Το ντόπινγκ, τα μετάλλια και οι ευθύνες
Πάσχος Μανδραβέλης, Απογευματινή, Δημοσιευμένο: 2004-08-20
Μια ακόμη φούσκα της ύστερης μεταπολίτευσης σκάει μπροστά στα μούτρα μας. Η «φούσκα» του κρατικού –ανατολικογερμανικού τύπου– αθλητισμού. Ήταν παράδοξη και παράλογη όσο το χρηματιστήριο του 1999. Οι αποδόσεις της ήταν υπερβολικά μεγάλες για να είναι αληθινές. Το πρόβλημα όμως είναι ότι σκάει την πιο ακατάλληλη στιγμή: την ώρα που η χώρα διοργανώνει Ολυμπιακούς και τα βλέμματα όλου του κόσμου είναι στραμμένα πάνω μας.
Να μην κρυφτούμε λοιπόν πίσω από το δάκτυλό μας, όπως ορθά θέλει η κυβέρνηση. Γι’ αυτή την κατάσταση υπάρχουν ευθύνες. Πολλές σε πολλούς αλλά όχι ισομοιρασμένες.
Κατ’ αρχήν είμαστε ένας λαός που έχουμε αναγάγει τον αθλητισμό σε εθνική υπόθεση. Παντού υπάρχουν φίλαθλοι, αλλά ουδείς μεταφράζει το αγώνισμα των 200 μ. ανδρών σε αντίστοιχο της Μάχης του Σαρανταπόρου. Μόνο στην Ελλάδα χαρακτηρίζεται νίκη της «εθνικής ψυχής» μια καλή λαβή στο τζούντο. Μόνο σ’ αυτή τη χώρα η νίκη στο τένις χαρακτηρίζεται «εποποιία». Μόνο σ’ αυτή τη χώρα όλος ο Τύπος γίνεται αθλητικός και κάνει διαγωνισμό υπερβολικών επιθέτων για ένα «αρασέ» ή ένα γκολ. Μόνο οι κάτοικοι αυτής της χώρας ταΐζονται με τόσα πολλά εθνικά φληναφήματα μετά από κάποιο μετάλλιο. Δεν είναι ντοπαρισμένοι οι αθλητές μας. Όλο το έθνος είναι ντοπαρισμένο, εξαρτημένο από τους χρόνους που θα κάνουν στο γήπεδο τα «παιδιά μας». Αυτό είναι το πρώτο επίπεδο ευθυνών και βαραίνει τους γνωμηγήτορες αυτής του τόπου. Ντοπάραμε ένα λαό με εθνικολυρικά επίθετα και τώρα ζούμε τη νέμεση.
Πάνω σ’ αυτή την τεχνητή ανάγκη το σύστημα ΠΑΣΟΚ έστησε το μικομάγαζο του κρατικού πρωταθλητισμού. Πουλούσε «εθνική υπερηφάνεια» με την προσδοκία ψήφων. Έφτιαξε ένα σύστημα αντίστοιχο της Ανατολικής Γερμανίας Με τα μεγαλύτερα κίνητρα (από τον κρατικό κορβανά) στην Ευρώπη. Κάνοντας τα στραβά μάτια σε όλα όσα κρύβονταν πίσω. Και απαξιώνοντας στην εγχώρια αγορά κάθε κριτική που γινόταν στο εξωτερικό. Δεν ήξερε ο υφυπουργός Αθλητισμού κ. Γιώργος Λιάνης ποιος είναι ο κ. Χρήστος Τζέκος; Δεν είχε ακούσει τίποτε για την εταιρία που διατηρούσε; Δεν έμπαινε στο διαδίκτυο για να δει το site του; Δεν έμαθε ποτέ για τον αποκλεισμό του επί διετία από τα γήπεδα; Δεν ενημερώθηκε πως εξεδιώχθη κακήν κακώς από το γήπεδο της ΑΕΚ;
Το σύστημα ΠΑΣΟΚ πόνταρε στον κρατικοδίαιτο πρωταθλητισμό τον μεγέθυνε και τον χρησιμοποίησε. Έκανε τον προπονητή κ. Ιάκωβου υποψήφιό του. Περιέφερε τους πρωταθλητές σε προεκλογικές συγκεντρώσεις. Έχτισε ένα τερατούργημα με την σιωπή όλων αφού το θέμα βαφτίστηκε «εθνικό». Και σαν άρχισαν να πυκνώνουν τα ερωτήματα στον ξένο Τύπο όλοι βολευτήκαμε με την θεωρία της «εθνικής συνομωσίας». Γράφαμε πως «κάποιες πολυεθνικές ήθελαν να φάνε τον κ. Κεντέρη», λες και ο κ. Κεντέρης είχε αρνηθεί τις διαφημιστικές του υπηρεσίες στις επάρατες.
