Αρθογράφος: Θωμάς Ψύρρας - Σελίδα: 1

Ο εκλογικός νόμος: περί τακτικισμών και άλλων δαιμονίων

Θωμάς Ψύρρας, 07/07/2016

Επειδή το εκλογικό σύστημα στην Ελλάδα δεν υπήρξε ποτέ σταθερό, το πολιτικό μας σύστημα χρησιμοποίησε τις “μεταποιήσεις” του εκλογικού νόμου ως εργαλείο κομματικής επιβολής και παραποίησης της λαϊκής βούλησης, δηλαδή υστερόβουλα χάριν της κομματικής κυριαρχίας και της “κυβερνησιμότητας”. Συνεπώς όποιος και όποτε προσπαθήσει να αλλάξει τον εκλογικό νόμο καθίσταται εξαρχής ύποπτος για προσπάθεια παραποίησης της λαϊκής βούλησης χάριν στενών κομματικών ωφελειών. Και βεβαίως κανείς δεν είναι “απελευθερωμένος” από ύστερες προθέσεις και υπολογισμούς. Άλλωστε καμιά πολιτική πράξη δεν είναι “άδολη” και “αγνή”.

11 θέσεις για μια νέα σοσιαλδημοκρατία

Θωμάς Ψύρρας, 16/03/2016

Η σοσιαλδημοκρατία δεν απορρίπτει τον πολιτικό φιλελευθερισμό. Αντίθετα ενεργοποιεί τις βασικές του αρχές: την ιδέα της ελευθερίας και της ισότητας για όλους. Δεν έρχεται σε ρήξη με τα ιδεώδη της νεότερης δημοκρατίας αλλά αποτελεί την πραγμάτωση αυτών των ιδεωδών.
Η σοσιαλδημοκρατία θεωρεί ότι ο ανταγωνισμός είναι «εγγενές γνώρισμα των ανθρώπινων σχέσεων» κι επομένως η απάλειψη του ανταγωνισμού είναι αδύνατη. Γι’ αυτό και όχι μόνο αναγνωρίζει την αξία του αλλά επιδιώκει και την ανάδείξή του.
Η σοσιαλδημοκρατία αναγνωρίζει τη σημασία του πολιτικού ανταγωνισμού και επιδιώκει τη μετατροπή του σε «λελογισμένο» ανταγωνισμό που οριοθετείται από τις έννοιες της ελευθερίας και της ισότητας. Όταν ο ανταγωνισμός απωθείται, η πολιτική μετατρέπεται σε διαδικασία επικύρωσης των θελήσεων της αγοράς και η δημοκρατία τίθεται σε κίνδυνο.

Ο δρόμος προς τη σοσιαλδημοκρατία

Θωμάς Ψύρρας, 05/11/2015

Δεν είναι λίγοι όσοι υποστηρίζουν ότι όσα υπόγραψε ο Τσίπρας τον Ιούνιο σε συνδυασμό με την απομάκρυνση της ομάδας Λαφαζάνη ορίζουν μια σαφή μετατόπιση του Σύριζα προς την κεντροαριστερά κι ότι όσο περνάει ο καιρός αυτή η στροφή θα γίνεται ακόμη περισσότερο εμφανής έτσι ώστε τελικά ο Σύριζα να γίνει ο μόνος πειστικός εκφραστής της ελληνικής σοσιαλδημοκρατίας. Η άποψη αυτή όμως βασίζεται σε μια επιθυμητική εξήγηση που παραγνωρίζει τα εσωτερικά δεδομένα του Σύριζα:

