Διατροφική δηλητηρίαση
Πάσχος Μανδραβέλης, Η Καθημερινή, Δημοσιευμένο: 2008-04-08
Τελικά, μόνο τα κανάλια έπεσαν από τα σύννεφα μαθαίνοντας τα νέα για το σκάνδαλο ντόπινγκ στον ελληνικό αθλητισμό. «Σοκ» χαρακτήρισαν το γεγονός, σε σημείο να αναρωτιέται κανείς, «πού ζούσαν μέχρι προχθές;». Οι πολίτες που απάντησαν στα αυτοσχέδια γκάλοπ για τις ανάγκες των δελτίων το είχαν κρυφό καμάρι. Κάποιοι μάλιστα ήταν τόσο κυνικοί που δήλωσαν ότι δεν θα είχαν πρόβλημα να δηλητηριάζονται και τα δικά τους παιδιά «αφού έγινε τρόπος ζωής στον αθλητισμό και μέθοδος απόκτησης μεταλλίων» (δελτίο ειδήσεων ΣΚΑΪ, 5.4.2008). Το ελληνικό όνειρο...
Τα αποτελέσματα του πρώτου ελέγχου της wada δικαιώνουν τους δεύτερους. Εντεκα στους δεκατρείς που ελέγχθηκαν δηλώνουν τώρα ότι έπεσαν θύματα... μαζικής διατροφικής δηλητηρίασης. Τώρα θύτες είναι οι Κινέζοι, ενώ πριν από τέσσερα χρόνια ήταν οι Αμερικανοί - οι οποίοι προφανώς ζήλευαν τους Κεντέρη και Θάνου και βρήκαν τρόπο να τους εξουδετερώσουν κρυφίως.
Σε όλο τον κόσμο ντοπάρονται, θα ισχυριστούν κάποιοι. Να συμφωνήσουμε. Η διαφορά της χώρας μας είναι ότι εδώ όχι μόνο δεν θέλουμε να δούμε το πρόβλημα, καμωνόμαστε ότι δεν υπάρχει· ή χειρότερα: το πρόβλημα είναι η ζήλια των άλλων. Το 2004 η χώρα συγκλονίστηκε από το «τροχαίο» των Κεντέρη - Θάνου. Μετά συγκλονίστηκε από το θετικό δείγμα του κ. Λεωνίδα Σαμπάνη. Ξανασυγκλονίστηκε από αιφνίδιους θανάτους παιδιών σε αγωνιστικούς χώρους. Εγιναν συζητήσεις πολλές για το ντόπινγκ και φυσικά για το... βαθιά ελληνικό «ευ αγωνίζεσθαι». Το αποτέλεσμα ποιό ήταν;
Οι Ελληνες πολίτες δεν έμαθαν ποτέ τι ακριβώς συνέβη με το «τροχαίο ατύχημα» των Κεντέρη - Θάνου, που έφερε σε δύσκολη θέση τη διοργανώτρια χώρα των κατά κοινή ομολογία «καλύτερων Ολυμπιακών Αγώνων». Η ελληνική Δικαιοσύνη αναβάλλει διαρκώς την εκδίκαση των πλημμελημάτων (ψευδορκία, ψευδή καταμήνυση κ.ά.) των δύο αθλητών και στις 19 Ιουνίου του 2008 μπορεί να μάθουμε αν κάποιοι... είπαν ψέματα για το πώς «έπεσε το μηχανάκι την ημέρα που οι κατηγορούμενοι είχαν κληθεί για αντι-ντόπινγκ κοντρόλ».
Αντιθέτως, οι «φονιάδες των μεταλλίων, Αμερικάνοι» έψαξαν το δικό τους σκάνδαλο. Εκλεισαν κάποιους στη φυλακή και επέστρεψαν τα μετάλλια της Μάριον Τζόουνς, η οποία υπό τον φόβο της ποινής ομολόγησε το ντοπάρισμα (σημείωση και ειρωνεία: ένα πήγε στην κ. Κατερίνα Θάνου).
