Οι «μεταρρυθμιστές σοσιαλδημοκράτες» και η μόδα των «unisex one size» στην πολιτική

Ο όρος «μεταρρυθμιστική σοσιαλδημοκρατία», ο οποίος λανσάρεται στον εσωκομματικό « ιδεολογικοπολιτικό διάλογο » (για να χρησιμοποιήσω μια ήπια έκφραση), και τον οποίο χρησιμοποιεί ο φίλος Γεράσιμος Γεωργάτος στο άρθρο του «Μεταμορφώσεις αντιευρωπαϊκών και αντιδεξιών στερεοτύπων» γράφοντας και υποστηρίζοντας «την ανάγκη να υπάρξει επιτέλους και στην Ελλάδα μια σοβαρή μεταρρυθμιστική σοσιαλδημοκρατία, οφείλουν τάχιστα να συναντηθούν μέσα από ένα γόνιμο και δημιουργικό διάλογο» (http://www.metarithmisi.gr/el/readText.asp?textID=12322&sw=1280 )

θεωρώ ότι είναι άκρως ασαφής.

Είναι ασαφής διότι:

1) Μεταρρύθμιση είναι κάθε αλλαγή. Οι «παροικούντες» γνωρίζουν, ή τουλάχιστον οφείλουν να γνωρίζουν, ότι κάθε αλλαγή έχει αποτέλεσμα προς κάποια κατεύθυνση και συμβατικά προσδιορίζεται με θετικό ή αρνητικό πρόσημο, το οποίο έχει αναφορά και από την οπτική γωνία αξιολόγησης της κάθε αλλαγής. Επομένως οφείλουν, αν θέλουν να ξεφύγουν από μία συνθηματολογία συσπείρωσης και «διαβουκόλευσης», γνωστή και ως «πολιτικός παπατζηδισμός», και αν έχουν ιστορική μνήμη και την ικανότητα άντλησης συμπερασμάτων από την εντόπια πολιτική ιστορία των συνθημάτων και ειδικά αυτού της Αλλαγής, υπογραμμίζω ότι οφείλουν να προσδιορίσουν ακριβές περιεχόμενο στη λέξη μεταρρύθμιση ώστε να προσδιορίζεται η κατεύθυνση.

2) Σοσιαλδημοκρατία είναι πλέον μια πολύ δύσκολα προσδιοριζόμενη εννοιολογικά λέξη. Η εξελικτική της πορεία περιλαμβάνει εκφράσεις και εκφάνσεις σε διαφορετικούς γεωγραφικοπολιτικούς χώρους. Από την εποχή του μεσοπολέμου μέχρι σήμερα έχει κάνει μια τόσο πολύπλευρη και αντίρροπη διαδρομή στον ευρωπαϊκό χώρο ώστε η λέξη «σοσιαλδημοκρατία» να είναι κάτι σαν «one size & unisex».

Χρησιμοποιώντας σήμερα τη λέξη «σοσιαλδημοκρατία» σαν ουσιαστικό με επιθετικό προσδιορισμό τη λέξη «μεταρρυθμιστική» είναι σαν να λανσάρεται η μόδα των unisex /one size στην πολιτική.

Μπορεί το «μεταρρυθμιστική σοσιαλδημοκρατία» να είναι ένα «πιασάρικο διαφημιστικό» εύρημα για να λανσαριστεί το «νέο προϊόν», το οποίο έχω την αίσθηση ότι κάποιοι φίλοι απεργάζονται και προσδοκούν να εισπράξουν τα ανάλογα «κέρδη», αλλά νομίζω ότι η πλειοψηφία των γεννητόρων και των μελών της ΔΗΜ.ΑΡ. δεν θα «αγοράσουν».

Οι θιασώτες της « μεταρρυθμιστικής σοσιαλδημοκρατίας» ας συνευρεθούν και ας συνδιασκεφτούν και ας παρουσιάσουν ξεκάθαρα τις θέσεις τους ώστε να αντιληφθώ και εγώ και να αντιληφθούμε και εμείς, οι οποίοι έχουμε τις δημοσιευμένες θέσεις μας από τις συνδιασκέψεις και το συνέδριο της ΔΗΜ.ΑΡ., τι εννοούν, τι θέλουν και τι οραματίζονται.

Ας μην απογοητεύονται από την αποτυχία της προσπάθειας στην Παλιά Βουλή.

Οτιδήποτε άλλο είναι ψάρεμα σε «θολά νερά» και αρχίζει να προσομοιάζει «πεμπτοφαλαγγίτικες»* μεθοδολογίες…