Ο σύγχρονος φασισμός δεν μπορεί να αντιμετωπιστεί με ιδέες. Αλλά μπορούν οι ιδέες, και στη συγκεκριμένη περίπτωση η Ιστορία να παίξει κάποιο ρόλο; Μπορεί να εμποδίσει αρκετούς συντηρητικούς πολιτικούς και πολίτες, που δεν είναι φασίστες, να επαναλαμβάνουν τους ίδιους μύθους; Μπορούν να περάσουν στην εκπαίδευση και στο υπόστρωμα του δημόσιου λόγου;

Αν περάσουν από τη Χαλκιδική οι βουλευτές, υπουργοί ή άλλα υψηλόβαθμα στελέχη της Ν.Δ. που αυτές τις ημέρες σαρώνουν με περιοδείες τη Βόρεια Ελλάδα, θα δουν επαύλεις που θα τους εντυπωσιάσουν με το μέγεθος και την ποιότητα της κατασκευής τους. Και αν ρωτήσουν, θα μάθουν ότι οι κάτοχοί τους είναι κυρίως αλλοδαποί. Ειδικά, δε, μεγάλο μέρος από το μαύρο χρήμα της γειτονικής Βουλγαρίας έρχεται να ξεπλυθεί αγοράζοντας εκτάσεις και πανάκριβες εξοχικές κατοικίες στη Χαλκιδική και σε άλλα σημεία της ακτογραμμής της Βόρειας Ελλάδας.

Η πρόσφατη ενέργεια της Τουρκίας να εκδώσει Προεδρικά Διατάγματα με τα οποία κηρύσσει περιοχές ως θαλάσσια πάρκα αποτελεί μια ακόμα σοβαρή παραβίαση του Διεθνούς Δικαίου. Πρόκειται για μια περιοχή του Ανατολικού Αιγαίου και μια περιοχή νότια του Καστελλορίζου.

Στην πρώτη περίπτωση περιλαμβάνει μια έκταση που ξεκινάει από τον Εβρο και συνεχίζεται τόσο στην ανοιχτή θάλασσα όσο και στην αιγιαλίτιδα ζώνη του νησιού Ιμβρος, για να καταλήξει στην ανατολική αιγιαλίτιδα ζώνη της Χερσονήσου της Καλλίπολης.

Τί σχεδιάζει να πει η κυβέρνηση από το βήμα της 90ης Διεθνούς Έκθεσης Θεσσαλονίκης; Θα πει ποιες παροχές θα κάνει σε ποιες κοινωνικές ομάδες. Κι αυτή τη φορά, επειδή μπροστά υπάρχουν εκλογές, δεν θα αρκεστεί σε παροχές για ένα έτος αλλά θα τις επεκτείνει σε βάθος 4ετίας: Θα εξαγγείλει πώς θα μοιράσει 6 δισ. ευρώ περίπου (ήτοι 1,5 δισ. ετησίως x 4 χρόνια), επιδιώκοντας να κάνει πειστικό το αφήγημα της (δικής της) σταθερότητας: «Αυτά τα δισ. ρισκάρετε να χάσετε αν δεν με ψηφίσετε».

Η ανακήρυξη από την Τουρκία δύο «εθνικών θαλάσσιων πάρκων» στο βορειοανατολικό Αιγαίο και την Ανατολική Μεσόγειο δεν είναι κεραυνός εν αιθρία. Τα όρια των πάρκων εκτείνονται πέραν των τουρκικών χωρικών υδάτων, σε διεθνή ύδατα όπου δεν έχει υπάρξει συμφωνημένη οριοθέτηση θαλάσσιων ζωνών. Η Αθήνα ορθώς επισημαίνει ότι μια μονομερής τουρκική πράξη δεν μπορεί να παράγει έννομα αποτελέσματα στις περιοχές αυτές

Ο Πάπας Λέων ΙΔ‘ είναι αντικειμενικά συνεργάτης των κινέζων κομμουνιστών, συμπεριφέρεται σαν πράκτορας του Κινεζικού ΚΚ. Η κουφή επίθεση προέρχεται από τον Peter Thiel, ιδιόρρυθμο παράδειγμα της σύγκλισης μιας μερίδας των ολιγαρχών της Silicon Valley με τον τραμπισμό. Ο Πάπας είναι ένοχος γιατί στην πρώτη του εγκύκλιο (15/5/2026), με τίτλο «Magnifica Humanitas» (Θαυμαστή Ανθρωπότητα.

Δεν πρόκειται για τρεις «γραφικούς» που ξέφυγαν από την επίσημη γραμμή, είναι υπουργοί και κορυφαία στελέχη της κυβέρνησης Μητσοτάκη. Αυτή είναι η Νέα Δημοκρατία σήμερα. Μια ΝΔ που κοιτάζει προς τον Τραμπ για πολιτική έμπνευση και αποδοχή.