Θριαμβόλεθρος

Θωμάς Ψύρρας, ΕΛΕΥΘΕΡΙΑ, Λάρισσας, 12/07/2015

Στην ελληνική γλώσσα υπάρχει μια περίεργη λόγια λέξη: “θριαμβόλεθρος”. Περιγράφει με ακρίβεια την πολιτική κατάσταση που ζούμε. Μετά από ένα ακατανόητο και αχρείαστο δημοψήφισμα όπου κατεγράφη ο θρίαμβος του εθνικά υπερήφανου ΟΧΙ κατρακύλησε σε άτακτο ΝΑΙ.
Ο χτεσινός λαϊκός θρίαμβος μετατράπηκε σε αποδοχή του “μερκελισμού” και της “υποτέλειας”, οι χτεσινοί ασυμβίβαστοι που θα άλλαζαν την Ευρώπη και θα μας οδηγούσαν στην “εθνική αξιοπρέπεια” μετατράπηκαν εν μια νυκτί σε “ενδοτικούς” και “προσκυνημένους”.

Προεδρική εκλογή: Το δίλημμα ενός βουλευτή

Θωμάς Ψύρρας, Μεταρρύθμιση, 18/10/2014

Τον τελευταίο καιρό άρχισαν να δημοσιεύονται ονόματα ως προτάσεις υποψηφιότητας για τη θέση του προέδρου της Δημοκρατίας.
Η ονοματολογία έχει στόχο:
α) να θέσει ονόματα στο τραπέζι για να μετρήσει αντιδράσεις στήριξης ή μη προς αυτά
β) να αρχίσει η συζήτηση για το χρόνο των πρόωρων εκλογών για τον οποίο ενδιαφέρονται κυρίως η ΝΔ και ο Σύριζα, ο καθείς για τους δικούς του λόγους.
γ) να ενταθεί η πόλωση που επιδιώκουν συνειδητά τα δύο μεγάλα κόμματα.

Γιατί η ΔΗΜΑΡ “έφυγε” από την τρικομματική

Θωμάς Ψύρρας, 01/07/2013

Τις τελευταίες μέρες η ΔΗΜΑΡ δέχεται μιαν επικοινωνιακή επίθεση η οποία εστιάζεται στην κατηγορία ότι “έφυγε” από την τρικομμματική βάζοντας σε κίνδυνο τη σταθερότητα της χώρας και της οικονομίας. Κατηγορείται ότι βρήκε “αφορμή” να φύγει για έναν έλασσον ζήτημα όπως αυτό της ΕΡΤ. Μάλιστα, από κάποιους παρουσιάζεται ότι δεν “άντεξε” να προχωρήσει σε δύσκολες μεταρρυθμίσεις εξαιτίας ενός “κρατισμού” που ενυπάρχει στην αριστεροσύνη της..

Η αριστερά στην διαχείριση της κρίσης

Θωμάς Ψύρρας, 04/10/2012

Από την εποχή της ανεξαρτησίας το ελληνικό κράτος προσέφερε ελάχιστη ασφάλεια και κακές υπηρεσίες στους πολίτες. Έτσι αναπτύχθηκαν δίκτυα επιβίωσης που το αντικαθιστούσαν “με την ισχυρή οικογενειακή μονάδα-τροφό, τα πελατειακά δίκτυα και τελικά τη δημόσια διαφθορά και την ανομία” .
Οι μαρξιστικοί καθορισμοί περί κοινωνικών τάξεων αδυνατούν να περιγράψουν αυτό το κατεξοχήν βαλκάνιο φαινόμενο. «.. Η οργανωτική μορφή των “ομάδων” ήταν και είναι συνήθως άτυπη, βασίζεται σε οικογενειακούς και τοπικούς δεσμούς, που έχουν ιδιαίτερη βαρύτητα σε μια μικρή χώρα. Αυτή η κοινωνία πολιτών έχει την ικανότητα και την ισχύ να εκμεταλλεύεται τα κενά και τις αδυναμίες του δημόσιου, να αιχμαλωτίζει, να επιβάλλει ή να διαφθείρει δημόσιες πολιτικές και να οικειοποιείται πόρους νομίμως, ατύπως ή παρανόμως» .

Πρόσφατα κείμενα

Ημερολόγιο κειμένων

Θέματα επικαιρότητας

Αρθρογράφοι