ΚΑΙ ΣΕ ΠΕΡΙΒΑΛΛΟΝ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑΣ ΓΕΝΝΙΟΥΝΤΑΙ ΝΕΑ ”ΠΟΛΥΤΕΧΝΕΙΑ” 25/10/26.Πολιτικός σεισμός στη Σερβία: Το κίνημα των φοιτητών «έριξε» τον Βούτσιτς 25/10/26 Η ιστορική επιστροφή του Λούλα, ΔΕΝ ΕΧΩ ΟΞΥΓΟΝΟ Είναι επείγουσα ανάγκη να υπερασπιστούμε την Συμφωνία των Πρεσπών

Με τον τρόπο του Γ.Σ.

Όπου και να ταξιδέψω η Ελλάδα με πληγώνει.

Διονύσης Γουσέτης, Αυγή, Δημοσιευμένο: 2004-10-30

Στη Ραμνούντα, στη Βραυρώνα, στη Σαλαμίνα έφθασα σε αρχαιολογικούς χώρους κλειστούς, απρόσιτους, έρημους. Άλλους βρήκα ανοιχτούς, αλλά χωρίς τουαλέτες.

Το (πολύ) φτωχό ΕΣΥ

Γιάννης Τούντας, Ελευθεροτυπία, Δημοσιευμένο: 2004-10-29

Μόνο ως αυτοκτονική θα μπορούσε να χαρακτηριστεί η πολιτική της Ν.Δ. στον τομέα της υγείας. Αφού δημιούργησε υπέρμετρες προσδοκίες με τις προεκλογικές και μετεκλογικές της εξαγγελίες ...έρχεται τώρα με τις σχεδόν μηδαμινές αυξήσεις για την υγεία στον προϋπολογισμό του 2005...να τινάξει στον αέρα τις όποιες δυνατότητες υπήρχαν για την αντιμετώπιση των προβλημάτων του ΕΣΥ.

Ελευθερίες και ασφάλεια μπροστά στις νέες προκλήσεις

Νίκος Κ. Αλιβιζάτος, Ελευθεροτυπία, Δημοσιευμένο: 2004-07-12

Περισσότερο και από το κεντρικό διακύβευμά της -δηλαδή τον έλεγχο των πετρελαίων- είμαι βέβαιος ότι η αμερικανική επέμβαση στο Ιράκ θα σημαδέψει τη σύγχρονη ιστορία τουλάχιστον για μία από τις απώτερες, τις «παράπλευρες» συνέπειές της.

Η κοινοτοπία του κακού

Θανάσης Γιαλκέτσης, Ελευθεροτυπία, Δημοσιευμένο: 2004-05-22

Αμερικανοί στρατιώτες, που βασάνιζαν Ιρακινούς κρατουμένους στις φυλακές του Αμπού Γκράιμπ, δήλωσαν ότι εκτελούσαν εντολές των ανωτέρων τους. Και οι συγγενείς και φίλοι τους από την Αμερική υποστήριξαν ότι οι βασανιστές στον προηγούμενο βίο τους ήταν συνηθισμένοι άνθρωποι, νομοταγείς πολίτες, ενάρετοι οικογενειάρχες, συμπονετικοί γονείς, καλοί σπουδαστές ή επαγγελματίες.

Ανώμαλοι άνθρωποι ή ανώμαλες πολιτικές;

Διονύσης Γουσέτης, Αυγή, Δημοσιευμένο: 2004-05-14

Οι Αμερικανοί και Βρετανοί στρατιώτες στο Ιράκ δεν πήραν εκπαίδευση στο σεβασμό των ανθρωπίνων δικαιωμάτων, ούτε ελέγχθηκαν ποτέ γι’ αυτό. Τα βασανιστήρια των κρατουμένων και οι φόνοι αμάχων στη Βασόρα δεν ήταν μεμονωμένο φαινόμενο. Για το λόγο αυτό, ακόμα και αν η ηγεσία δεν διέταξε τα βασανιστήρια και τους φόνους -όπως μας ανακοινώθηκε επίσημα- δεν αθωώνεται.