Το ΠΑΣΟΚ έχει τεράστιες ευθύνες γι’ αυτό το τερατούργημα. Πουλούσε στο εξωτερικό «καθαρούς αγώνες» κι έκρυβε τις ακαθαρσίες πίσω από μεγαλόστομες εθνικές διακηρύξεις: «οι χώρες της Ευρωπαϊκής Ένωσης έχουν υποχρέωση να ρίξουν τη μάσκα της υποκρισίας... ένα πέπλο με υποψίες σκεπάζει μεγάλους αθλητές σε όλο τον κόσμο, όπως ο μεγαλύτερος Έλληνας αθλητής Κωνσταντίνος Κεντέρης, που έχει πλειστάκις περάσει από ελέγχους και όλες τις φορές ήταν καθαρός... Η Ελλάδα θα κάνει αγώνες συνδεδεμένους με ιδανικά καθαρούς αγώνες» (Γ. Λιάνης 3.10.2003)]
Μπορεί όμως το σύστημα ΠΑΣΟΚ έχει ευθύνες για την διόγκωση του φαινομένου αλλά και η επόμενη κυβέρνηση ελέγχεται. Η αθλητική ηγεσία του τόπου δεν θέλησε ή δεν μπόρεσε να το διαχειριστεί. Αυτή η ηγεσία αποτελείται από δύο καταξιωμένους πρώην αθλητές που σίγουρα πρέπει να έχουν γνώση για όσα τεκταίνονται στο χώρο. Ο Γενικός Γραμματέας κ. Κουκοδήμος μάλιστα προέρχεται από το στίβο. Ο πρωθυπουργός τους επέλεξε γι’ αυτή τη θέση διότι γνωρίζουν. Έπρεπε να περιμένουν πως αυτή η «φούσκα» θα σκάσει στα μούτρα μας. Προτίμησαν να αδρανήσουν. Η νυν πολιτική ηγεσία του αθλητισμού έχει τεράστιες ευθύνες. Όχι για το φαινόμενο του κρατικού πρωταθλητισμού καθ’ αυτό, αλλά για το χρόνο κατάρρευσής του. Η μη-διαχείριση της κατάστασης και πριν και κατά την διάρκεια των Αγώνων κοστίζει στην εικόνα των Ολυμπιακών πολλά. Και οι αυτί οι Αγώνες κόστισαν πολλά σε μας τους φορολογούμενους.
Το ζήτημα είναι τι κάνουμε τώρα. Κατ’ αρχήν πρέπει να διατηρήσουμε την ψυχραιμία μας. Να μην λειτουργήσουμε στη λογική του «μαύρου», στον αντίποδα δηλαδή του «άσπρου» που λειτουργούσαμε τόσα χρόνια. Όλες οι χώρες έχουν προβλήματα ντόπινκγ. Καμιά όμως δεν το φτιάχνει «εθνικό θέμα». Ναι, είναι πλήγμα αλλά δεν είναι εθνική καταστροφή. Πρέπει να ξεφύγουμε από τους όρους του «εθνικού», είτε στις επιτυχίες μας, είτε στις αποτυχίες μας. Πρέπει όμως να λειτουργήσουμε με όρους «αλήθειας». Το απόστημα πρέπει να ξεκαθαρίσει. Η μαφία γύρω από τον αθλητισμό πρέπει να ξεκαθαρίσει. Δεν πρέπει να μας τρομάξουν τα ευρήματα και να μην λογαριάζουμε το μέγεθος της χώρας σύμφωνα με τον αριθμό των μεταλλίων. Δεν κρίνεται η Ελλάδα από το μετάλλιο του κ. Λεωνίδα Σαμπάνη. Ούτε από το δείγμα των ούρων του. Αν τελικά είναι ένοχος πρέπει να τιμωρηθεί. Και αυτός και εκείνοι που τον συγκάλυψαν. Δεν πρέπει να απαξιώσουμε όλο τον ελληνικό αθλητισμό, ολόκληρη τη χώρα επειδή ένας αθλητής της έχει υψηλότερα επίπεδα τεστοστερόνης. Το θέμα δεν είναι εθνικό. Μόνο η αλήθεια είναι...
