Τα σπασμένα πληρώνουν οι μικρομεσαίοι

Η άρνηση των ιδιοκτητών φορτηγών, που βγαίνουν συχνά-πυκνά στα μέσα ενημέρωσης να αποδεχθούν την αναγκαιότητα λήψης ειδικών μέτρων για όσους αγόρασαν άδεια φορτηγού την τελευταία δεκαετία είναι και άδικη και παράλογη και εκβιαστική. Την ίδια στιγμή, που αρνούνται κάθε συζήτηση προτάσσοντας το αρραγές της ενότητας του κλάδου με στόμφο αγωνιστικό ξέρουν καλά ότι σφάλλουν. Γνωρίζουν ότι υπάρχουν πολλοί στις τάξεις τους που πήραν τις άδειες φορτηγού δημόσιας χρήσης τη δεκαετία του ’70 με ένα χαρτόσημο και εντελώς αδιαφανείς διαδικασίες ως ευνοούμενοι του καθεστώτος. Οι άνθρωποι αυτοί μπήκαν στη δουλειά επενδύοντας μόνο στην αγορά αυτοκινήτου και όταν κάποια στιγμή αποφάσισαν να πουλήσουν την άδεια που απόκτησαν δωρεάν έλαβαν ως αποζημίωση αρκετά εκατομμύρια δραχμές. Μα υπάρχουν και οι άλλοι. Αυτοί που λίγα χρόνια πριν ακριβοπλήρωσαν την άδεια που κατέχουν και που πριν καλά-καλά ξεχρεώσουν κινδυνεύουν να βρεθούν με μια άδεια απαξιωμένη. Ο ανυποχώρητος αγώνας γράφει καλύτερα στο γυαλί και στο χαρτί, αλλά δε λέει όλη την αλήθεια. Συχνά τη διαστρέφει και υποκρύπτει σκοπιμότητες.

Εφτασε όμως ο καιρός σε τούτη τη χώρα να πούμε τα σύκα-σύκα και τη σκάφη-σκάφη. Δεν είναι δυνατόν να ανεχόμαστε μάχες οπισθοφυλακής με εύκολα συνθήματα υπέρ της διατήρησης ορισμένων "κεκτημένων" που δεν κερδήθηκαν με αγώνες, αλλά με υπόγειες διαδρομές σε σκοτεινές περιόδους. Ούτε είναι δυνατόν να ανεχόμαστε άπαντες στρεβλώσεις της αγοράς διότι κάποια στιγμή κάποιοι κυβερνώντες εξέδωσαν κάποιες άδειες για να εξοφλήσουν πολιτικά γραμμάτια.

Πολλώ δε μάλλον που τα μεγαλύτερα θύματα αυτής της κόντρας είναι μικρομεσαίοι που αγωνίζονται σε τούτους τους χαλεπούς καιρούς με νύχια και με δόντια να κρατηθούν στην αγορά και βρίσκονται σε κατάσταση οριακή. Εμποροι που πουλούν ρούχα, παπούτσια και παντόφλες και δεν έχουν στο κατάστημά τους τα φθινοπωρινά και τα χειμερινά είδη.

Βιβλιοχαρτοπωλεία, που δουλεύουν αυτό το δίμηνο και συντηρούνται τους υπόλοιπους 10 μήνες και αναζητούν τρόπους να ανταποκριθούν στη ζήτηση που δεν περιμένει... Βιοτεχνικές και βιομηχανικές μονάδες που σε τούτη την τόσο κρίσιμη συγκυρία έχουν αναστείλει τις εργασίες τους γιατί δεν υπάρχει τρόπος να φτάσει η παραγωγή τους στην κατανάλωση. Με ό,τι τούτο συνεπάγεται για τις θέσεις εργασίας που κινδυνεύουν να χαθούν.

Αλήθεια, για όλους αυτούς ποια αριστερά θα αγωνιστεί;

Νίκος Σπιτσέρης