Πως αλλάζουν τα πράγματα πολιτική, θυμάστε που ο Μητσοτάκης κατηγορούσε τον Τσίπρα για «τραμπισμό». Σήμερα υπουργοί της κυβέρνησής του δηλώνουν θαυμαστές του Τραμπ και μάλιστα δίνουν συνεντεύξεις στο ακραίο Breitbart. Θυμάστε που ο κ.Μητσοτάκης αυτοπροσδιοριζόταν ως προοδευτικός; Καιρό έχουμε να το ακούσουμε και αυτό.

Η Μέση Ανατολή μετατρέπεται από ένα σύστημα, στο οποίο η αμερικανική ισχύς λειτουργούσε ως βασικός εξωτερικός εγγυητής, σε ένα άλλο όπου οι περιφερειακές δυνάμεις επιχειρούν να δημιουργήσουν τις δικές τους δυνατότητες αποτροπής και ισορροπίας.

Η εξέλιξη δεν σημαίνει ότι οι Ηνωμένες Πολιτείες εγκαταλείπουν τη Μέση Ανατολή. Η αμερικανική στρατηγική, όμως, δίνει μεγαλύτερη έμφαση στον Ινδο-Ειρηνικό και στην αντιμετώπιση της Κίνας, ενώ ζητά από τους συμμάχους της μεγαλύτερη ανάληψη ευθύνης για την περιφερειακή ασφάλεια.

Καμία υποχώρηση από το αποκαλούμενο πλαίσιο Γκουτιέρες δεν μπορεί να γίνει δεκτή στο όνομα των νέων συνθηκών, του ενισχυμένου ρόλου της Τουρκίας, της επιδεινούμενης κατάστασης επί του εδάφους λόγω της ντεφάκτο διχοτόμησης ή λόγω της αποδυνάμωσης του Διεθνούς Δικαίου και της βασιζόμενης σε στοιχειώδεις κανόνες διεθνούς τάξης.

Η πραγματική πρόκληση για κάθε σύγχρονο οικονομικό πρόγραμμα δεν είναι να επιλέξει ανάμεσα στη φιλοδοξία και στον ρεαλισμό. Είναι να αποδείξει ότι μπορεί να συνδυάζει και τα δύο.

Η απόφαση του Ελληνικού Δημοσιονομικού Συμβουλίου να δημοσιοποιήσει τη μεθοδολογία κοστολόγησης των προεκλογικών προτάσεων αποτελεί μια σημαντική θεσμική εξέλιξη. Για πρώτη φορά δημιουργείται ένας ανεξάρτητος μηχανισμός που μπορεί να αποτιμήσει με ενιαία μεθοδολογία τον δημοσιονομικό αντίκτυπο των πολιτικών προγραμμάτων, συμβάλλοντας σε έναν πιο τεκμηριωμένο δημόσιο διάλογο. Η εξέλιξη αυτή δεν περιορίζει την πολιτική αντιπαράθεση, αντίθετα, την καθιστά πιο ουσιαστική.

… Η αλήθεια είναι ότι η κυβέρνηση της Νέας Δημοκρατίας δεν περίμενε κανείς ότι θα διαχειριστεί το μεταναστευτικό με τη γραμμή που της παρέδωσε ο ΣΥΡΙΖΑ ούτε ότι θα γινόταν πρώτη φίλη των Μη Κυβερνητικών Οργανώσεων. Εκτιμώντας, ωστόσο, ότι μία άνευρη διαχείριση των ροών παρέδιδε τις τοπικές κοινωνίες βορά στις εκλογικές ορέξεις της ακροδεξιάς, αναβάθμισε βαθμιαία τόσο το ίδιο το υπουργείο όσο και την ακολουθούμενη μεταναστευτική πολιτική, στην οποία προσέδωσε σταδιακά χαρακτήρα προστασίας των συνόρων από εισβολείς.

Η πολυδιαφημισθείσα πρόσφατη νέα αναχαίτηση drones από την ελληνική πυροβολαρχία Patriot στη Σαουδική Αραβία έφερε ξανά στην επικαιρότητα ένα σημαντικό θέμα: πως η Ελλάδα έχει εμπλακεί άμεσα στους πολέμους της Μέσης Ανατολής.

Ας θυμίσουμε τα δεδομένα:

Πρώτον, με τη δράση των Patriot, έχουμε μια κανονικότατη ελληνική πολεμική εμπλοκή εκτός ελληνικής επικράτειας, με τους πιο σύγχρονους πυραύλους του οπλοστασίου μας και με πάνω από 100 στρατιωτικούς.