Εθνικές αλήθειες

Κάτι κινείται (ίσως) για τα λεγόμενα «εθνικά θέματα». Ανταλλάσσονται επισκέψεις ή υπάρχουν επαφές υψηλού επιπέδου με όλους τους γείτονες, οι δηλώσεις όλων είναι γενικά προσεκτικές, αν και σε αντίθεση με ορισμένες πράξεις. Ισως οι προσεκτικές δηλώσεις να αφορούν το μέλλον και οι όποιες πράξεις, στο Αιγαίο τουλάχιστον, το παρελθόν. Ο κ. Παπανδρέου πήγε στη Λευκωσία όπου παίζεται ακόμα μια φορά, ύστατη προφανώς, η αποκατάσταση της ενότητας του νησιού με θεσμούς πολιτικά ισότιμης ομοσπονδίας (θα συνεχίσει ο εθνικιστής Ερογλου αν αντικαταστήσει τον Ταλάτ;). Ο μάλλον δασκαλεμένος κ. Δρούτσας είδε τον κ. Νταβούτογλου προετοιμάζοντας την επίσκεψη του κ. Ερντογάν στην Αθήνα. Και ο Πρωθυπουργός είχε προσωπικές συνομιλίες με τους βορειομακεδόνες ηγέτες. Ολοι φρόντισαν να εκφράσουν κάποια αισιοδοξία. Η διπλωματία δεν προχωρεί με «δημόσιες διαβουλεύσεις». Είναι σε μεγάλο βαθμό μυστική ή δεν είναι διπλωματία. Τα όσα γνωρίζουμε είναι λίγα. Γνωρίζουμε όμως πόσα από τα «επίσημα εθνικά δεδομένα» ή από τους «εθνικούς πόθους» είναι λόγια χωρίς περιεχόμενο. Ας τα υπενθυμίσουμε:

1. Αιγαίο. Λέμε με πείσμα ότι το μοναδικό πρόβλημα που δεχόμαστε για διαπραγμάτευση, και μάλιστα με κοινή ελληνο-τουρκική προσφυγή στο Δικαστήριο της Χάγης, είναι η οριοθέτηση της υφαλοκρηπίδας. Αλλά αρνούμαστε το αυτονόητο: η οριοθέτηση αυτή, όπως και της οικονομικής ζώνης, αναγκαστικά συμβαδίζει με συμφωνίες για το εύρος των χωρικών υδάτων και του εθνικού εναέριου χώρου. Οι περισσότεροι έλληνες υπεύθυνοι το γνωρίζουν. Γιατί κρύβονται;

2. πΓΔ της Μακεδονίας. Οι «μακεδονικοί» μύθοι μάς οδήγησαν στο να χάσουμε τις περισσότερες ευκαιρίες της χώρας στα Βαλκάνια. Με τη στάση μας, βοηθήσαμε στο να επικρατήσουν στους γείτονες οι πιο ακραίοι σλαβομακεδόνες... σαμαρικοί. Εγιναν πάντως (αλλά καθυστερημένα) σημαντικά βήματα για το «όνομα». Κάποτε πρέπει να παιχτεί και η τελευταία ζαριά. Και να πάψουν ορισμένοι δικοί μας να ονειρεύονται τη διάλυση της Βόρειας Μακεδονίας, όπως ονειρεύονται την εσωτερική διάλυση της όλο και πιο ισχυρής Τουρκίας.

3. Κυπριακό. Ο πρόεδρος Δ. Χριστόφιας προσπάθησε να περιμαζέψει συνομιλώντας με τον τουρκοκύπριο ηγέτη, τον κ. Ταλάτ, τα διαπραγματευτικά ερείπια που του κληροδότησε ο σύμμαχός του Τάσσος Παπαδόπουλος. Εχει απέναντί του τους «απορριπτικούς» που από το «Ενωσις και μόνον Ενωσις» έφτασαν έμπρακτα στο «Διχοτόμησις και μόνο Διχοτόμησις», αρνούμενοι κάθε κοινοπολιτεία με τους «Τούρκους» (όσοι αμφιβάλλουν ας διαβάσουν την εξαίρετη μελέτη του Γιάννη Ιωάννου «Θεωρία της συνωμοσίας και κουλτούρα της διχοτόμησης», εκδόσεις Παπαζήση). Αν τη θέλουν τη Διχοτόμηση, ας την επιλέξουν. Αλλά με δικές τους αμυντικές δαπάνες... Υπενθύμιση: πατριωτισμός δεν είναι τα τζάμπα λόγια. Αλλά το καλό της χώρας και των κατοίκων της.