυση του Κυπριακού, αλλά υπό ορισμένες προϋποθέσεις.
* Η Τουρκία θα ασκήσει όλη την επιρροή της για νέο κύκλο συνομιλιών, με ορίζοντα λύσης το τέλος του 2008.
* Εάν δεν υπάρξει κατάληξη, εκμεταλλευόμενοι και την εμπειρία στο Κόσοβο, θα διεκδικήσουν αναγνώριση.
Οι «κόκκινες γραμμές» της τουρκικής πλευράς για τη λύση είναι:
1. Η διασφάλιση της πολιτικής ισότητας των δύο συνιστωσών πολιτειών του ομόσπονδου κράτους στο νησί.
2. Η διατήρηση του συστήματος εγγυήσεων του ’60 (παραμονή έστω και μικρού αριθμού στρατευμάτων και του δικαιώματος επέμβασης).
3. Η λύση να μην ξεφεύγει πολύ από τη φιλοσοφία του σχεδίου Ανάν.
Από την άλλη, ο πρόεδρος Δ. Χριστόφιας έχει πλήρη συναίσθηση του επείγοντος της λύσης και είναι πρόθυμος να μπει σε συνομιλίες, θέτοντας τα δικά του αδιαπραγμάτευτα όρια:
1. Πλήρης αποστρατιωτικοποίηση.
2. Απαλλαγή από τις επιρροές της Τουρκίας του βόρειου τμήματος.
3. Λύση που θα συνάδει με το ευρωπαϊκό κεκτημένο, χωρίς μακροχρόνιες μεταβατικές διαδικασίες.
Η νέα κυπριακή κυβέρνηση πιστεύει πως με τους κατάλληλους χειρισμούς και με τη στήριξη της Ε.Ε. μπορεί να πετύχει μια αποδεκτή λύση. Εάν δεν τα καταφέρει, τότε οι ευθύνες θα βαραίνουν την άλλη πλευρά, έτσι που το εναλλακτικό σχέδιο της Τουρκίας για αναγνώριση να είναι ανέφικτο, ενώ το κόστος στην ευρωπαϊκή της πορεία να είναι τέτοιο που θα την υποχρεώσει να συναινέσει υπέρ μιας λύσης.
Παρά τα προβλήματα που αντιμετωπίζει η ενταξιακή πορεία της Τουρκίας, στις Βρυξέλλες πιστεύουν πως υπάρχουν ακόμη μηχανισμοί άσκησης πίεσης στην τουρκική κυβέρνηση. Σύμφωνα με πηγή από την Κομισιόν, μετά το Κόσοβο, η προτεραιότητα της Ε.Ε. δεν μπορεί παρά να είναι το Κυπριακό.
- Ο Δ. Χριστόφιας θα βρίσκεται στις Βρυξέλλες στις 13 και 14 Μαρτίου για το εαρινό συμβούλιο. Θα έχει επαφές με ευρωπαίους ηγέτες, ενώ την Παρασκευή θα συναντηθεί με τον πρόεδρο της Κομισιόν Μ. Μπαρόζο για μια πρώτη αποτίμηση της κατάστασης.
- Αμέσως μετά θα γίνει η συνάντηση Χριστόφια-Ταλάτ, η οποία δεν αναμένεται να μπει σε συζητήσεις επί της ουσίας, αλλά στην αποσαφήνιση των προθέσεων. Ο πρόεδρος Δ. Χριστόφιας εμμένει στη διαδικασία της 8ης Ιουλίου, ενώ η τουρκική πλευρά είχε αποφασίσει να απεμπλακεί από αυτήν, επειδή ο Τ. Παπαδόπουλος σκόπευε (το διακήρυξε άλλωστε δημόσια) στην αλλαγή της βάσης των συνομιλιών.