Εθνος και νέες μορφές εθνοκαπηλείας

Νίκος Παρασκευόπουλος, Ελευθεροτυπία, Δημοσιευμένο: 2004-05-05

Στην αρχή του 21ου αιώνα, μάλιστα, καθώς η δυναμική του καπιταλισμού επενδύει πλέον σε παγκοσμιοποιημένες λειτουργίες και εξουσίες, το έθνος γίνεται αμυντικό πρόχωμα απέναντι στις τελευταίες.

Διπλό χτύπημα στην πολυπολιτισμικότητα

Διονύσης Γουσέτης, Αυγή, Δημοσιευμένο: 2004-03-27

Τούτη τη βδομάδα, η ιδέα της πολυπολιτισμικότητας, της αλληλοανοχής, της συμβίωσης δέχτηκε δυο συγκλονιστικά πλήγματα. Το ένα είναι το πογκρόμ στο Κόσοβο και το άλλο η δολοφονία του ηγέτη της Χαμάς.

Ερωτήσεις για ένα ντιμπέιτ

Διονύσης Γουσέτης, Αυγή, Δημοσιευμένο: 2004-02-28

Αν στις θεματολογίες του ντιμπέιτ υπήρχε και εκείνη των ανθρωπίνων δικαιωμάτων, αν εγώ ήμουν ένας από εκείνους που υπέβαλαν ερωτήσεις στους πολιτικούς αρχηγούς, θα ρωτούσα μεταξύ άλλων τα εξής:

Δάκρυα για τον Χίτλερ

Διονύσης Γουσέτης, Δημοσιευμένο: 2003-11-29

Ο γέρο Ντίντερ έκλαψε μπροστά στο δικαστή. Έξω, οι Εβραίοι, οι αριστεροί, οι αγωνιστές ανθρωπίνων δικαιωμάτων φώναζαν:- «Δικάστε τον, δικάστε τον. Είναι εχθρός της δημοκρατίας και της δημόσιας ασφάλειας. Υποκινεί και υποδαυλίζει το μίσος. Είναι Ναζί».

Οι άλλοι, οι υποστηρικτές του με τα ξυρισμένα κεφάλια, δεν τόλμησαν να μαζευτούν έξω από το δικαστήριο. Ο όγκος τους ήταν ασήμαντος μπροστά στον όγκο των αντιθέτων τους. Κινδύνευε η σωματική τους ακεραιότητα. Προσέφυγαν όμως στη Διεθνή Αμνηστία, ζητώντας της να παρέμβη:

- «Υιοθετήστε τον. Δεν έχει διαπράξει κανένα αδίκημα. Δικάζεται για τις πεποιθήσεις του, όποιες κι’ αν είναι αυτές. Είναι κρατούμενος συνείδησης».

Σχολικές παρελάσεις: Έχουν ακόμη νόημα;

Δημήτρης Χατζησωκράτης, Δημοσιευμένο: 2003-10-20

Δημήτρης Χατζησωκράτης
Δημήτρης Χατζησωκράτης
Η υπόθεση του Οδυσσέα Τσενάϋ και ο σάλος που έχει ξεσηκώσει αποτελεί μια ακόμη χαρακτηριστική περίπτωση του πόσο στη δημόσια συζήτηση γινόμαστε ένας ...απέραντος κυκεώνας προσπαθώντας να χωνέψουμε και να συνταιριάξουμε. πραγματικότητες και καταστάσεις που δεν γίνεται να είναι μεταξύ τους συμβατές.

Η έκρηξη του μεταναστευτικού κύματος τη τελευταία 10ετία στην Ελλάδα έχει φέρει σημαντικότατες αλλαγές στη ζωή μας. Η ραγδαία μετατροπή σε πολυφυλετική πολυπολιτισμική κοινωνία μαζί με την ανεργία και την περιθωριοποίηση στρωμάτων έχει συνεπιφέρει και την άνοδο της ξενοφοβίας και του ρατσισμού. Ως κοινωνία στο μακρο-επίπεδο αλλά και στο μικρο-επίπεδο στη γειτονιά, στερούμε δικαιώματα αυταπόδεικτα στους οικονομικούς μετανάστες.
Σύνολο αποτελεσμάτων αναζήτησης: 574

Απόψεις

Η μεγάλη μάχη των γενεών

Γιώργος Παπανικολάου, www.euro2day.gr, 2026-11-02

Κάτι βαθύτερο από μια συνηθισμένη έκρηξη νεανικής αγανάκτησης συμβαίνει στην Ευρώπη. Από τη Γαλλία και το Βέλγιο έως την Ιταλία, την Αλβανία και τη Σερβία, οι νέοι βγήκαν στους δρόμους.

