Ας σταματήσει ο διεθνής εξευτελισμός
Διονύσης Γουσέτης, Η Καθημερινή, Δημοσιευμένο: 2010-04-07
Τούτη την εποχή η χώρα μας λοιδορείται και κατηγορείται διεθνώς για δυο χοντρές παρανομίες. Πρώτον, διότι παραβίαζε συνθήκη που έχει κυρώσει, και δεύτερον διότι εψεύδετο για να συγκαλύψει την παραβίαση. Όταν όμως μπαίνεις στο στόχαστρο, αρχίζουν οι άλλοι να σε προσέχουν περισσότερο και να συμπληρώνουν το παζλ της «ιδιαιτερότητάς» σου. Ήδη βγήκε ότι δίναμε επίσης ψευδή στοιχεία για τη διαχείριση των σκουπιδιών.
Φοβάμαι μήπως στις 12 Απριλίου σκάσει και άλλη βόμβα. Στο χώρο της δικαιοσύνης τώρα. Ας πω σύντομα την ιστορία. Ο αντισημίτης, όπως αυτοπροσδιορίζεται, Κωνσταντίνος Πλεύρης μηνύθηκε από την «αντιναζιστική πρωτοβουλία» για τα εμετικά περιεχόμενα του βιβλίου του «Εβραίοι – όλη η αλήθεια». Αθωώθηκε δε τελεσίδικα, διότι κρίθηκε ότι το βιβλίο δεν είναι ρατσιστικό!
Η τραγελαφική δικαστική απόφαση έφθασε μέχρι τον ΟΗΕ, ο οποίος ζήτησε επιτιμητικά από την Ελλάδα να την σχολιάσει «υπό το φως του άρθρου 4 της Σύμβασης, η οποία επιβάλλει την τιμωρία της διάδοσης ιδεών που βασίζονται στη φυλετική ανωτερότητα ή στο μίσος» και να του γνωρίσει «αν αυτό το βιβλίο διατίθεται και πωλείται ακόμη στο κράτος - μέλος». Ο ΟΗΕ γνώριζε ήδη το μέγεθος του αντισημιτισμού στην ελληνική δικαιοσύνη, από την έκθεση της Ευρωπαϊκής Επιτροπής κατά του Ρατσισμού και της Μισαλλοδοξίας (ECRI, 2003), η οποία αναφέρεται σαρκαστικά στην «ιδιάζουσα ερμηνεία της έννοιας του ρατσισμού από συγκεκριμένους δικαστικούς λειτουργούς» και συνιστά με απαξιωτικό τρόπο «να ενταθεί η κατάρτιση πάνω στα ανθρώπινα δικαιώματα που παρέχεται στην αστυνομία, τους εισαγγελείς και τους δικαστές».
Λόγω αυτών των πιέσεων, ο Αντιεισαγγελέας Αρείου Πάγου άσκησε αναίρεση υπέρ του νόμου διότι «αποδείχθηκε περίτρανα ότι ο ανωτέρω κατηγορούμενος συγγράφοντας το επίμαχο βιβλίο κατέστησε προσιτά στο ευρύ κοινό κείμενα που θα μπορούσαν να καλλιεργήσουν µίσος και βία εναντίον των Εβραίων». Η αναίρεση ανατρέπει μεν νομικά και ιδεολογικά την αθωωτική απόφαση, αλλά δεν θίγει το αποτέλεσμα της ετυμηγορίας.
Έτσι, ο αθωωθείς αντισημίτης, αποθρασυμένος πλέον, προχώρησε σε μήνυση κατά τριών μελών της «αντιναζιστικής πρωτοβουλίας» αναλαμβάνοντας ρόλο υπερασπιστή των δικαστών, όταν οι ίδιοι δεν τόλμησαν να αντιδράσουν. Η δικαστική αρχή την οδήγησε στο ακροατήριο, με κατηγορία τη διασπορά ψευδών ειδήσεων, όπως: «στη δικαιοσύνη έχει εξαπλωθεί κανιβαλικός αντισημιτισμός, μέσα στο δικαστικό σύστημα λειτουργεί φασιστικό δίκτυο κλπ». Θα μπορούσε η δικαστική αρχή να θεωρήσει ότι τα παραπάνω δεν αποτελούν ειδήσεις -και μάλιστα ανησυχητικές- αλλά απόψεις της οργάνωσης και να θέσει τη μήνυση Πλεύρη και όλη την υπόθεση που μας εξέθεσε διεθνώς στο αρχείο. Δεν το έκανε και καθίζει στο σκαμνί τα μόνα πρόσωπα που έδρασαν σύμφωνα με τη διεθνή νομοθεσία. Αυτός είναι ο λόγος που φοβάμαι ότι θα επικρατήσει και πάλι την ερχόμενη Δευτέρα η «ιδιάζουσα ερμηνεία της έννοιας του ρατσισμού» και θα εξευτελιστούμε για μια ακόμα φορά διεθνώς. Ας βάλει κάποιος φρένο στον συνεχή εξευτελισμό.
