Η απόπειρα για νέα Κεντροδεξιά

Με σημαίες και ταμπούρλα αλλά και πέντε χιλιάδες αρχικούς οπαδούς η κυρία Ντόρα Μπακογιάννη ίδρυσε λοιπόν την Κυριακή ένα νέο κόμμα στον κεντρώο δεξιό χώρο με φιλελεύθερες τάσεις. Σε αντίθεση με τη σαμαρική Νέα Δημοκρατία, η κυρία Μπακογιάννη είχε ψηφίσει το μνημόνιο (αλλά όχι και όλες τις πολιτικές που το συνοδεύουν) γιατί εκείνη την ώρα, την περασμένη άνοιξη, δεν υπήρχε άλλη εθνική επιλογή με εξαίρεση τη στάση πληρωμών του Δημοσίου. Πίστευε- και το επανέλαβε προχθές- ότι η απόφαση του κ. Σαμαρά να καταψηφίσει το μνημόνιο ήταν ξεκάθαρα λαϊκίστικη. Είναι σίγουρο ότι δημόσια και κυρίως ιδιωτικά αυτό πιστεύουν και πολλοί ψηφοφόροι της Νέας Δημοκρατίας και φυσικά πολλά στελέχη της.

Η ίδρυση της Δημοκρατικής Συμμαχίας είναι συνεπώς ένα καλό νέο για την κυβέρνηση. Και ένα κακό νέο για τη σκληρή παρέα «φουσκωτών» του Αντωνάκη Σαμαρά. Περιορίζει την όποια απομόνωση μιας κυβέρνησης που η πολιτική της βάλλεται με πάθος από την «παραδοσιακή Αριστερά», από την υπεύθυνη για τη δημοσιονομική κρίση Δεξιά αλλά και ενδοπασοκικά. Είναι όμως αξιοπερίεργο το γεγονός ότι στους λεγόμενους «δημοκρατικούς κύκλους» το εγχείρημα της κυρίας Μπακογιάννη προκαλεί για την ώρα «ανάμεικτα» έως ξινά σχόλια. Λες και προτιμούν όλοι αυτοί τη σαμαρική άποψη για την πολιτική.

Θα ήταν τουλάχιστον κωμικό, αν κρίνουμε από τα πραγματικά πεπραγμένα των κυβερνητικών, αν αυτό που προκαλεί την όποια ξινίλα είναι ο φιλελεύθερος λόγος της κυρίας Μπακογιάννη, που πάντως δεν είναι δογματικός. Η πιθανότερη εξήγηση βρίσκεται ασφαλώς στο γεγονός ότι η Ντόρα Μπακογιάννη είναι κόρη του Κωνσταντίνου Μητσοτάκη, κι ας είναι γέννημα θρέμμα της Κεντροδεξιάς!

Ιστορικά όλες οι απόπειρες δημιουργίας νέων πολιτικών ομάδων προερχόμενων, με διάσπαση ή αποχώρηση, από το πάντα ισχυρό δίπολο ΠαΣοΚ- Νέα Δημοκρατία έχουν αποτύχει, με μόνη ίσως (προσωρινή;) εξαίρεση το κόμμα του κ. Καρατζαφέρη, που θέλησε να εκφράσει την εθνικιστική και εκκλησιαστική Ακροδεξιά και που τώρα μάλλον προσγειώνεται, αντιμετωπίζοντας όμως κρίση. Μεσοπρόθεσμα όμως οι περισσότερες από αυτές τις απόπειρες έπαιξαν ρόλο.

Συνεπώς για τη Δημοκρατική Συμμαχία το ερώτημα δεν είναι μόνο το πόσο θα μετατραπεί σε πόλο έλξης όσων απογοητεύει ο κ. Σαμαράς και το τι θα «αποδώσει» στις προσεχείς εκλογές, αν διεξαχθούν σε τρία χρόνια, αλλά το πώς θα πολιτευθεί στο μεσοδιάστημα. Αυτό θα αποδείξει όχι μόνο το αν υπάρχει ρεύμα και θέση για το νέο αυτό πολιτικό εγχείρημα σε μια περίοδο τόσο μεγάλης αμφισβήτησης της πολιτικής και των πολιτικών τζακιών αλλά και το αν η ίδια η κυρία Ντόρα Μπακογιάννη έχει τις ηγετικές ικανότητες που οι φίλοι της τής αποδίδουν.