Ανανεωτική Αριστερά, παρόν και μέλλον

Δεν ήταν λίγες οι στιγμές εκείνες που το να κάνεις κριτική στον ΣΥΝ/ΣΥΡΙΖΑ δεν αποτελούσε και κάποιον ιδιαίτερο άθλο, άθλος όμως ήταν για τα μέλη και τα στελέχη του, που προσπαθούσαν να δικαιολογήσουν τα... ασυμάζευτα.

Από την υπεράσπιση της τυφλής(αυταρχικής) βίας του Δεκέμβρη, την 11μελή εκπροσώπηση μέχρι και την επαναστατική και αντι-ευρωπαική ρητορική, ο ΣΥΝ/ΣΥΡΙΖΑ έγινε τόσο απλά και εύκολα για "φίλους" και αντιπάλους σάκος του μποξ.

Ειδικά στο ζήτημα της βίας, όφειλε να είναι μπροστάρης, ξεκάθαρα απέναντι και όχι φοβικός, ψηφοθηρικός και εξαρχειοποιημένος, ψάχνοντας ακόμα το επαναστατικό υποκείμενο.

Όπως και στο ζήτημα της εναντίωσης της Ευρώπαικής ολοκλήρωσης, που έπληξε το κόμμα της ανανεωτικής αριστεράς αλλοιώνοντας το σε θεμελιώδη ζητήματα.

Η αποχώρηση της ανανεωτικής πτέρυγας ήταν πια αρκετά ώριμη εδώ και καιρό(ήδη τουλάχιστον από το Δεκέμβρη του ’08) και επιβλήθηκε επί της ουσίας από την πολιτική στροφή που έκανε ο Συνασπισμός τα τελευταία χρόνια με τον Σύριζα, στροφή κατά την οποία χαρακτηρίζεται από την ρητορική της ανατροπής, της στείρας σύγκρουσης και την επιστροφή σε ένα λεξιλόγιο της επαναστατικής και κομμουνιστικής αριστεράς, σε ιδεολογικά δηλαδή απολιθώματα που δε συνάδουν με την ίδια τη φύση της ανανεωτικής και πολιτικής αριστεράς.

Ήρθε ο καιρός όμως να γυρίσουμε σελίδα, νομίζω πως όλο αυτόν τον καιρό είπαμε αρκετά για το παρελθόν. Αναπόφεκτα βέβαια, άλλα είναι η στιγμή να μιλήσουμε για το σήμερα και το αύριο της ανανεωτικής αριστεράς, καθώς και να επανασαφηνίσουμε το πλαίσιο και τις δυνατότητες διεύρυνσης της μέσα στα "όρια" του δημοκρατικού σοσιαλισμού και του πολιτικού φιλελευθερισμού.

Η νομιμοποίηση αποχώρησης της ανανεωτικής πτέρυγας πρέπει να γίνει απολύτως σαφής και από το γεγονός πως η πλειοψηφία στο ΣΥΝ δεν μπορεί να αποφασίζει αλλαγή πλεύσης στην πολιτική και ιδεολογική κατεύθυνση, χωρίς την μινιμούμ συμμετοχή και συναίνεση και των υπολοίπων, στην προκειμένη περίπτωση, του "έτερον ήμισυ".

Τα ανανεωτικά, δημοκρατικά και ευρωπαικά χαρακτηριστικά του Συνασπισμού, είναι "συνταγματικά κατοχυρωμένα" μέσα στο κόμμα και δεν μπορούν να αλλάζουν με μία απλή απόφαση της πλειοψηφίας, διαφορετικά οδηγείς τον άλλον στην έξωση.

Το νέο εγχείρημα της ανανεωτικής αριστεράς δεν πρέπει να φοβηθεί να συγκρουστεί, ούτε όμως και να φοβηθεί να ασκήσει συστημική/διαχειριστική πολιτική.* Δεν χρειαζόμαστε άλλη μια αντι-καπιταλιστική αριστερά, χρειαζόμαστε μια σαφώς συστημική αριστερά αγκιστρωμένη στην κοινοβουλευτική δημοκρατία, τον φιλελεύθερο σοσιαλισμό και τον μεταρρυθμισμό με τους θεσμούς και τους λαούς της Ευρώπης.

*Η εξαιρετική δουλειά του συντρόφου Παπαδημούλη στην εξεταστική επιτροπή, μάλλον εντάσσεται στα σχέδια του συστήματος να εκτονώσει την κατάσταση!!

Γιώργος Μοναστηριώτης, μέλος της Ανανεωτικής Πτέρυγας στην Κέρκυρα.