diongus@otenet.gr
Φοβάμαι μήπως στις 12 Απριλίου σκάσει και άλλη βόμβα. Στο χώρο της δικαιοσύνης τώρα. Ας πω σύντομα την ιστορία. Ο αντισημίτης, όπως αυτοπροσδιορίζεται, Κωνσταντίνος Πλεύρης μηνύθηκε από την «αντιναζιστική πρωτοβουλία» για τα εμετικά περιεχόμενα του βιβλίου του «Εβραίοι – όλη η αλήθεια». Αθωώθηκε δε τελεσίδικα, διότι κρίθηκε ότι το βιβλίο δεν είναι ρατσιστικό!
Η τραγελαφική δικαστική απόφαση έφθασε μέχρι τον ΟΗΕ, ο οποίος ζήτησε επιτιμητικά από την Ελλάδα να την σχολιάσει «υπό το φως του άρθρου 4 της Σύμβασης, η οποία επιβάλλει την τιμωρία της διάδοσης ιδεών που βασίζονται στη φυλετική ανωτερότητα ή στο μίσος» και να του γνωρίσει «αν αυτό το βιβλίο διατίθεται και πωλείται ακόμη στο κράτος - μέλος». Ο ΟΗΕ γνώριζε ήδη το μέγεθος του αντισημιτισμού στην ελληνική δικαιοσύνη, από την έκθεση της Ευρωπαϊκής Επιτροπής κατά του Ρατσισμού και της Μισαλλοδοξίας (ECRI, 2003), η οποία αναφέρεται σαρκαστικά στην «ιδιάζουσα ερμηνεία της έννοιας του ρατσισμού από συγκεκριμένους δικαστικούς λειτουργούς» και συνιστά με απαξιωτικό τρόπο «να ενταθεί η κατάρτιση πάνω στα ανθρώπινα δικαιώματα που παρέχεται στην αστυνομία, τους εισαγγελείς και τους δικαστές».
Λόγω αυτών των πιέσεων, ο Αντιεισαγγελέας Αρείου Πάγου άσκησε αναίρεση υπέρ του νόμου διότι «αποδείχθηκε περίτρανα ότι ο ανωτέρω κατηγορούμενος συγγράφοντας το επίμαχο βιβλίο κατέστησε προσιτά στο ευρύ κοινό κείμενα που θα μπορούσαν να καλλιεργήσουν µίσος και βία εναντίον των Εβραίων». Η αναίρεση ανατρέπει μεν νομικά και ιδεολογικά την αθωωτική απόφαση, αλλά δεν θίγει το αποτέλεσμα της ετυμηγορίας.
Έτσι, ο αθωωθείς αντισημίτης, αποθρασυμένος πλέον, προχώρησε σε μήνυση κατά τριών μελών της «αντιναζιστικής πρωτοβουλίας» αναλαμβάνοντας ρόλο υπερασπιστή των δικαστών, όταν οι ίδιοι δεν τόλμησαν να αντιδράσουν. Η δικαστική αρχή την οδήγησε στο ακροατήριο, με κατηγορία τη διασπορά ψευδών ειδήσεων, όπως: «στη δικαιοσύνη έχει εξαπλωθεί κανιβαλικός αντισημιτισμός, μέσα στο δικαστικό σύστημα λειτουργεί φασιστικό δίκτυο κλπ». Θα μπορούσε η δικαστική αρχή να θεωρήσει ότι τα παραπάνω δεν αποτελούν ειδήσεις -και μάλιστα ανησυχητικές- αλλά απόψεις της οργάνωσης και να θέσει τη μήνυση Πλεύρη και όλη την υπόθεση που μας εξέθεσε διεθνώς στο αρχείο. Δεν το έκανε και καθίζει στο σκαμνί τα μόνα πρόσωπα που έδρασαν σύμφωνα με τη διεθνή νομοθεσία. Αυτός είναι ο λόγος που φοβάμαι ότι θα επικρατήσει και πάλι την ερχόμενη Δευτέρα η «ιδιάζουσα ερμηνεία της έννοιας του ρατσισμού» και θα εξευτελιστούμε για μια ακόμα φορά διεθνώς. Ας βάλει κάποιος φρένο στον συνεχή εξευτελισμό.
diongus@otenet.gr
