Βουλιάξαμε, δεν αλλάξαμε

Παύλος Τσίμας, Τα Νέα, Δημοσιευμένο: 2015-07-11

Ηταν αναπόφευκτο για τους Ελληνες να πληρώσουν τόσο ακριβά δίδακτρα για να μάθουν (αν έμαθαν) τους βασικούς κανόνες της προόδου;

Υπάρχουν δύο τρόποι να κρίνει κανείς την πρόταση που υπέβαλε η κυβέρνηση (την τύχη της οποίας στις εσωτερικές και διεθνείς δοκιμασίες, όταν γράφονται αυτές οι γραμμές, αγνοώ).

Ο ένας είναι να μετρήσει το δημοσιονομικό της βάρος - σε φόρους, τακτικούς και έκτακτους, και σε περικοπές - και να το συγκρίνει με ό,τι περιλάμβανε το θρυλικό πια mail Χαρδούβελη ή με τη συμφωνία την οποία θα μπορούσε, θεωρητικά, η ίδια η νέα κυβέρνηση να επιτύχει στις αρχές της θητείας της. Η σύγκριση είναι, προφανώς, συντριπτική. Η νέα πρόταση ενσωματώνει ένα κόστος, βαρύ και ασήκωτο, που η ίδια η αργόσυρτη, παρελκυστική, βαρουφάκεια διαπραγμάτευση και ιδίως η ατυχέστατη έμπνευση του δημοψηφίσματος, στο τέλος του χρόνου, με τις τράπεζες κλειστές και την οικονομία ημιθανή, φόρτωσε στις πλάτες μας. Eνα κόστος αχρείαστο, αδικαιολόγητο, περιττό. Είναι τα ακριβά δίδακτρα που πληρώσαμε για να εξασφαλίσει το νέο πολιτικό προσωπικό τον αναγκαίο «πολιτικό χρόνο» που χρειαζόταν ώστε να απαλλαγεί από τις νηπιακές του αυταπάτες. Να υποστεί τη «βίαιη ωρίμασή» του. Κι ας ελπίσουμε, τουλάχιστον, ότι τα δίδακτρα έπιασαν τόπο.

Αλλά υπάρχει κι ένας δεύτερος τρόπος να δει κανείς την εξέλιξη του δράματος. Να σκεφθεί: Μπορούσαμε πράγματι να κλείσουμε με μικρότερο κόστος το προηγούμενο πρόγραμμα επί των ημερών της προηγούμενης κυβέρνησης ή στις πρώτες ημέρες της νέας; Και θα μπορούσαμε να έχουμε γλιτώσει τα νέα μέτρα, να μπούμε σε μια προληπτική γραμμή πίστωσης και να δοκιμάσουμε την τύχη μας στις αγορές, ανακτώντας την εθνική κυριαρχία επί του προϋπολογισμού μας; Και θα ήταν μετά η Ελλάδα μια «κανονική χώρα» που θα δανειζόταν «κανονικά» από τις αγορές και θα συνέχιζε «κανονικά» τη ζωή της, όπως παλιά;

Ας είμαστε ειλικρινείς. Εκείνος που είπε «ή αλλάζουμε ή βουλιάζουμε» είχε δίκιο. Αν η ελληνική περίπτωση είναι διαφορετική από των άλλων χωρών της ευρωπεριφέρειας που επλήγησαν από την κρίση, είναι γιατί μόνο στην Ελλάδα το πεδίο της κρίσης ήταν όχι ο ιδιωτικός αλλά ο δημόσιος δανεισμός. Μόνο στην Ελλάδα η αιτία της κρίσης ήταν το κράτος το ίδιο. Και, από την άποψη αυτή, η χρεοκοπία ορθώς διαφημίστηκε ως ευκαιρία ν’ αλλάξουμε. Ν’ αλλάξουμε το κράτος πριν απ’ όλα. Τη δομή, τη διάρθρωση, τη λειτουργία και τη συνάρθρωσή του με τις προνομιούχες συντεχνίες που απομυζούν τους πόρους του, διαστρέφοντας και αφυδατώνοντας κάθε έννοια κράτους πρόνοιας. Ν’ αλλάξουμε φορολογική διοίκηση επίσης - αφού η Ελλάδα ήταν η μόνη χώρα που οδηγήθηκε σε χρεοκοπία και Μνημόνιο λόγω δημοσιονομικής κραιπάλης, λόγω αβυσσαλέου ανοίγματος στην ψαλίδα ανάμεσα στις δημόσιες δαπάνες και στα δημόσια έσοδα.

