Παρά την κατάθλιψη να συνεχίσουμε την προσπάθεια

Ένα διάχυτο κλίμα αποσύνθεσης καλύπτει την χώρα.

Τόσο ο κρατικός μηχανισμός όσο και η κοινωνία βρίσκονται σε διάλυση.

Η κυβέρνηση δεν κατάφερε να οικοδομήσει κοινωνικές συμμαχίες με το παραγωγικό κομμάτι της οικονομίας, τους συνεπείς φορολογούμενους, τους πραγματικά εργαζόμενους, τα χαμηλά κοινωνικά στρώματα προωθώντας ένα συνεπές πρόγραμμα μεταρρυθμίσεων που θα εστρέφετο κατά του κρατισμού, των πελατειακών σχέσεων, της φοροδιαφυγής, του παρασιτικού κομματιού της ελληνικής κοινωνίας.

Με τις οριζόντιες περικοπές και την ανελέητη φοροκαταιγίδα στους ήδη πληρώνοντες δημιούργησε ένα κλίμα γενικευμένης κοινωνικής δυσαρέσκειας μέσα στο οποίο καλύπτονται και αυτοί που πραγματικά έχουν φθάσει στα όρια της αντοχής τους και οι αντικοινωνικές συντεχνίες που έχουν στόχο την διατήρηση του σημερινού καταστροφικού status της.

Έτσι μια διαρκώς εξαπλούμενη κοινωνική αναταραχή βάσει εμπόδια σε οποιαδήποτε προσπάθεια χάραξης μιας δύσκολης πορείας για την έξοδο από την κρίση.

Σε αυτό βέβαια έχει συντείνει αποφασιστικά και η ανεύθυνη στάση της αντιπολίτευσης.

Ιδιαίτερα βέβαια η στάση του κ. Σαμαρά που αρνείται κάθε συμβολή στην προσπάθεια της χώρας περιμένοντας σαν ώριμο φρούτο την εξουσία έστω και αν αυτή η εξουσία του θα επιβληθεί σε μια καθυστερημένη χώρα.

Για να μη μιλήσουμε βέβαια για ΚΚΕ και ΣΥΡΙΖΑ που ονειρεύονται εκτός τόπους και χρόνου ανέφικτες επαναστάσεις.

Και όλα αυτά την πιο κρίσιμη στιγμή.

Τη στιγμή που συντελούνται κρίσιμες διεργασίες στην Ευρώπη, με αποκορύφωμα τη σύνοδο κορυφής, που θα κρίνουν το μέλλον της χώρας για πολλές δεκαετίες.

Και τη στιγμή που η κρίση εκτείνεται στην Ευρώπη με αποτέλεσμα και σοβαροί επιφυλακτικοί ως τώρα αναλυτές να μιλούν για κίνδυνο διάλυσης της ευρωζώνης.

Μπροστά σε όλα αυτά φυσικό είναι ένα κλίμα κατάθλιψης να μας καταλαμβάνει όλους.

Όμως το χειρότερο πράγμα για τη χώρα αυτή την στιγμή είναι η παραίτηση.

Παρά το κλίμα κατάθλιψης οι μεταρρυθμιστικές δυνάμεις της χώρας, κεντροαριστερές, φιλελεύθερες, αριστερές, οικολογικές οφείλουν να συνεχίσουν την προσπάθεια.

Είτε πριν είτε μετά από εκλογές μια μεταρρυθμιστική κυβέρνηση εκτάκτου ανάγκης στηριγμένη από ευρύτερες πολιτικές δυνάμεις πρέπει να αναλάβει την πολιτική διεύθυνση της χώρας στις δύσκολες στιγμές που έρχονται.

Και στην κατεύθυνση αυτή υπάρχουν και θετικά στοιχεία.

Η κίνηση των τριών υπουργών σηματοδοτεί την έναρξη προσπαθειών αναδιάταξης του σοσιαλδημοκρατικού χώρου.

Ενώ η ύπαρξη της Δημοκρατικής Αριστεράς δίνει ελπίδες ότι μπορεί να υπάρξει μια σοβαρή Αριστερά στη χώρα.