Δάσκαλε, τι δίδασκες;

Προχθές βράδυ έγιναν οι πρώτες ακρότητες των «Αγανακτισμένων». Σύμφωνα με το ρεπορτάζ, μετά τη σύναξη των πνευματικών ανθρώπων στα Προπύλαια, μια ομάδα από τους παρισταμένους προχώρησε «σε αποκλεισμό όλων των εισόδων και εξόδων που βρίσκονται στον περιβάλλοντα χώρο του κτιρίου του Κοινοβουλίου. Στην κεντρική είσοδο επί της οδού Βασιλίσσης Σοφίας τα πνεύματα ήταν οξυμένα, καθώς, σε αντίθεση με τις προηγούμενες ημέρες, υπήρχε πλήθος συγκεντρωμένων που φώναζαν συνθήματα κατά της Βουλής και των βουλευτών».

Εδώ πρέπει να σημειώσουμε ένα παράδοξο. Επί έξι μέρες, χιλιάδες συγκεντρώνονταν να διαμαρτυρηθούν στο Σύνταγμα, ανταποκρινόμενοι σε ένα κάλεσμα από τα κάτω, δηλαδή μέσω των κοινωνικών δικτύων, και δεν σημειώθηκε κανένα επεισόδιο. Μόλις οι πνευματικοί ταγοί της χώρας έκαναν τη δική τους συγκέντρωση, κάποιοι από όσους τους άκουγαν κινήθηκαν σαν χουλιγκάνοι εναντίον της Βουλής. Να σημειώσουμε, αυτοί που κάλεσαν τον κόσμο να διαμαρτυρηθεί στα Προπύλαια δεν ήταν οι ανώνυμοι του facebook. Ηταν ο μεγαλύτερος εν ζωή Ελληνας συνθέτης Μίκης Θεοδωράκης και ο πρύτανης του μεγαλύτερου ακαδημαϊκού ιδρύματος της χώρας Θεοδόσης Πελεγκρίνης. Ηταν επίσης οι καθηγητές Γ. Κασιμάτης, Γ. Κατρούγκαλου, Ν. Μαριάς, Κ. Μπέης και Κ. Χρυσογόνος.

Το γεγονός ότι απειλήθηκαν επεισόδια από εκείνους που παρακολουθούσαν τη συγκέντρωση καθηγητών και διανοουμένων, και όχι μετά τις συγκεντρώσεις που έκανε το facebook, ίσως δείχνει κάτι για το επίπεδο της παιδείας στη χώρα. Δηλαδή, όταν μιλούν πέντε μεγαλόσχημοι καθηγητές (δύο, μάλιστα, είναι συνταγματικού δικαίου), ο πρύτανης ενός πανεπιστημίου και ένας μεγάλος μουσικοσυνθέτης και κάποιοι μετά επιτίθενται στη Βουλή δύο πράγματα μπορεί να συμβαίνουν: ή αυτοί που τους άκουσαν δεν τα κατάλαβαν καλά (οπότε έχουμε πρόβλημα διδασκαλίας) ή αυτοί που μίλησαν δεν τα είπαν καλά (οπότε πάλι έχουμε πρόβλημα διδασκαλίας). Εκ του αποτελέσματος αποδεικνύεται ότι οι καθηγητές και ο πρύτανης απέτυχαν στο βασικό κομμάτι της δουλειάς τους: να διδάξουν.

Ο κ. Μίκης Θεοδωράκης είναι επιτυχημένος στη δουλειά του (ποιος μπορεί να πει το παραμικρό για τη μουσική του;), αλλά αποτυχημένος στην πολιτική του δράση. Αυτό δεν αποδεικνύεται από τα σλάλομ και τις πιρουέτες καθ’ όλη τη διάρκεια του βίου του, αλλά από όσα είπε στο χάπενινγκ που διοργάνωσε ο πρύτανης του Πανεπιστημίου Αθηνών. Μίλησε για εκποίηση της εθνικής μας περιουσίας διά πλειστηριασμών: «Ο Γερμανός δίνει 105, ο Τούρκος 110. Κατοχυρώνεται στην Τουρκία (ακούγονται «ουουου» από το πλήθος). Αλλο ένα ωραιότατο κομμάτι (σ. σ.: προς εκποίηση) λέγεται αεροδρόμιο Ελευθέριος Βενιζέλος. Πόσα δίνετε; Δίνουμε 500. Ερχεται ο Ιάπωνας και λέει 550. Ερχεται από την Ταγκανίκα ένας νέγρος και λέει 580. Κατακυρώνεται». Και καλά, ο κ. Θεοδωράκης μάς έχει συνηθίσει σε τέτοιους παραλογισμούς. Οι υπόλοιποι, πρύτανης και καθηγητές -επιστήμονες, είναι· διάκονοι του ορθού λόγου- δεν είχαν μια κουβέντα να πουν; Οπότε, μάλλον απέτυχαν και στο άλλο κομμάτι της δουλειάς τους.

Αυτή τη διαχρονική αποτυχία των δασκάλων και διακόνων του ορθού λόγου πληρώνουμε σήμερα. Το έλλειμμα παιδείας που μάς οδήγησε ώς εδώ και πιστοποιήθηκε προχθές στα Προπύλαια.