Η μαζική υποδοχή του Πάπα στο Παρίσι δεν μπορεί να περάσει ασχολίαστη. Και αξίζει να τη δούμε όχι ως ένδειξη «επιστροφής της θρησκείας», αλλά ως μια ισχυρή τάση ανασύνθεσης συλλογικών νοημάτων όταν η παλιά ιστορική γραμματική του δυτικού κανόνα, έχει χάσει πλέον τη δεσμευτικότητά της. Μια ανασύνθεση που έχει ανάγκη νοήματος και χρειάζεται υπερβάσεις.

Δεν μπορούν να μας αφήσουν αδιάφορους, οι εικόνες του πλήθους στις συναντήσεις με τον Πάπα, στην πρόσφατη επίσκεψή του στο Παρίσι, γιατί είναι εντυπωσιακές.

Είχαμε μια καλή εξέλιξη τις προηγούμενες ημέρες, τις αξιολογήσεις του αξιόχρεου της χώρας μας από δύο διεθνείς οίκους. Ο οίκος Moody’s διατήρησε την αξιολόγηση στην βαθμίδα Baa3 αλλά αναβάθμισε τις προοπτικές σε θετικές, και ο Scope αναβάθμισε το αξιόχρεο σε ΒΒΒ+. Καθοριστική για την εξέλιξη ήταν η επαγγελματική διαχείριση του χρέους από τον ΟΔΔΗΧ. Πληρώνοντας, μάλιστα, πρόωρα 5,3 δισ. ευρώ στα τέλη του 2025 και άλλα 13 δισ. ευρώ έως τα τέλη του τρέχοντος έτους, έδειξε ότι -εν μέσω αναταραχής στις διεθνείς αγορές ομολόγων- η Ελλάδα είναι και με το παραπάνω συνεπής στις υποχρεώσεις που ανέλαβε στα χρόνια της μεγάλης κρίσης.

Αυτή την περίοδο η κυβέρνηση διαφημίζει μία αμφιλεγόμενη μετακόμιση μερικών χρηματοπιστωτικών εταιρειών από το εξωτερικό στην Ελλάδα, με το λεγόμενο καθεστώς non-dom που αφορά μη-κατοίκους της χώρας, (non-domicile). Με μόνη τους δέσμευση να καταβάλουν ετησίως ένα ποσό 100.000 ευρώ και εντός πενταετίας να αγοράσουν ένα ακίνητο αξίας 500.000 ευρώ, θα απαλλάσσονται από κάθε άλλη φορολογία πλούτου και κερδών, καθώς και από κάθε υποχρέωση να δηλώνουν πού και πώς παράγονται τα εισοδήματα τους ανά τον κόσμο.

Σε μια περίοδο έντονων ανακατατάξεων και κατακερματισμού στον προοδευτικό χώρο, ο πρώην Αντιπρόεδρος της κυβέρνησης ΣΥΡΙΖΑ και νυν ανεξάρτητος βουλευτής, Γιάννης Δραγασάκης, μιλά στο libre και τοποθετείται για το κρίσιμο ζήτημα των προγραμματικών και πολιτικών συγκλίσεων της Αριστεράς, καθώς και την ανάγκη διαμόρφωσης μιας εναλλακτικής προοδευτικής διεξόδου απέναντι στην τρέχουσα διακυβέρνηση

Στην πολιτική υπήρχαν, υπάρχουν και θα υπάρχουν «κρυφές ατζέντες». Όπως, παράδειγμα, είναι αυτή για την αναμόρφωση των επιδομάτων και την κατάργηση του επιδόματος ανεργίας πέραν των δύο μηνών, που –είτε από λάθος είτε για να διακριθεί από τους συνυποψηφίους του στα βόρεια προάστια- αποκάλυψε ο κυβερνητικός εκπρόσωπος. Αυτό που παρουσίασε ως επιδότηση της εργασίας δεν ήταν παρά η επιδότηση επιχειρήσεων με λεφτά των μισθωτών.

Πώς γίνεται μια δήλωση με αυτονόητες παραδοχές να ανάβει φωτιές στο ΠΑΣΟΚ και να αντιμετωπίζεται ως ομολογία ενοχής από τη Νέα Δημοκρατία

Ορισμένες φορές στη δημόσια ζωή παραβιάζεται η κοινή λογική. Παράδειγμα: ο βουλευτής του ΠΑΣΟΚ, Απόστολος Πάνας, δηλώνει ότι, κατά τη γνώμη του, η ΕΛΑΣ κινείται στον άξονα της σοσιαλδημοκρατίας, αφήνοντας ανοιχτό το ενδεχόμενο μελλοντικής σύγκλισης των δύο κομμάτων. Η δήλωση προκαλεί πανικό στη Χαριλάου Τρικούπη, που σπεύδει να αποδοκιμάσει ως «άστοχες» τις απόψεις του βουλευτή…

Η ομιλία της Ούρσουλα φον ντερ Λάιεν στο Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο δεν ήταν απλώς ένας απολογισμός του έργου της Ευρωπαϊκής Επιτροπής (Κομισιόν). Ήταν, ουσιαστικά, μια περιγραφή της Ευρώπης που απαιτεί η νέα διεθνής πραγματικότητα: πιο αυτόνομη, πιο ανθεκτική και ικανότερη να υπερασπιστεί τα συμφέροντά της.

