Αλλο πρόεδρος κι άλλο ομαδάρχης
Μιχάλης Παπαγιαννάκης, Συνέντευξη στον ΦΩΤΗ ΠΑΠΟΥΛΙΑ, Κυρ. Ελευθεροτυπία, Δημοσιευμένο: 2005-10-16
Θα μετάσχω στις εσωκομματικές διαδικασίες για την ανάδειξη υποψήφιου δημάρχου του ΣΥΝ, γιατί κάποιος πρέπει να μείνει ενωτικός και για τους... άλλους
* Μιλάει στην «Κ.Ε.» ο Μιχάλης Παπαγιαννάκης, σηκώνοντας το γάντι απέναντι στον πρόεδρο του ΣΥΝ. Τι του καταμαρτυρεί; «Δεν μπόρεσε να πείσει την ομάδα του, πως άλλο ομάδα, άλλο κόμμα, άλλο εξάρτηση».
* Αλήθεια, τι μεσολάβησε ώστε από την εκφρασμένη βούληση του κ. Αλαβάνου να υποστηρίξει τη δική σας υποψηφιότητα για τον δήμο της Αθήνας, να φτάσει ο ίδιος -αφού «ανέκρουσε πρύμναν»- να προτείνει τον κ. Τσίπρα;
- Δεν θέλω να σχολιάσω την πρόταση για ένα σύντροφό μου, είναι ζήτημα πολιτικής και κομματικής δεοντολογίας. Ως προς την απόσυρση της παλαιότερης πρότασης για το πρόσωπό μου, το ορθό θα ήταν να ρωτήσετε τον ίδιο τον πρόεδρο του ΣΥΝ. Οι υπόλοιποι μάθαμε, απλώς, ότι υπήρξαν διαβουλεύσεις με στελέχη της σημερινής πλειοψηφίας του κόμματος όπως και με στελέχη ομάδων που συνιστούν τη συμμαχία του ΣΥΡΙΖΑ. Και οι μεν και οι δε αντιτάχθηκαν στην πρόταση για το πρόσωπό μου, επικαλούμενοι τις θέσεις που υποστήριξα στο πρόσφατο συνέδριό μας, στα όργανα του ΣΥΝ ή και δημόσια, σχετικά με την ευρωπαϊκή ενοποίηση και το ευρωσύνταγμα, τις συμμαχίες του ΣΥΝ και το μέλλον της αριστεράς, πιθανότατα και άλλες (Κυπριακό, ελληνοτουρκικά και Ε.Ε., αυτοδιοικητικά...). Οι πρώτοι επέσεισαν την απειλή να καταψηφίσουν την πρόταση όταν θα έφθανε στην Κεντρική Επιτροπή, πράγμα που θα σήμαινε κρίση στις σχέσεις προέδρου και της πλειοψηφίας που τον εξέλεξε. Οι δεύτεροι άφησαν υπονοούμενα ότι αν ο ΣΥΝ ενέκρινε την υποψηφιότητά μου θα «κατέβαζαν» στην Αθήνα άλλο ψηφοδέλτιο -κάτι που ήδη έγινε στις ευρωεκλογές και που έτσι κι αλλιώς θα έθετε σε κρίση τον ίδιο τον ΣΥΡΙΖΑ. Φαίνεται πως και οι δύο απειλές ήταν πειστικές, θα πρόσθετα και αλληλοστηριζόμενες, και αποτελεσματικές...
* Λειτούργησε «σαν ομαδάρχης»;
- Ας πούμε καλύτερα ότι δεν μπόρεσε να πείσει την «ομάδα» του ότι άλλο ομάδα, άλλο κόμμα, άλλο συμμαχία, άλλο εξάρτηση...