Οι αφορμές μπορεί να διαφέρουν: από την παιδεία, την ακρίβεια και τη στέγαση, έως τη διαφθορά και τις ανύπαρκτες επαγγελματικές προοπτικές. Κοινός παρονομαστής τους, όμως, φαίνεται να είναι η πεποίθηση ότι το μέλλον τους υποθηκεύεται.

Τρομαγμένες κοινωνίες

Πάσχος Μανδαρβέλης, Τα Νέα, 2026-10-21

Η Δύση φοβάται. Αναλυτές και διπλωμάτες φοβούνται την άνοδο της Κίνας, οι επιχειρηματίες τις απρόσμενες και ίσως παράλογες μεταβολές στην οικονομία, οι πνευματικές ελίτ το νέο τοπίο αφήγησης του πραγματικού (social media, κυριαρχία της εικόνας κ.λπ.), οι πολιτικοί τα ξεσπάσματα του λαού.

Έχουν λόγο να εξεγείρονται οι άνθρωποι;

Oι περισσότεροι διεθνείς παρατηρητές, οι κοινωνικοί επιστήμονες, ακόμα και άνθρωποι πολύ μετριοπαθείς απαντούν καταφατικά, δεδομένης της τροπής των δημόσιων πραγμάτων και της επιδείνωσης των προοπτικών.

Νικόλας Σεβαστάκης, Lifo, 2026-10-21

ΟΙ ΔΙΑΔΗΛΩΣΕΙΣ, ΟΙ «ΤΑΡΑΧΕΣ» (emeutes), οι συγκρούσεις. Η κυβέρνηση και οι πολιτικοί εκπρόσωποι της μακρονικής παράταξης και της δεξιάς που καταγγέλλουν –στη Γαλλία– το κόμμα της «Ανυπότακτης Γαλλίας», το LFI, για τα έκτροπα, και έπειτα η εμπλοκή της αστυνομίας, των υπηρεσιών και η εξέλιξη με απαγορεύσεις συγκεντρώσεων.

Η σιωπή δεν είναι πάντα χρυσός: Η ελληνική εξωτερική πολιτική στη σκιά του τραμπισμού

Κώστας Χλωμούδης, chlomoudisopinion.blogspot.com, 2026-10-12

Η εξωτερική πολιτική μιας χώρας αποκαλύπτεται στις στιγμές που η υπεράσπιση των αρχών της απαιτεί διαφωνία με έναν ισχυρό σύμμαχο. Εκεί δοκιμάζεται η αυτονομία της. Και εκεί η σιωπή μπορεί να γίνει πολιτική επιλογή, με συνέπειες πολύ μεγαλύτερες από μια ανακοίνωση που δεν εκδόθηκε.

Ο Τραμπ με χιτώνα

Παύλος Τσίμας, Τα Νέα, 2026-10-10

Τί θα μείνει από την επίσκεψη Ρούμπιο στην Αθήνα; Εύκολο στοίχημα. Η ομιλία στην Πνύκα και μόνον. Υποψιάζομαι μάλιστα ότι το ισχυρότερο ίσως από τα κίνητρα ώστε να περιλάβει την Αθήνα σε αυτό το ευρωπαϊκό του ταξίδι, μεταξύ Ρέικιαβικ και Λισσαβόνας, ήταν ακριβώς η ευκαιρία να πάρει, φεύγοντας, στις αποσκευές του αυτήν την εικόνα: Να εκφωνεί μια ομιλία, με φόντο τον Παρθενώνα...

