...Η εμφάνιση της ΕΛΑΣ του Αλέξη Τσίπρα αναδιαμόρφωσε τους συσχετισμούς εντός του αριστερού, προοδευτικού χώρου. Το μεγάλο ζητούμενο όμως για συνολική αλλαγή των πολιτικών συσχετισμών παραμένει.

Η κυβέρνηση της Δεξιάς πρέπει να φύγει στις επόμενες εκλογές, όχι στις μεθεπόμενες. Αλλά για την ήττα της και την ανάσχεση της ακροδεξιάς στροφής δεν αρκεί η φθορά. Ούτε σημειακές διαφοροποιήσεις από το σημερινό μοντέλο.

Χρειάζεται πειστικό εναλλακτικό σχέδιο, ευθέως αντιπαραθετικό...

Το καλώδιο Ελλάδας-Κύπρου κινδυνεύει να μετατραπεί από εργαλείο ενεργειακής πολιτικής σε σύμβολο στρατηγικής αποφασιστικότητας. Αυτό όμως αντιστρέφει τη σχέση μέσου και σκοπού. Ο στρατηγικός στόχος είναι η αξιόπιστη ηλεκτρική διασύνδεση της Κύπρου με την Ευρώπη. Το συγκεκριμένο έργο, ο Great Sea Interconnector (GSI), είναι το μέσο για να επιτευχθεί.

Γι’ αυτό και το κρίσιμο ερώτημα δεν είναι, αν η διασύνδεση είναι χρήσιμη. Είναι αν, ο σημερινός σχεδιασμός μπορεί να την προσφέρει με βιώσιμο κόστος και διαχειρίσιμο ρίσκο.

Στον πυρήνα της Νέας Δημοκρατίας που ίδρυσε ο Κωνσταντίνος Καραμανλής το 1974 βρισκόταν η λαϊκότητα και όχι η δεξιά ταυτότητα. Σήμερα, στα 52 της χρόνια, η Νέα Δημοκρατία, στο σύνολό της, βρίσκεται πιο μακριά από τον ελληνικό λαό από ποτέ

Σε ποιόν οφείλεται η γενικευμένη, οριζόντια ρύθμιση χρεών προς το δημόσιο σε 120 δόσεις; Η αντιπολίτευση λέει -όχι αβάσιμα- ότι οφείλεται σε αυτήν.

Η αλήθεια είναι ότι ο πρωθυπουργός μέχρι πρότινος ήταν κατηγορηματικός πως δεν πρόκειται να νομοθετήσει αυτήν την ρύθμιση διότι έτσι θα κατέστρεφε την «κουλτούρα πληρωμών», ο υπουργός Οικονομικών επεξηγούσε ότι οι 120 δόσεις δεν θα θεσπιστούν διότι, πολύ απλά, δεν χρειάζονται καθότι δεν υπάρχει πρόβλημα και ο κυβερνητικός εκπρόσωπος κατήγγειλε την αντιπολίτευση ότι ανακυκλώνει παλιές κακές συνταγές.

Η Έκθεση για την Ελλάδα, που ψηφίστηκε προχθές από το Συμβούλιο της Ευρώπης, η πρώτη από το 2018, είναι διατυπωμένη βέβαια σε γλώσσα διπλωματική. Οι επισημάνσεις της, όμως, για «σημαντικές προκλήσεις ως προς την λειτουργία των δημοκρατικών θεσμών» έχουν δόντια και δαγκώνουν.

Μετά από τρία χρόνια «ήρεμων νερών» κατά τα οποία χάθηκε άλλη μια ευκαιρία να μπούμε στον δρόμο της επίλυσης των ελληνοτουρκικών διαφορών, είμαστε πάλι μάρτυρες μιας κλιμάκωσης της έντασης στις σχέσεις με την γείτονα. Μιας κλιμάκωσης που επανειλημμένα μας έχει οδηγήσει στο χείλος του πολέμου.

Η κλιμάκωση ξεκινά πάντα με την όξυνση των δηλώσεων ή με κινήσεις που η άλλη πλευρά θεωρεί προκλητικές. Το κατώφλι του τι αξιολογείται ως «πρόκληση» χαμηλώνει, όπως εξάλλου ανεβαίνει σε περιόδους «ήρεμων νερών».