* Εννοείτε ότι εγκλωβίστηκε στη γραμμή του «Αριστερού Ρεύματος» και του ΣΥΡΙΖΑ;
- Να σας «διορθώσω». «Μειοψηφούσες» απόψεις υπάρχουν ανάλογα με το ζήτημα, πολλές, και μάλιστα, απροσδόκητες. Ο ίδιος ο πρόεδρος υπήρξε μειοψηφών, π.χ. ως προς τις «τάσεις» και την οργάνωση του κόμματος, υπέστη δε απίστευτη μεταχείριση από την πλειοψηφική τότε πλευρά! Το ίδιο το «Αριστερό Ρεύμα» υπήρξε και είναι μειοψηφία σε πολλά ζητήματα (εξωτερική και ευρωπαϊκή πολιτική και άλλα). Για το προγραμματικό περιεχόμενο της αυτοδιοικητικής πολιτικής έφτιαξαν ορισμένα στελέχη του ένα κείμενο με στελέχη του ΣΥΡΙΖΑ, το έφεραν στον ΣΥΝ, εισέπραξαν μια ομόφωνη άρνηση του τμήματος αυτοδιοίκησης, δεν κατάφεραν τελικά να το περάσουν από την Πολιτική Γραμματεία. Την περασμένη Τρίτη αυτό το κείμενο ενέκρινε παμψηφεί ο ΣΥΡΙΖΑ, δηλαδή και με την ψήφο των εκπροσώπων του ΣΥΝ! Ισως αυτό δείχνει καλύτερα απ’ οτιδήποτε άλλο το ποιος ακριβώς είναι εγκλωβισμένος, με ποιον μηχανισμό και με ποια αποτελέσματα: ο ΣΥΡΙΖΑ θα κάνει μια εκστρατεία με βάση ένα κείμενο που... ο ΣΥΝ έχει απορρίψει!
* Μπορεί να υποκρύπτεται και το μήνυμα ότι «όσοι δεν ανήκουν στην πλειοψηφία δεν χωρούν στον ΣΥΝ»;
- Ενα κόμμα έχει το δικαίωμα να επιλέγει το πώς θα εκπροσωπηθεί. Το πώς το κάνει έχει σημασία και κρίνεται, από τα μέλη του, τους πολίτες και από τους ψηφοφόρους. Ολα αυτά δεν θέτουν αυτομάτως ζήτημα αρχής. Ζήτημα αρχής θέτει το σκεπτικό, όταν μάλιστα αυτό εκφέρεται δημόσια και βασίζεται σε «αποκλειστικά δικαιώματα» της πλειοψηφίας, στην επίκληση πιστοποιητικών κακών φρονημάτων των αποκλειομένων ή τη δήλωση ότι αυτοί αποκλείονται γιατί δεν «ανήκουν» στο «πολιτικό σχέδιο» του κόμματος ή γιατί «αλλοιώνουν» την πολιτική φυσιογνωμία του! Εχοντας διαφορετική πολιτική κουλτούρα, θα ήθελα να καταστήσω σαφές ότι το αν «χωράω» ή όχι σε ένα κόμμα του οποίου είμαι συνιδρυτής και συνιδιοκτήτης με τα λοιπά μέλη του, δεν το εκχωρώ σε κανέναν.
* Εντέλει θα είστε υποψήφιος στις διαδικασίες του ΣΥΝ για τον πρώτο δήμο της χώρας»;
- Ο ΣΥΝ έχει καταστατικό και διαδικασίες για την ανάδειξη των υποψηφίων. Για την Αθήνα προβλέπεται απόφαση της νομαρχιακής και επικύρωση από την Κεντρική Επιτροπή. Οταν, πριν από μήνες, μου ζητήθηκε να είμαι υποψήφιος, είχα αρχικώς αρνηθεί. Πείστηκα, στη συνέχεια, ότι θα μπορούσε να είναι μια πολύ ενδιαφέρουσα πολιτική εκστρατεία όπου θα έμπαιναν σε δοκιμασία -στην κοινωνία και όχι στα χαρτιά- οι αντιλήψεις μιας σύγχρονης ευρωπαϊκής αριστεράς για την αστική ανάπτυξη, την κοινωνική πολιτική, την προστασία και αναβάθμιση του περιβάλλοντος και των ελεύθερων και δημόσιων χώρων. Εξακολουθώ να έχω την ίδια πεποίθηση. Δεν αλλάζω εύκολα. Θα ήταν σαν να τους έκανα κάποιο μη οφειλόμενο «δώρο». Θα μετάσχω, λοιπόν, στις προβλεπόμενες διαδικασίες παίρνοντάς τις στα σοβαρά, γιατί κάποιος πρέπει να το κάνει επιτέλους. Οντας ενωτικός και για τους... άλλους.