Τι έχει αλλάξει, λοιπόν, ύστερα από πέντε χρόνια οριζόντιων αυξήσεων στους φόρους και περικοπών στις μισθολογικές δαπάνες; Μικρές αλλαγές εδώ κι εκεί έχουν γίνει. Η Διαύγεια, για παράδειγμα, είναι μια αληθινή τομή που καθιερώθηκε και έκτοτε συστηματικά υπονομεύθηκε. Αλλά, συνολικά, η Ελλάδα βούλιαξε, φτώχυνε, απαξιώθηκε, παραιτήθηκε από τις εθνικές της φιλοδοξίες, μα δεν άλλαξε. Αναπαρήγαγε τον εαυτό της σε όλο και χαμηλότερο επίπεδο. Κι αν χρειάζεται μια απόδειξη γι’ αυτό, ένα μέτρο σύγκρισης με τους άλλους ομοιοπαθείς, το μέτρο είναι αυτό: Η Ελλάδα υπέστη τη βαρύτερη εσωτερική υποτίμηση, έχασε το 27% του εισοδήματός της, το μισθολογικό κόστος στον ιδιωτικό τομέα ισοπεδώθηκε κι όμως οι εξαγωγές της δεν αυξήθηκαν, η ανταγωνιστικότητα της οικονομίας της δεν βελτιώθηκε.

Αν λοιπόν, όσο επώδυνες κι αν είναι η αίσθηση εθνικής αποτυχίας, η υφεσιακή υποτροπή και η καθήλωση στην εποχή των Μνημονίων που φέρνουν μαζί τους οι κυβερνητικές προτάσεις, η νέα συμφωνία δώσει τον χρόνο (μια προστατευμένη από τις αγορές και την πίεσή τους τριετία) και την αναγκαία χρηματοδότηση, ώστε να προωθηθεί ένα αληθινό σχέδιο μεταρρυθμίσεων, θα μπορούσε να πει κανείς: χαλάλι το κόστος με το οποίο εξαγοράζουμε τον αναγκαίο χρόνο.

Μα παραμένει το ερώτημα: Διακρίνει κανείς, κρυμμένο κάπου στο πολιτικό τοπίο, ένα αυθεντικό μεταρρυθμιστικό υποκείμενο, ικανό να υλοποιήσει ένα τέτοιο σχέδιο; Ικανό, προπάντων, να δημιουργήσει την αναγκαία μεταρρυθμιστική συναίνεση;

Θέματα επικαιρότητας: Διαπραγματεύσεις Ελλάδος-ΕΕ

Ζαν-Κλοντ Γιούνκερ στην «Κ»: Αν δεν ήμουν εγώ το 2015, θα είχατε βγει από το ευρώ

Ζαν-Κλοντ Γιουνκέρ, 2020-01-26

«Πραγματικά πιστεύω ότι αν δεν ήμουν εγώ, η Ελλάδα θα είχε...

Περισσότερα
Γιάννης Τσαμουργκέλης

"Εμπιστοσύνη", "ίδια ευθύνη" και πραξικόπημα

Γιάννης Τσαμουργκέλης, 2015-07-16

H σύνοδος κορυφής για το ευρώ τονίζει την κρίσιμη ανάγκη...

Περισσότερα
Γιάννης Πανούσης

Grexit από τον κακό εαυτό μας

Γιάννης Πανούσης, 2015-07-15

Η δαμόκλεια «πολιτική ηθική» και «καθαρότητα» των μη-ευρωπαϊστών...

Περισσότερα
Γιώργος Σιακαντάρης

Βαστάει ο Αλέξης;

Γιώργος Σιακαντάρης, 2015-07-15

Ο προ Συμφωνίας ΣΥΡΙΖΑ μιλούσε για την ευρωπαϊκή «δικτατορία»...

