Πυκνά σύννεφα

Μπορεί ο κ. Σαμαράς να συνεχίζει τον κατήφορο της λαϊκίστικης δημαγωγίας του ελπίζοντας να καρπωθεί κομματικά οφέλη από αυτή.

Μπορεί ο ΣΥΡΙΖΑ να έχει αναγάγει σε κύρια ασχολία του την οργάνωση ανά την Ελλάδα και ανά την Ευρώπη φραστικών επιθέσεων κατά κυβερνητικών στελεχών.

Μπορεί τα ΚΚΕ να αναμένει ως επικείμενη την μεγάλη αντικαπιταλιστική επανάσταση.

Μπορεί κάποιοι να ποντάρουν στο θάνατο κάποιου απεργού πείνας για να κάψουν την Αθήνα.

Όμως δυστυχώς πέρα από όλες αυτές τις ιδεοληψίες τα σύννεφα έχουν μαζευτεί πάλι πάνω από την χώρα.

Συνολική ευρωπαϊκή λύση για τις υπερχρεωμένες χώρες φαίνεται ότι πολύ δύσκολα θα επιτευχθεί στην επικείμενη σύνοδο κορυφής.

Η μείωση του επιτοκίου, η επαναγορά χρέους, το ευρωομόλογο φαίνεται ότι δεν προχωρούν.

Η οικονομική διακυβέρνηση σκοντάφτει στους σκληρούς όρους της κ. Μέρκελ που μετά τις εκλογικές αποτυχίες της οδηγείται ξανά στον εθνικό απομωνοτισμό.

Η standard and Poor’s απειλεί με νέα υποβάθμιση την χώρα.

Στο εσωτερικό της χώρας αποδεικνύεται αυτό που τονίζαμε πολλοί, ότι το μνημόνιο από μόνο του δεν αρκεί, ότι χρειάζεται συνολικό συνεκτικό σχέδιο για την δημοσιονομική εξυγίανση, την ανάπτυξη, την δίκαιη κατανομή των βαρών.

Φαίνεται ότι η κυβέρνηση δεν διαθέτει τέτοιο σχέδιο. Και παράλληλα πάσχει από έλλειψη ηγετικής καθοδήγησης, συντονισμού, πίστης πολλών μελών της στο στόχο.

Δεν προβάλλεται στην κοινή γνώμη ένα όραμα διεξόδου από την κρίση και αλλαγής της τελματωμένης ελληνικής κοινωνίας που να την πείθει ότι οι θυσίες της θα την οδηγήσουν σε ένα ορατό αποτέλεσμα.

Έτσι τα κρούσματα τυφλής κοινωνικής αντίδρασης πληθαίνουν., Ο δεξιός και αριστερός λαϊκισμός βρίσκουν ανοιχτά αυτιά.

Η εγκληματικότητα αυξάνεται και αναβαθμίζεται όπως έδειξε και η βάρβαρη δολοφονία δύο νεαρών παιδιών – αστυνομικών.

Αλλά το χειρότερο μια έλλειψη αισιοδοξίας διαβρώνει ύπουλα τον οικονομικό και κοινωνικό ιστό.

Η κυβέρνηση πρέπει να αναλάβει τις ευθύνες της.

Ένας ριζικός ανασχηματισμός είναι απαραίτητος.

Ανασχηματισμός και προσώπων αλλά και αντιλήψεων.

Αυτό σημαίνει ανάληψη πρωτοβουλιών και όχι μόνο παθητική προσαρμογή στο μνημόνιο, επεξεργασία σχεδίου, αποκοπή από το λαϊκίστικο παρελθόν, αδιαφορία για το πολιτικό κόστος, συντονισμό και ενότητα δράσης, πίστη στους στόχους.

Σημαίνει επίσης αξιοποίηση των ικανότερων και όχι των φιλικότερων.

Ταυτόχρονα όλες οι πολιτικές δυνάμεις πρέπει να καταλάβουν ότι δεν είναι καιρός για μικροκομματικά παιχνίδια.

Πρέπει να σταματήσουν να πριονίζουν το κλαδί στο οποίο καθόμαστε όλοι

Ένα μίνιμουμ εθνικής συνεννόησης είναι απαραίτητο μπροστά στις κρίσιμες ώρες.

Υ.Γ. 1

Ο παρανοϊκός τύραννος Καντάφι είναι αποφασισμένος να εξοντώσει τον λαό της Λιβύης.

Η διεθνής κοινότητα πρέπει να αναλάβει τις ευθύνες της και να επέμβει γρήγορα στα πλαίσια της νομιμότητας του Ο.Η.Ε.

Υ.Γ. 2

Η πρόταση της Ένωσης για τα Δικαιώματα του Ανθρώπου (Παπαϊωάννου, Αλιβιζάτος, Χριστόπουλος κ.λπ.) όσον αφορά τους απεργούς μετανάστες της Ηπατίας πρέπει να αξιοποιηθεί άμεσα.

Δίνει μια λύση που αφ’ ενός δεν δημιουργεί προηγούμενο μαζικής νομιμοποίησης, αφετέρου αποτρέπει την θυσία ανθρώπινων ζωών και ανατρέπει τα σχέδια κάποιων να κάνουν μπάχαλο την Αθήνα.

Η δήλωση του υπουργού Δικαιοσύνης ότι για ένα χρόνο δεν θα απελαθεί κανείς από τους απεργούς πείνας και στο μεταξύ θα γίνει διάλογος για τα αιτήματά τους αφαιρεί κάθε πρόσχημα από τους υποκινητές.