Η διαπίστωση είναι πλέον κοινή. Το δύσκολο είναι το επόμενο βήμα: μπορεί η Ευρώπη να οργανωθεί έτσι ώστε να ανταποκριθεί σε αυτή τη νέα πραγματικότητα;

Ο Ηλίας Κασιδιάρης δεν θα έχει το δικαίωμα του εκλέγειν και εκλέγεσθαι είτε έως το 2040, εάν η απόφαση του Αρείου Πάγου εκδοθεί το 2027, είτε έως το 2041, εάν η απόφαση εκδοθεί το 2028.

Οι λεονταρισμοί του Ηλία Κασιδιάρη αμέσως μετά την αποφυλάκισή του και οι λαϊκιστικές κορώνες του περί της κυριαρχίας του λαού (αποσιωπώντας όμως ότι αυτή ασκείται όπως ορίζει το Σύνταγμα…) δεν αρκούν για να κρύψουν το πολιτικό αδιέξοδο στο οποίο έχει περιέλθει, το οποίο μάλιστα είναι σχεδόν βέβαιο ότι θα επιδεινωθεί αμέσως μόλις η καταδίκη του καταστεί αμετάκλητη.

Χτες το πρωί, λίγο πριν από την «τελετή αποφυλάκισης του Ηλία Κασιδιάρη που οργανώθηκε με συγκέντρωση των «ακολούθων» του έξω από τις φυλακές του Δομοκού, ο «Σκάι» φιλοξενούσε τον αρμόδιο υπουργό «Προστασίας του Πολίτη» Μιχάλη Χρυσοχοΐδη. Οι παρουσιαστές της εκπομπής «Σήμερα» (Δ. Οικονόμου, Γ. Πιτταράς) τον ρώτησαν σχετικά: «Μπορεί να επιστρέψει ο Κασιδιάρης –όπως λέει- με πλήρη πολιτικά δικαιώματα στην πολιτική σκηνή; Μπορεί ο ίδιος να ηγηθεί ενός κόμματος;»

Με την πτώση του υπαρκτού σοσιαλισμού, τα κομμουνιστικά κόμματα είδαν να πλήττεται η βαθύτατη ζώνη της ταυτότητάς τους. Το κεντρικό θεμέλιο ράγισε. Ο «κομμουνισμός δεν υφίσταται πλέον ως πολιτικό πρόγραμμα», έγραψε ο ιστορικός Ερικ Χόμπσμπαουμ. Οι δε βολονταριστικές προσπάθειες προβεβλημένων διανοουμένων να ανανεώσουν την «κομμουνιστική ιδέα», όπως ο Μπαντιού, ο Νέγκρι, ο Ζίζεκ, απέτυχαν.

Όποιος καεί στον χυλό, φυσά και το γιαούρτι. Ίσως η τραυματική εμπειρία της Κρ. Λαγκάρντ από το πάθημά της το 2021 επέδρασε στην προχτεσινή απόφασή της να σπεύσει να αυξήσει 0,25 τα επιτόκια της Ευρωπαϊκής Κεντρικής Τράπεζας. Το φθινόπωρο του 2021 είχε αρχίσει να φουντώνει ο πληθωρισμός αλλά εκείνη επέμενε ότι το φαινόμενο θα ήταν παροδικό και ως εκ τούτου δεν υπήρχε λόγος να αυξηθούν τα επιτόκια. Ο πληθωρισμός έφτασε το 4% αρχές του 2022, οι κεντρικές τράπεζες των ΗΠΑ και της Αγγλίας αύξησαν τα επιτόκιά τους, αλλά η ΕΚΤ έμεινε απαθής μέχρι τον Ιούλιο 2022

…. Το νέο διεθνές περιβάλλον, καθώς αρχίζει να βαραίνει η ατμόσφαιρα στις περισσότερες οικονομίες του κόσμου και ιδιαίτερα στις ευρωπαϊκές, βρίσκει την ελληνική οικονομία να έχει όλες τις διαρθρωτικές αδυναμίες, που σε συνθήκες μεγάλης διεθνούς αναστάτωσης μας έχουν στοιχίσει πολύ ακριβά. Η ανάγκη ριζικής αλλαγής πορείας γίνεται πιο επιτακτική. Η παροχολογία από το βήμα της ΔΕΘ λειτουργεί στην αντίθετη κατεύθυνση, του καθησυχασμού, κατατείνοντας αφενός στον εξωραϊσμό της πραγματικής κατάστασης και στην συγκάλυψη της επικίνδυνης αδυναμίας της ελληνικής οικονομίας, αφετέρου στην αποτροπή της απαιτούμενης αλλαγής πολιτικής. Με εκτονωτικές προεκλογικές παροχές, προκειμένου όλα να μείνουν ίδια.