Ποιοι μειώνουν το κύρος της Δικαιοσύνης;
Αντώνης Ρουπακιώτης, Ελευθεροτυπία, Δημοσιευμένο: 2008-04-25
Ι. Η υπόθεση του προέδρου της Ενωσης Ελλήνων Εισαγγελέων, Σ. Μπάγια, είναι προφανές ότι εκφεύγει των ορίων της ατομικής πειθαρχικής δίωξης και αποκτά μορφή δεινής αμφισβήτησης διασφαλισμένων συνταγματικών δικαιωμάτων.
Οι συνέπειες είναι το ίδιο προφανείς: α. Διάχυση φοβίας μεταξύ των δικαστικών, β. Απαξίωση για μια ακόμη φορά της, σύμφωνα με το Σύνταγμα, συλλογικής δράσης τους από την ηγεσία της δικαστικής εξουσίας, γ. Ανάδειξη του μεγάλου δημοκρατικού ελλείμματος στην εσωτερική λειτουργία της.
ΙΙ. Η δίωξη αυτή μπορεί να εξηγηθεί: α. Ως επιφαινόμενο της ιδεολογικής-θεσμικής συντήρησης, η οποία διαχρονικά διαχέεται στο χώρο της Δικαιοσύνης και προσδιορίζει παρόμοιες συμπεριφορές. β. Ως συνέπεια των άμεσων ή έμμεσων παρεμβάσεων της πολιτικής εξουσίας στη δικαστική για τη «διευθέτηση» υποθέσεων με ιδιαίτερα χαρακτηριστικά και με σκοπό την αποφυγή πολιτικού κόστους.
Ετσι, ενώ η δικαστική ηγεσία όφειλε να αξιολογήσει τις αναφορές του Σ. Μπάγια ως προς τις ιδιαιτέρως σημαντικές υποθέσεις των υποκλοπών, της εγκατάστασης καμερών και της λειτουργίας του ΑΔΣ, αντιθέτως, παράγοντες αυτής επέλεξαν, κατά τον πλέον ερεθιστικό για τις ευαισθησίες της κοινωνίας τρόπο και σε αντίθεση με αρχές ενός σύγχρονου κράτους δικαίου, την άσκηση πειθαρχικής δίωξης σε βάρος του, παρ’ ότι με τη θεσμική ιδιότητά του ως προέδρου της Ενωσης Ελλήνων Εισαγγελέων ή, και ανεξάρτητα απ’ αυτήν, ως δικαστικού λειτουργού, διατύπωσε τις απόψεις του, ως δικαιούνταν, με υπευθυνότητα και παρρησία, συμπεριφορά που πρέπει να προσδιορίζει κάθε δικαστικό λειτουργό.
Αντί μάλιστα να ενισχύεται από την ηγεσία της Δικαιοσύνης το ανεξάρτητο φρόνημα των δικαστικών, με την εκδοχή της πειθαρχικής δίωξης του Σ. Μπάγια με την κατηγορία ότι με τις δηλώσεις του είχε σκοπό τη μείωση του κύρους της Δικαιοσύνης -αν είναι δυνατόν-!!, ως να νεκρανασταίνεται το αδίκημα της περιύβρισης αρχής.
ΙΙΙ. Ετσι αποτελεί, πιστεύω, άμεση αναγκαιότητα «να κλείσει η υπόθεση αυτή» το γρηγορότερο, με την αποδοχή μάλιστα ότι η λειτουργία του δικαστικού μας συστήματος, η αξιοπιστία του οποίου βρίσκεται σε παρατεταμένη περίοδο δικαιολογημένης αμφισβήτησης, θα υποστεί μία ακόμη ήττα από την ενδεχόμενη εμμονή στην πειθαρχική δίωξη του Σ. Μπάγια, ο οποίος βέβαια κάθε άλλο παρά μόνος είναι στην υπόθεση αυτή.
Οι συνέπειες είναι το ίδιο προφανείς: α. Διάχυση φοβίας μεταξύ των δικαστικών, β. Απαξίωση για μια ακόμη φορά της, σύμφωνα με το Σύνταγμα, συλλογικής δράσης τους από την ηγεσία της δικαστικής εξουσίας, γ. Ανάδειξη του μεγάλου δημοκρατικού ελλείμματος στην εσωτερική λειτουργία της.
ΙΙ. Η δίωξη αυτή μπορεί να εξηγηθεί: α. Ως επιφαινόμενο της ιδεολογικής-θεσμικής συντήρησης, η οποία διαχρονικά διαχέεται στο χώρο της Δικαιοσύνης και προσδιορίζει παρόμοιες συμπεριφορές. β. Ως συνέπεια των άμεσων ή έμμεσων παρεμβάσεων της πολιτικής εξουσίας στη δικαστική για τη «διευθέτηση» υποθέσεων με ιδιαίτερα χαρακτηριστικά και με σκοπό την αποφυγή πολιτικού κόστους.
Ετσι, ενώ η δικαστική ηγεσία όφειλε να αξιολογήσει τις αναφορές του Σ. Μπάγια ως προς τις ιδιαιτέρως σημαντικές υποθέσεις των υποκλοπών, της εγκατάστασης καμερών και της λειτουργίας του ΑΔΣ, αντιθέτως, παράγοντες αυτής επέλεξαν, κατά τον πλέον ερεθιστικό για τις ευαισθησίες της κοινωνίας τρόπο και σε αντίθεση με αρχές ενός σύγχρονου κράτους δικαίου, την άσκηση πειθαρχικής δίωξης σε βάρος του, παρ’ ότι με τη θεσμική ιδιότητά του ως προέδρου της Ενωσης Ελλήνων Εισαγγελέων ή, και ανεξάρτητα απ’ αυτήν, ως δικαστικού λειτουργού, διατύπωσε τις απόψεις του, ως δικαιούνταν, με υπευθυνότητα και παρρησία, συμπεριφορά που πρέπει να προσδιορίζει κάθε δικαστικό λειτουργό.
Αντί μάλιστα να ενισχύεται από την ηγεσία της Δικαιοσύνης το ανεξάρτητο φρόνημα των δικαστικών, με την εκδοχή της πειθαρχικής δίωξης του Σ. Μπάγια με την κατηγορία ότι με τις δηλώσεις του είχε σκοπό τη μείωση του κύρους της Δικαιοσύνης -αν είναι δυνατόν-!!, ως να νεκρανασταίνεται το αδίκημα της περιύβρισης αρχής.
ΙΙΙ. Ετσι αποτελεί, πιστεύω, άμεση αναγκαιότητα «να κλείσει η υπόθεση αυτή» το γρηγορότερο, με την αποδοχή μάλιστα ότι η λειτουργία του δικαστικού μας συστήματος, η αξιοπιστία του οποίου βρίσκεται σε παρατεταμένη περίοδο δικαιολογημένης αμφισβήτησης, θα υποστεί μία ακόμη ήττα από την ενδεχόμενη εμμονή στην πειθαρχική δίωξη του Σ. Μπάγια, ο οποίος βέβαια κάθε άλλο παρά μόνος είναι στην υπόθεση αυτή.