Περισσότερα
Δημήτρης Χατζησωκράτης

ΚΥΒΕΡΝΗΣΗ ΕΜΠΙΣΤΟΣΥΝΗΣ

Δημήτρης Χατζησωκράτης, 2015-07-15

Η κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ-ΑΝΕΛ δεν διαθέτει πλειοψηφία. Κυβέρνηση...

Περισσότερα
Φωτεινή Αναστασίου

Διαφωνούν. Εμείς τι φταίμε;

Φωτεινή Αναστασίου, 2015-07-14

Την περασμένη Παρασκευή ο πρωθυπουργός στην βουλή έθεσε...

Περισσότερα

Θ. Θεοχαρόπουλος: Δεν υπάρχει κανένα περιθώριο για άλλα λάθη και καθυστερήσεις.

2015-07-13

Η ύπαρξη συμφωνίας και η αποφυγή εξόδου της χώρας από την...

Περισσότερα
Γιάννης Παπαθεοδώρου

Έρημη Χώρα

Γιάννης Παπαθεοδώρου, 2015-07-13

Τα τελευταία χρόνια της κρίσης, η ελληνική κοινωνία δοκιμάστηκε...

Περισσότερα

Άρθρα

Εγκλήματα διαρκείας στη Ράφα

2024-05-29

Τραγικό λάθος ο κυριακάτικος βομβαρδισμόςκαταυλισμού...

Στέργιος Καλπάκης

Τα πολλά πρόσωπα της υποκρισίας και της ανευθυνότητας

Στέργιος Καλπάκης, 2024-05-25

Άλλοτε πολέμιοι της Συμφωνίας, σήμερα ομνύουν στην τήρησή...

Ισχυρή προοδευτική λύση διακυβέρνησης απέναντι στη ΝΔ

Ισχυρή προοδευτική λύση διακυβέρνησης απέναντι στη ΝΔ

2024-05-21

Θεωρώ ότι υπάρχει κοινωνικό αίτημα του προοδευτικού κόσμου...

Σωτήρης Βαλντέν

Η Βόρεια Μακεδονία και τα όρια της πολιτικής της ισχύος

Σωτήρης Βαλντέν, 2024-05-26

Εν μέσω πολλαπλών διεθνών και περιφερειακών κρίσεων, μερικές...

Νίκος Κοτζιάς

H σημασία της συμφωνίας των Πρεσπών

Νίκος Κοτζιάς, 2024-05-19

Η συμφωνία των Πρεσπών έλυσε έναν γόρδιο δεσμό με θάρρος....

Θόδωρος Τσίκας

Το καλό κλίμα είναι θετικό, αλλά χρειάζεται και επίλυση

Θόδωρος Τσίκας, 2024-05-13

Η συνάντηση Ερντογάν-Μητσοτάκη στην Άγκυρα πήγε θετικά,...

Βασίλης Τραϊφόρος

Δημοκρατία και επιστήμη

Βασίλης Τραϊφόρος, 2024-05-13

--Ο άνθρωπος στην ιστορική του διαδρομή ,περνώντας από πολλά...

Είναι επείγουσα ανάγκη να υπερασπιστούμε την Συμφωνία των Πρεσπών

Νίκος Κοτζιάς, 2024-05-05

Ας κινητοποιηθούμε όλοι για να υπερασπιστούμε την Συμφωνία...

Γιάννης Βούλγαρης

Μια επέτειος για 70+ ή μια υπόμνηση;

Γιάννης Βούλγαρης, 2024-04-20

...Στις ιστορικά σημαδιακές μέρες όπως η αυριανή, επαναλαμβάνουμε...

Ο ιπτάμενος δίσκος

Παύλος Τσίμας, 2024-05-18

Τι είναι η μεταπολίτευση; Μια εορταστική στιγμή, εκείνο...

Ψέματα στον ανεμιστήρα: πώς η μείωση των ΑΞΕ κατά -36% έγινε «έκρηξη επενδύσεων» +62%

Νίκος Ράπτης, 2024-05-09

Εκατοντάδες ΜΜΕ αναμάσησαν πρόσφατα το κυβερνητικό non paper...

Κώστας Καλλίτσης

Η καλή ακρίβεια

Κώστας Καλλίτσης, 2024-04-28

Ένας βασικός παράγοντας που υποδαυλίζει τον πληθωρισμό...

×
×