Κάθε «αμερικανάκι» τώρα θα το σκεφτεί δύο φορές πριν ντοπαριστεί και ο προπονητής του τρεις, πριν δώσει... «κινεζικές βιταμίνες». Δεν κοροϊδεύουν τον κόσμο ούτε τους φορολογουμένους που τους χρηματοδοτούν. Στην Ελλάδα απλώς θα περισσέψουν οι οιμωγές για το φαινόμενο. Θα ακούσουμε υπουργούς και τον πρωθυπουργό να μας λένε ότι «το μαχαίρι θα φτάσει στο κόκαλο» και τελικά δεν θα γίνει τίποτε. Πού το ξέρουμε; Κοιτάμε τέσσερα χρόνια πίσω...
Τα αποτελέσματα του πρώτου ελέγχου της wada δικαιώνουν τους δεύτερους. Εντεκα στους δεκατρείς που ελέγχθηκαν δηλώνουν τώρα ότι έπεσαν θύματα... μαζικής διατροφικής δηλητηρίασης. Τώρα θύτες είναι οι Κινέζοι, ενώ πριν από τέσσερα χρόνια ήταν οι Αμερικανοί - οι οποίοι προφανώς ζήλευαν τους Κεντέρη και Θάνου και βρήκαν τρόπο να τους εξουδετερώσουν κρυφίως.
Σε όλο τον κόσμο ντοπάρονται, θα ισχυριστούν κάποιοι. Να συμφωνήσουμε. Η διαφορά της χώρας μας είναι ότι εδώ όχι μόνο δεν θέλουμε να δούμε το πρόβλημα, καμωνόμαστε ότι δεν υπάρχει· ή χειρότερα: το πρόβλημα είναι η ζήλια των άλλων. Το 2004 η χώρα συγκλονίστηκε από το «τροχαίο» των Κεντέρη - Θάνου. Μετά συγκλονίστηκε από το θετικό δείγμα του κ. Λεωνίδα Σαμπάνη. Ξανασυγκλονίστηκε από αιφνίδιους θανάτους παιδιών σε αγωνιστικούς χώρους. Εγιναν συζητήσεις πολλές για το ντόπινγκ και φυσικά για το... βαθιά ελληνικό «ευ αγωνίζεσθαι». Το αποτέλεσμα ποιό ήταν;
Οι Ελληνες πολίτες δεν έμαθαν ποτέ τι ακριβώς συνέβη με το «τροχαίο ατύχημα» των Κεντέρη - Θάνου, που έφερε σε δύσκολη θέση τη διοργανώτρια χώρα των κατά κοινή ομολογία «καλύτερων Ολυμπιακών Αγώνων». Η ελληνική Δικαιοσύνη αναβάλλει διαρκώς την εκδίκαση των πλημμελημάτων (ψευδορκία, ψευδή καταμήνυση κ.ά.) των δύο αθλητών και στις 19 Ιουνίου του 2008 μπορεί να μάθουμε αν κάποιοι... είπαν ψέματα για το πώς «έπεσε το μηχανάκι την ημέρα που οι κατηγορούμενοι είχαν κληθεί για αντι-ντόπινγκ κοντρόλ».
Αντιθέτως, οι «φονιάδες των μεταλλίων, Αμερικάνοι» έψαξαν το δικό τους σκάνδαλο. Εκλεισαν κάποιους στη φυλακή και επέστρεψαν τα μετάλλια της Μάριον Τζόουνς, η οποία υπό τον φόβο της ποινής ομολόγησε το ντοπάρισμα (σημείωση και ειρωνεία: ένα πήγε στην κ. Κατερίνα Θάνου).
Κάθε «αμερικανάκι» τώρα θα το σκεφτεί δύο φορές πριν ντοπαριστεί και ο προπονητής του τρεις, πριν δώσει... «κινεζικές βιταμίνες». Δεν κοροϊδεύουν τον κόσμο ούτε τους φορολογουμένους που τους χρηματοδοτούν. Στην Ελλάδα απλώς θα περισσέψουν οι οιμωγές για το φαινόμενο. Θα ακούσουμε υπουργούς και τον πρωθυπουργό να μας λένε ότι «το μαχαίρι θα φτάσει στο κόκαλο» και τελικά δεν θα γίνει τίποτε. Πού το ξέρουμε; Κοιτάμε τέσσερα χρόνια πίσω...