* Μιλάει στην «Κ.Ε.» ο Μιχάλης Παπαγιαννάκης, σηκώνοντας το γάντι απέναντι στον πρόεδρο του ΣΥΝ. Τι του καταμαρτυρεί; «Δεν μπόρεσε να πείσει την ομάδα του, πως άλλο ομάδα, άλλο κόμμα, άλλο εξάρτηση».
* Αλήθεια, τι μεσολάβησε ώστε από την εκφρασμένη βούληση του κ. Αλαβάνου να υποστηρίξει τη δική σας υποψηφιότητα για τον δήμο της Αθήνας, να φτάσει ο ίδιος -αφού «ανέκρουσε πρύμναν»- να προτείνει τον κ. Τσίπρα;
- Δεν θέλω να σχολιάσω την πρόταση για ένα σύντροφό μου, είναι ζήτημα πολιτικής και κομματικής δεοντολογίας. Ως προς την απόσυρση της παλαιότερης πρότασης για το πρόσωπό μου, το ορθό θα ήταν να ρωτήσετε τον ίδιο τον πρόεδρο του ΣΥΝ. Οι υπόλοιποι μάθαμε, απλώς, ότι υπήρξαν διαβουλεύσεις με στελέχη της σημερινής πλειοψηφίας του κόμματος όπως και με στελέχη ομάδων που συνιστούν τη συμμαχία του ΣΥΡΙΖΑ. Και οι μεν και οι δε αντιτάχθηκαν στην πρόταση για το πρόσωπό μου, επικαλούμενοι τις θέσεις που υποστήριξα στο πρόσφατο συνέδριό μας, στα όργανα του ΣΥΝ ή και δημόσια, σχετικά με την ευρωπαϊκή ενοποίηση και το ευρωσύνταγμα, τις συμμαχίες του ΣΥΝ και το μέλλον της αριστεράς, πιθανότατα και άλλες (Κυπριακό, ελληνοτουρκικά και Ε.Ε., αυτοδιοικητικά...). Οι πρώτοι επέσεισαν την απειλή να καταψηφίσουν την πρόταση όταν θα έφθανε στην Κεντρική Επιτροπή, πράγμα που θα σήμαινε κρίση στις σχέσεις προέδρου και της πλειοψηφίας που τον εξέλεξε. Οι δεύτεροι άφησαν υπονοούμενα ότι αν ο ΣΥΝ ενέκρινε την υποψηφιότητά μου θα «κατέβαζαν» στην Αθήνα άλλο ψηφοδέλτιο -κάτι που ήδη έγινε στις ευρωεκλογές και που έτσι κι αλλιώς θα έθετε σε κρίση τον ίδιο τον ΣΥΡΙΖΑ. Φαίνεται πως και οι δύο απειλές ήταν πειστικές, θα πρόσθετα και αλληλοστηριζόμενες, και αποτελεσματικές...
* Λειτούργησε «σαν ομαδάρχης»;
- Ας πούμε καλύτερα ότι δεν μπόρεσε να πείσει την «ομάδα» του ότι άλλο ομάδα, άλλο κόμμα, άλλο συμμαχία, άλλο εξάρτηση...
