Δεν βλέπουμε ;

«Αυτά που φέρατε δεν αφορούν το χρέος και το έλλειμμα αλλά είναι η εξυπηρέτηση παλιών υποχρεώσεων ώστε να ξεθεμελιωθούν όλα τα κεκτημένα» είπε χθες η Αλ. Παπαρήγα στη Βουλή για τα νέα κυβερνητικά μέτρα.

Μισή-μισή είναι η αλήθεια. Από τη μια, αν δεν υπήρχε η κρίση του χρέους δεν θα υπήρχε τέτοιο πλήγμα στα εισοδήματα, δεδομένου ότι το ύψος της αμοιβής της εργασίας δεν στηρίζονταν έως τώρα σε μειωμένα κέρδη, αλλά στον υπέρογκο δανεισμό. Και από την άλλη, η μείωση της αμοιβής της εργασίας δεν είναι μονόδρομος για την αντιμετώπιση του χρέους. Όμως προϋπόθεση για να ισχύσει αυτό το επιχείρημα, είναι να αναγνωρίζει κανείς ότι υπάρχει κρίση χρέους προς αντιμετώπιση. Και να ασχολείται με τον άλλο εναλλακτικό τρόπο αντιμετώπισής του. Το ΚΚΕ όμως -όπως και άλλες δυνάμεις της αριστεράς - θεωρούν ότι το χρέος πρέπει να το αντιμετωπίσουν αυτοί που το δημιούργησαν : οι έχοντες δηλαδή την οικονομική και πολιτική εξουσία. Αυτό κάνουν οι έχοντες. Το φορτώνουν όσο μπορούν, όσο τους περνάει σε εργαζόμενους και αυτοαπασχολούμενους.

Δηλαδή, αν δεν διατυπώνεται αντιπρόταση και όλες οι δράσεις περιορίζονται στην καταγγελία - για την αποφυγή του λεγόμενου πολιτικού κόστους - δεν υπάρχει η δυνατότητα συσπείρωσης επαρκών δυνάμεων για την ανατροπή. Και οι δυνάμεις που πρέπει να συγκεντρωθούν και δεν συγκεντρώνονται - ας σεβαστούμε την πραγματικότητα- είναι ακριβώς εκείνοι που πρωτίστως πλήττονται. Είναι βεβαίως η πολυδιάσπαση και γελοιοποίηση των συνδικαλιστικών ηγεσιών. Είναι όμως και η αδυναμία πειστικής διεξόδου. Αν δεν φταίει αυτή η κατάσταση γιατί οι εργαζόμενοι δεν εξεγείρονται;

Αυτό είναι το επείγον θέμα, η πρώτη προτεραιότητα για να επιβληθεί άλλη πορεία. Προγραμματική συσπείρωση ευρύτατων δυνάμεων των εργαζόμενων επαγγελματιών και αυτοπασχολούμενων σε εναλλακτική πολιτική. Και δυστυχώς σε αυτό δεν συνεισφέρει ούτε το ΚΚΕ με τη στάση του ούτε η ηγεσία της ΓΣΕΕ με τη δική της,για να μιλήσουμε με ήπιες εκφράσεις.