Να μην κρυφτούμε λοιπόν πίσω από το δάκτυλό μας, όπως ορθά θέλει η κυβέρνηση. Γι’ αυτή την κατάσταση υπάρχουν ευθύνες. Πολλές σε πολλούς αλλά όχι ισομοιρασμένες.
Κατ’ αρχήν είμαστε ένας λαός που έχουμε αναγάγει τον αθλητισμό σε εθνική υπόθεση. Παντού υπάρχουν φίλαθλοι, αλλά ουδείς μεταφράζει το αγώνισμα των 200 μ. ανδρών σε αντίστοιχο της Μάχης του Σαρανταπόρου. Μόνο στην Ελλάδα χαρακτηρίζεται νίκη της «εθνικής ψυχής» μια καλή λαβή στο τζούντο. Μόνο σ’ αυτή τη χώρα η νίκη στο τένις χαρακτηρίζεται «εποποιία». Μόνο σ’ αυτή τη χώρα όλος ο Τύπος γίνεται αθλητικός και κάνει διαγωνισμό υπερβολικών επιθέτων για ένα «αρασέ» ή ένα γκολ. Μόνο οι κάτοικοι αυτής της χώρας ταΐζονται με τόσα πολλά εθνικά φληναφήματα μετά από κάποιο μετάλλιο. Δεν είναι ντοπαρισμένοι οι αθλητές μας. Όλο το έθνος είναι ντοπαρισμένο, εξαρτημένο από τους χρόνους που θα κάνουν στο γήπεδο τα «παιδιά μας». Αυτό είναι το πρώτο επίπεδο ευθυνών και βαραίνει τους γνωμηγήτορες αυτής του τόπου. Ντοπάραμε ένα λαό με εθνικολυρικά επίθετα και τώρα ζούμε τη νέμεση.
Πάνω σ’ αυτή την τεχνητή ανάγκη το σύστημα ΠΑΣΟΚ έστησε το μικομάγαζο του κρατικού πρωταθλητισμού. Πουλούσε «εθνική υπερηφάνεια» με την προσδοκία ψήφων. Έφτιαξε ένα σύστημα αντίστοιχο της Ανατολικής Γερμανίας Με τα μεγαλύτερα κίνητρα (από τον κρατικό κορβανά) στην Ευρώπη. Κάνοντας τα στραβά μάτια σε όλα όσα κρύβονταν πίσω. Και απαξιώνοντας στην εγχώρια αγορά κάθε κριτική που γινόταν στο εξωτερικό. Δεν ήξερε ο υφυπουργός Αθλητισμού κ. Γιώργος Λιάνης ποιος είναι ο κ. Χρήστος Τζέκος; Δεν είχε ακούσει τίποτε για την εταιρία που διατηρούσε; Δεν έμπαινε στο διαδίκτυο για να δει το site του; Δεν έμαθε ποτέ για τον αποκλεισμό του επί διετία από τα γήπεδα; Δεν ενημερώθηκε πως εξεδιώχθη κακήν κακώς από το γήπεδο της ΑΕΚ;
Το σύστημα ΠΑΣΟΚ πόνταρε στον κρατικοδίαιτο πρωταθλητισμό τον μεγέθυνε και τον χρησιμοποίησε. Έκανε τον προπονητή κ. Ιάκωβου υποψήφιό του. Περιέφερε τους πρωταθλητές σε προεκλογικές συγκεντρώσεις. Έχτισε ένα τερατούργημα με την σιωπή όλων αφού το θέμα βαφτίστηκε «εθνικό». Και σαν άρχισαν να πυκνώνουν τα ερωτήματα στον ξένο Τύπο όλοι βολευτήκαμε με την θεωρία της «εθνικής συνομωσίας». Γράφαμε πως «κάποιες πολυεθνικές ήθελαν να φάνε τον κ. Κεντέρη», λες και ο κ. Κεντέρης είχε αρνηθεί τις διαφημιστικές του υπηρεσίες στις επάρατες.