* Εννοείτε ότι εγκλωβίστηκε στη γραμμή του «Αριστερού Ρεύματος» και του ΣΥΡΙΖΑ;
- Να σας «διορθώσω». «Μειοψηφούσες» απόψεις υπάρχουν ανάλογα με το ζήτημα, πολλές, και μάλιστα, απροσδόκητες. Ο ίδιος ο πρόεδρος υπήρξε μειοψηφών, π.χ. ως προς τις «τάσεις» και την οργάνωση του κόμματος, υπέστη δε απίστευτη μεταχείριση από την πλειοψηφική τότε πλευρά! Το ίδιο το «Αριστερό Ρεύμα» υπήρξε και είναι μειοψηφία σε πολλά ζητήματα (εξωτερική και ευρωπαϊκή πολιτική και άλλα). Για το προγραμματικό περιεχόμενο της αυτοδιοικητικής πολιτικής έφτιαξαν ορισμένα στελέχη του ένα κείμενο με στελέχη του ΣΥΡΙΖΑ, το έφεραν στον ΣΥΝ, εισέπραξαν μια ομόφωνη άρνηση του τμήματος αυτοδιοίκησης, δεν κατάφεραν τελικά να το περάσουν από την Πολιτική Γραμματεία. Την περασμένη Τρίτη αυτό το κείμενο ενέκρινε παμψηφεί ο ΣΥΡΙΖΑ, δηλαδή και με την ψήφο των εκπροσώπων του ΣΥΝ! Ισως αυτό δείχνει καλύτερα απ’ οτιδήποτε άλλο το ποιος ακριβώς είναι εγκλωβισμένος, με ποιον μηχανισμό και με ποια αποτελέσματα: ο ΣΥΡΙΖΑ θα κάνει μια εκστρατεία με βάση ένα κείμενο που... ο ΣΥΝ έχει απορρίψει!
* Μπορεί να υποκρύπτεται και το μήνυμα ότι «όσοι δεν ανήκουν στην πλειοψηφία δεν χωρούν στον ΣΥΝ»;
- Ενα κόμμα έχει το δικαίωμα να επιλέγει το πώς θα εκπροσωπηθεί. Το πώς το κάνει έχει σημασία και κρίνεται, από τα μέλη του, τους πολίτες και από τους ψηφοφόρους. Ολα αυτά δεν θέτουν αυτομάτως ζήτημα αρχής. Ζήτημα αρχής θέτει το σκεπτικό, όταν μάλιστα αυτό εκφέρεται δημόσια και βασίζεται σε «αποκλειστικά δικαιώματα» της πλειοψηφίας, στην επίκληση πιστοποιητικών κακών φρονημάτων των αποκλειομένων ή τη δήλωση ότι αυτοί αποκλείονται γιατί δεν «ανήκουν» στο «πολιτικό σχέδιο» του κόμματος ή γιατί «αλλοιώνουν» την πολιτική φυσιογνωμία του! Εχοντας διαφορετική πολιτική κουλτούρα, θα ήθελα να καταστήσω σαφές ότι το αν «χωράω» ή όχι σε ένα κόμμα του οποίου είμαι συνιδρυτής και συνιδιοκτήτης με τα λοιπά μέλη του, δεν το εκχωρώ σε κανέναν.
* Εντέλει θα είστε υποψήφιος στις διαδικασίες του ΣΥΝ για τον πρώτο δήμο της χώρας»;
- Ο ΣΥΝ έχει καταστατικό και διαδικασίες για την ανάδειξη των υποψηφίων. Για την Αθήνα προβλέπεται απόφαση της νομαρχιακής και επικύρωση από την Κεντρική Επιτροπή. Οταν, πριν από μήνες, μου ζητήθηκε να είμαι υποψήφιος, είχα αρχικώς αρνηθεί. Πείστηκα, στη συνέχεια, ότι θα μπορούσε να είναι μια πολύ ενδιαφέρουσα πολιτική εκστρατεία όπου θα έμπαιναν σε δοκιμασία -στην κοινωνία και όχι στα χαρτιά- οι αντιλήψεις μιας σύγχρονης ευρωπαϊκής αριστεράς για την αστική ανάπτυξη, την κοινωνική πολιτική, την προστασία και αναβάθμιση του περιβάλλοντος και των ελεύθερων και δημόσιων χώρων. Εξακολουθώ να έχω την ίδια πεποίθηση. Δεν αλλάζω εύκολα. Θα ήταν σαν να τους έκανα κάποιο μη οφειλόμενο «δώρο». Θα μετάσχω, λοιπόν, στις προβλεπόμενες διαδικασίες παίρνοντάς τις στα σοβαρά, γιατί κάποιος πρέπει να το κάνει επιτέλους. Οντας ενωτικός και για τους... άλλους.