Κλεισμένη στο γυάλινο πύργο

Βίβιαν Ευθυμιοπούλου, news247.gr, 2026-10-06

Στον πυρήνα της Νέας Δημοκρατίας που ίδρυσε ο Κωνσταντίνος Καραμανλής το 1974 βρισκόταν η λαϊκότητα και όχι η δεξιά ταυτότητα. Σήμερα, στα 52 της χρόνια, η Νέα Δημοκρατία, στο σύνολό της, βρίσκεται πιο μακριά από τον ελληνικό λαό από ποτέ

Μέσος όρος, διάμεσος, affordability και άλλες ιστορίες

Μπορείς λοιπόν να πηγαίνεις καλά, καλύτερα – πλην να μην μπορείς να αντιμετωπίσεις το κόστος ζωής

Αντώνης Παπαγιαννίδης, Οικονομικός Ταχυδρόμος, 2026-10-06

Χρειάστηκε να περάσει και να σβήσει η τελετουργία της ΔΕΘ, να μετρηθεί δημοσκοπικά και να προσπεραστεί το (αδύναμο, εν τέλει) αποτύπωμά της, χρειάζεται ήδη να πλησιάζουμε σιγά-σιγά στην κατάθεση του Προϋπολογισμού 2027/εκλογικού έτους υπό συνθήκες συναγερμού, ώστε να θυμηθούμε ότι «όταν οι άνθρωποι σχεδιάζουν, ο Θεός καγχάζει».

Σταθερότητα- αλλά πώς;

Παύλος Τσίμας, Τα Νέα, 2026-10-03

Η Έκθεση για την Ελλάδα, που ψηφίστηκε προχθές από το Συμβούλιο της Ευρώπης, η πρώτη από το 2018, είναι διατυπωμένη βέβαια σε γλώσσα διπλωματική. Οι επισημάνσεις της, όμως, για «σημαντικές προκλήσεις ως προς την λειτουργία των δημοκρατικών θεσμών» έχουν δόντια και δαγκώνουν.

Η αλκοόλη της εξουσίας

Παντελής Μπουκάλας, 2026-09-29

Καλά είναι τα κρασιά κι οι μπίρες, καλά τα τσιπουράκια και τα ουισκάκια, μα σαν την αλκοόλη της εξουσίας δεν έχει. Με όποιο ηδονικό υγρό κι αν τη συγκρίνεις, υπερέχει σαφώς. Τεκμήριο πρώτο: Κυκλοφορεί πάντα σε καθαρή μορφή. Ουδείς ελεγκτικός μηχανισμός μπορεί να τη νοθέψει, ουδείς αντισταθμιστικός παράγοντας να την αμβλύνει. Οσο δε για την περιλάλητη «υποχρέωση λογοδοσίας», αδυνατεί να κατεβάσει τα γράδα της.

Πώς και γιατί υπάρχουν λεφτά για να… ζεσταθούμε

Ζώης Τσόλης, protagon.gr, 2026-09-29

Εφέτος, το Δημόσιο εισέπραξε 1,6 δισ. ευρώ παραπάνω φόρους (905 εκατ. ευρώ από το ΦΠΑ, 439 εκατ. από τον φόρο εισοδήματος φυσικών προσώπων και 62 εκατ. από τους φόρους στην ακίνητη περιουσία και μικρότερες πηγές). Αρα, το δημοσιονομικό «μαξιλάρι» για να αντιμετωπιστούν έκτακτα γεγονότα, όπως η απρόβλεπτη ενεργειακή κρίση, υπάρχει

«Κλείνει» το Κυπριακό, ανοίγει η προεκλογική

Κυριάκος Πιερίδης, Πολίτης, Κύπρος, 2026-09-26

Ο Πρόεδρος Χριστοδουλίδης επιστρέφει από τη Γενική Συνέλευση του ΟΗΕ στη Νέα Υόρκη, έχοντας προσπεράσει ακόμη ένα από τα πολλά «ορόσημα» που ο ίδιος έθεσε για ουσιαστικές εξελίξεις στο Κυπριακό, χωρίς κανένα από αυτά να επαληθευτεί στη διάρκεια της προεδρικής θητείας του.

Το κενό

Παύλος Τσίμας, Τα Νέα, 2026-09-26

...Βρισκόμαστε σε μια κατάσταση όπου το κόμμα που διεκδικεί να είναι φορέας της σταθερότητας έχει γίνει, απομονωμένο, παράγοντας πολιτικής αστάθειας. Και τα κόμματα που θα μπορούσαν να εκπροσωπήσουν το αίτημα της αλλαγής μοιάζουν αδύναμα να χτίσουν μια κοινωνική συμμαχία, που να περιλαμβάνει και τους «εντός» και τους «εκτός» και να έχει πλειοψηφική προοπτική.

▲
×
×