Καλά είναι τα κρασιά κι οι μπίρες, καλά τα τσιπουράκια και τα ουισκάκια, μα σαν την αλκοόλη της εξουσίας δεν έχει. Με όποιο ηδονικό υγρό κι αν τη συγκρίνεις, υπερέχει σαφώς. Τεκμήριο πρώτο: Κυκλοφορεί πάντα σε καθαρή μορφή. Ουδείς ελεγκτικός μηχανισμός μπορεί να τη νοθέψει, ουδείς αντισταθμιστικός παράγοντας να την αμβλύνει. Οσο δε για την περιλάλητη «υποχρέωση λογοδοσίας», αδυνατεί να κατεβάσει τα γράδα της.

...Αν το Μπαντ Γκόντεσμπεργκ πήγε από την πολιτική στην οικονομία, το νέο Μπαντ Γκόντεσμπεργκ της κυβερνώσας πέραν του Κέντρου Αριστεράς πρέπει να κινηθεί από την οικονομία (δημοσιονομική πειθαρχία και οικονομικά της προσφοράς) στην πολιτική (προοδευτική φορολογία και οικονομικά της ζήτησης). Στην οικονομία δεν χωρούν δογματισμοί, αλλά στις κοινωνίες δεν χωρά η απουσία της πολιτικής. Εκεί που υπάρχει αυτή η απουσία υπάρχει και η άνοδος της Ακροδεξιάς που τρέχει να καλύψει τα κενά

Είχαμε μια καλή εξέλιξη τις προηγούμενες ημέρες, τις αξιολογήσεις του αξιόχρεου της χώρας μας από δύο διεθνείς οίκους. Ο οίκος Moody’s διατήρησε την αξιολόγηση στην βαθμίδα Baa3 αλλά αναβάθμισε τις προοπτικές σε θετικές, και ο Scope αναβάθμισε το αξιόχρεο σε ΒΒΒ+. Καθοριστική για την εξέλιξη ήταν η επαγγελματική διαχείριση του χρέους από τον ΟΔΔΗΧ. Πληρώνοντας, μάλιστα, πρόωρα 5,3 δισ. ευρώ στα τέλη του 2025 και άλλα 13 δισ. ευρώ έως τα τέλη του τρέχοντος έτους, έδειξε ότι -εν μέσω αναταραχής στις διεθνείς αγορές ομολόγων- η Ελλάδα είναι και με το παραπάνω συνεπής στις υποχρεώσεις που ανέλαβε στα χρόνια της μεγάλης κρίσης.

Ο Πρόεδρος Χριστοδουλίδης επιστρέφει από τη Γενική Συνέλευση του ΟΗΕ στη Νέα Υόρκη, έχοντας προσπεράσει ακόμη ένα από τα πολλά «ορόσημα» που ο ίδιος έθεσε για ουσιαστικές εξελίξεις στο Κυπριακό, χωρίς κανένα από αυτά να επαληθευτεί στη διάρκεια της προεδρικής θητείας του.

...Βρισκόμαστε σε μια κατάσταση όπου το κόμμα που διεκδικεί να είναι φορέας της σταθερότητας έχει γίνει, απομονωμένο, παράγοντας πολιτικής αστάθειας. Και τα κόμματα που θα μπορούσαν να εκπροσωπήσουν το αίτημα της αλλαγής μοιάζουν αδύναμα να χτίσουν μια κοινωνική συμμαχία, που να περιλαμβάνει και τους «εντός» και τους «εκτός» και να έχει πλειοψηφική προοπτική.

Δεν είναι διαπραγματεύσιμες αρχές όπως η εδαφική ακεραιότητα, η ειρηνική επίλυση των διαφορών, η απαγόρευση της απειλής ή της χρήσης βίας, το διεθνές ανθρωπιστικό δίκαιο, η βιώσιμη ανάπτυξη, τα ανθρώπινα δικαιώματα και οι θεμελιώδεις ελευθερίες.