Θεσσαλονίκη και δημοτικές εκλογές: Ρήξη με τις καλύτερες παραδόσεις της Αριστεράς

Στην ιστορική της πορεία η Αριστερά αγωνιζόταν για να προκύψουν Δημοτικές Αρχές που θα βρίσκονται δίπλα στα προβλήματα των πολιτών και θα διαχειρίζονται προς θετική κατεύθυνση σημαντικά ζητήματα ποιότητας της ζωής τους. Για το σκοπό αυτό, διαμόρφωνε συνθήκες ευρύτερων συσπειρώσεων και συλλογικοτήτων, διερευνούσε, δρούσε, συνεργαζόταν (εφ` όσον διαμορφώνονταν κατάλληλες προϋποθέσεις). Αυτό γινόταν και στη Θεσσαλονίκη. Μέχρι το 1990 μάλιστα διαμορφώνονταν σχήματα και συνεργασίες που διεκδικούσαν με αξιώσεις (μέχρι και το 1986 επιτυχώς) την πλειοψηφία.

Αυτό συνεχίζεται σήμερα από την Αριστερά σε όλη την Ευρώπη -πάντα με τις τοπικές ιδιομορφίες.

Μα όχι πλέον στη Θεσσαλονίκη. Και αν κρίνω από την πρόσφατη πρόταση του προέδρου του ΣΥΝ για το Δήμο Αθηναίων, φοβάμαι πως στη χώρα και το χώρο μας επιχειρείται ρήξη με τις καλύτερες αυτοδιοικητικές παραδόσεις της Αριστεράς.

Αυτή η ρήξη "ιδεολογικοποιείται" με διάφορους τρόπους. Ως και τη -δανεική- άποψη πως η αυτοδιοίκηση "είναι το μακρύ χέρι της εξουσίας" ακούσαμε στη συνέλευση της Δημοτικής Κίνησης "Θεσσαλονίκη των Πολιτών".

Την εποχή που την περιοχή μας την εκπροσωπούν ο κ. Ψωμιάδης, ο κ. Παπαγεωργόπουλος και μια παρεμβατική ιεραρχία, την εποχή που η πόλη χάνει τη μάχη της ανάπτυξης και βουλιάζει όλο και περισσότερο στην επαρχιακή μιζέρια, η Δημοτική Κίνηση "Θεσσαλονίκη των Πολιτών" αρνείται ακόμη και τη διερεύνηση των δυνατοτήτων να αναδυθεί μια "άλλη" πλειοψηφική Θεσσαλονίκη! Και όχι μόνο. Θεωρεί εχθρική κάθε πρωτοβουλία (μήπως και άποψη;) προς αυτή την κατεύθυνση. Αυτάρεσκα ετοιμάζεται να κοιταχτεί στον καθρέφτη των μονοψήφιων ποσοστών της και να μιλήσει για "περήφανη νίκη".

-Κι ας συνεχίζει να βουλιάζει η πόλη... "Άλλοι φταίνε..."

-Κι ας συνεχίζει ο πολίτης να βιώνει μια πόλη εχθρική... "Άλλοι φταίνε..."

-Κι ας αναπτύσσεται παραπέρα η ξενοφοβία, ο εθνικισμός, ο συντηρητισμός... Εμείς θα βγάζουμε καμιά ανακοίνωση, θα κάνουμε καμιά εκδήλωση στα γραφεία μας ή στην Καμάρα, θα σηκώνουμε και κανένα πανό... Πάντοτε "αθώοι" και "ωραίοι"...

Η Αριστερά στη Θεσσαλονίκη, κατά την άποψή μου, ένα κεντρικό καθήκον που θα δικαιολογούσε το όνομά της έχει: Να αναλάβει πρωτοβουλίες για να αναδυθεί μια άλλη πλειοψηφική Θεσσαλονίκη, διαφορετική από τη Θεσσαλονίκη, της ξενοφοβίας, του συντηρητισμού, του Παπαγεωργόπουλου, του Άνθιμου, του Ψωμιάδη. Και αυτή η πρωτοβουλία υπερβαίνει κατά πολύ την όποια συγκυρία.

Δυστυχώς, η πλειοψηφία της Δημοτικής Κίνησης αποφάσισε ρήξη με τις αυτοδιοικητικές παραδόσεις του χώρου. Χάνει έτσι κατά τα φαινόμενα, το προνομιακό πεδίο πρωτοβουλιών που διαμορφώνουν γι αυτή οι επερχόμενες εκλογές. Ο επικεφαλής της που εισηγήθηκε τη ρήξη, έχει μεγάλες ευθύνες…