Το ΠΑΣΟΚ έχει τεράστιες ευθύνες γι’ αυτό το τερατούργημα. Πουλούσε στο εξωτερικό «καθαρούς αγώνες» κι έκρυβε τις ακαθαρσίες πίσω από μεγαλόστομες εθνικές διακηρύξεις: «οι χώρες της Ευρωπαϊκής Ένωσης έχουν υποχρέωση να ρίξουν τη μάσκα της υποκρισίας... ένα πέπλο με υποψίες σκεπάζει μεγάλους αθλητές σε όλο τον κόσμο, όπως ο μεγαλύτερος Έλληνας αθλητής Κωνσταντίνος Κεντέρης, που έχει πλειστάκις περάσει από ελέγχους και όλες τις φορές ήταν καθαρός... Η Ελλάδα θα κάνει αγώνες συνδεδεμένους με ιδανικά καθαρούς αγώνες» (Γ. Λιάνης 3.10.2003)]
Μπορεί όμως το σύστημα ΠΑΣΟΚ έχει ευθύνες για την διόγκωση του φαινομένου αλλά και η επόμενη κυβέρνηση ελέγχεται. Η αθλητική ηγεσία του τόπου δεν θέλησε ή δεν μπόρεσε να το διαχειριστεί. Αυτή η ηγεσία αποτελείται από δύο καταξιωμένους πρώην αθλητές που σίγουρα πρέπει να έχουν γνώση για όσα τεκταίνονται στο χώρο. Ο Γενικός Γραμματέας κ. Κουκοδήμος μάλιστα προέρχεται από το στίβο. Ο πρωθυπουργός τους επέλεξε γι’ αυτή τη θέση διότι γνωρίζουν. Έπρεπε να περιμένουν πως αυτή η «φούσκα» θα σκάσει στα μούτρα μας. Προτίμησαν να αδρανήσουν. Η νυν πολιτική ηγεσία του αθλητισμού έχει τεράστιες ευθύνες. Όχι για το φαινόμενο του κρατικού πρωταθλητισμού καθ’ αυτό, αλλά για το χρόνο κατάρρευσής του. Η μη-διαχείριση της κατάστασης και πριν και κατά την διάρκεια των Αγώνων κοστίζει στην εικόνα των Ολυμπιακών πολλά. Και οι αυτί οι Αγώνες κόστισαν πολλά σε μας τους φορολογούμενους.
Το ζήτημα είναι τι κάνουμε τώρα. Κατ’ αρχήν πρέπει να διατηρήσουμε την ψυχραιμία μας. Να μην λειτουργήσουμε στη λογική του «μαύρου», στον αντίποδα δηλαδή του «άσπρου» που λειτουργούσαμε τόσα χρόνια. Όλες οι χώρες έχουν προβλήματα ντόπινκγ. Καμιά όμως δεν το φτιάχνει «εθνικό θέμα». Ναι, είναι πλήγμα αλλά δεν είναι εθνική καταστροφή. Πρέπει να ξεφύγουμε από τους όρους του «εθνικού», είτε στις επιτυχίες μας, είτε στις αποτυχίες μας. Πρέπει όμως να λειτουργήσουμε με όρους «αλήθειας». Το απόστημα πρέπει να ξεκαθαρίσει. Η μαφία γύρω από τον αθλητισμό πρέπει να ξεκαθαρίσει. Δεν πρέπει να μας τρομάξουν τα ευρήματα και να μην λογαριάζουμε το μέγεθος της χώρας σύμφωνα με τον αριθμό των μεταλλίων. Δεν κρίνεται η Ελλάδα από το μετάλλιο του κ. Λεωνίδα Σαμπάνη. Ούτε από το δείγμα των ούρων του. Αν τελικά είναι ένοχος πρέπει να τιμωρηθεί. Και αυτός και εκείνοι που τον συγκάλυψαν. Δεν πρέπει να απαξιώσουμε όλο τον ελληνικό αθλητισμό, ολόκληρη τη χώρα επειδή ένας αθλητής της έχει υψηλότερα επίπεδα τεστοστερόνης. Το θέμα δεν είναι εθνικό. Μόνο η αλήθεια είναι...
