Αρχείο κειμένων: Άρθρα/ Κοινωνία-Δικαιώματα - Σελίδα: 1

Άσυλο,άβατο,διαδηλώσεις

Παντελής Μπουκάλας, Η Καθημερινή, 10/07/2020

Για μακρά περίοδο, στον δημόσιο λόγο ήταν του συρμού το ξήλωμα της μεταπολίτευσης, η πλήρης απαξίωσή της. Αναφέρομαι πρωτίστως στον τηλεοπτικό λόγο, που είχε επιβληθεί σαν η μόνη δυνατή και η μόνη ουσιαστική μορφή πολιτικού λόγου. Βροχή οι εκπομπές για την «κρίση της πολιτικής», με καλεσμένους σχεδόν αποκλειστικά πολιτικούς που διακρίνονταν ως παραγωγοί της κρίσης, διέθεταν όμως μπάρμπα στην Τηλεκορώνη. Καταιγίδα τα στρογγυλά τραπέζια για «το τέλος της μεταπολίτευσης», με το πάνελ σχηματισμένο κατ’ εικόνα του παρουσιαστή-τηλεκήρυκα. Και κάτι σαν μεσογειακός μουσώνας τα ελεεινολογικά σχόλια στα δελτία ειδήσεων, όπου ακόμα και η μαζικότερη διαδήλωση έπαιζε, παραποιημένη, μόνο αν υπήρχαν σπασμένες βιτρίνες.

Οι διαδηλώσεις «στον γύψο»

Γιώργος Πετρόπουλος, Η ΕΦΗΜΕΡΙΔΑ ΤΩΝ ΣΥΝΤΑΚΤΩΝ, 06/07/2020

Ένα από τα χαρακτηριστικά του νεοφιλελευθερισμού είναι το κατ’ επίφαση δεύτερο συνθετικό του. Επειδή ακριβώς επιδιώκει την αναδιανομή του πλούτου σε βάρος των ασθενέστερων οικονομικά στρωμάτων και άρα την αύξηση των ανισοτήτων, χρειάζεται ένα θεσμικό πλαίσιο περιστολής των κοινωνικών και πολιτικών δικαιωμάτων.

Ο διαχρονικά μεγάλος ασθενής που έχασε το 40% του προσωπικού του

Διονύσης Τεμπονέρας, Η ΕΦΗΜΕΡΙΔΑ ΤΩΝ ΣΥΝΤΑΚΤΩΝ, 06/06/2020

Η ΔΗΜΟΣΙΑ κοινωνική ασφάλιση στην Ελλάδα ως αποτέλεσμα κοινωνικών μετασχηματισμών του 19ου και 20ού αιώνα υπήρξε θεμελιώδης πυλώνας του σύγχρονου αστικού κράτους. Σχεδόν 200 χρόνια πριν, αναγνωρίστηκε η ανάγκη ασφαλιστικής κάλυψης του πληθυσμού για λόγους διατήρησης της κοινωνικής συνοχής. Από τότε πέρασαν αρκετά χρόνια, που ο θεσμός άλλοτε αμφισβητήθηκε, άλλοτε προωθήθηκε, κανείς όμως δεν τόλμησε να παραγνωρίσει την καίρια συμβολή του ΣΚΑ στην κοινωνική προστασία.

Τι έπαθαν όλοι και περπατούν ανάποδα;

Σπύρος Βούγιας, Athens Voice, 04/06/2020

Επεξεργάστηκα την ιδέα που περιγράφω παρακάτω τις τελευταίες μέρες, παρατηρώντας με ενδιαφέρον αλλά και ανησυχία τον φυσιολογικό, αυθόρμητο αλλά και άναρχο τρόπο με τον οποίο οι συμπολίτες μας ξεχύθηκαν, κυριολεκτικά, στους ελεύθερους χώρους, τις πλατείες τους πεζόδρομους και τα πεζοδρόμια της πόλης, αψηφώντας τις προειδοποιήσεις και τις συμβουλές των ειδικών για υγειονομική προστασία.

«Η τυραννία των μειοψηφιών»

Γιώργος Σιακαντάρης, Athens Voice, 04/06/2020

Αμερική - Δολοφονία Τζορτζ Φλόιντ: Οι συγκεντρωμένοι δεν καταδικάζουν μόνο τον ρατσισμό, αλλά και τους κινδύνους από την κατάλυση των δημοκρατικών θεσμών.

Σχετικά με το κύμα αντιδράσεων που προκάλεσε στις ΗΠΑ η εν ψυχρώ δολοφονία του Τζώρτζ Φλόιντ, είδα στο διαδίκτυο μια φωτογραφία χωρισμένη στα δύο: Από τη μία ήταν ο Μάρτιν Λούθερ Κίνγκ να μιλά σε ένα πλήθος που τον άκουγε και από την άλλη ορισμένοι να λεηλατούν καταστήματα στην Νέα Υόρκη. Τι ήθελε να μας πει ο ποιητής;

Am I next?

Κώστας Ζαχαριάδης, Η ΕΦΗΜΕΡΙΔΑ ΤΩΝ ΣΥΝΤΑΚΤΩΝ, 03/06/2020

Η τραγική ιστορία του Φλόιντ ξεπερνά τα σύνορα των ΗΠΑ και φτάνει σε όλο τον κόσμο. Γιατί μαζί με τον ρατσισμό, αναδεικνύει και τις ανισότητες που βαθαίνουν όλο και περισσότερο. H ιστορία του Φλόιντ αφορά όλες τις κοινωνίες, αφορά τους φτωχούς, τους αδύναμους, τους κατατρεγμένους, τα θύματα των πολέμων, τους πρόσφυγες, τους πρόσφυγες της φτώχειας –τους μετανάστες δηλαδή– και τα θύματα της ρατσιστικής βίας, της μισαλλοδοξίας, της μισανθρωπιάς, της κοινωνικής περιθωριοποίησης.

Ισότητα των φύλων: Ένα βήμα μπροστά (στην Ε.Ε.), δύο βήματα πίσω (στην Ελλάδα)

Μαρία Στρατηγάκη, Αυγή της Κυριακής, 08/03/2020

Με την ευκαιρία της 8ης Μαρτίου, ας κάνουμε μια σύντομη αποτίμηση της τελευταίας χρονιάς για το θέμα των γυναικών στην πολιτική και των πολιτικών ισότητας, θέμα που ξεχνιέται ίσως κάτω από το βάρος του τεράστιου ζητήματος των γυναικοκτονιών που, δυστυχώς, παραμένουν στην επικαιρότητα συνεχώς.

Χρειάζεται ακόμη πολύς χρόνος για να εγγραφεί οριστικά η μνήμη της Shoah στη συλλογική μνήμη της ελληνικής κοινωνίας

Οντέτ Βαρόν-Βασάρ, Συνέντευξη στην Ελ.Τσερεζόλε, Αυγή, 27/01/2020

Η Ελλάδα βρίσκεται σήμερα στη φάση οικοδόμησης της θεσμικής μνήμης της Γενοκτονίας των Εβραίων της Ευρώπης, τονίζει μεταξύ άλλων η ιστορικός και μεταφράστρια, Οντέτ Βαρών - Βασάρ, που μίλησε στην “Αυγή” της Κυριακής, με αφορμή την αυριανή Διεθνή Ημέρα Μνήμης των Θυμάτων του Ολοκαυτώματος.

“Το σημαντικό είναι ότι η λειτουργία της Ημέρας Μνήμης πλέον πυροδοτεί πάρα πολλές εκδηλώσεις στην Αθήνα”, λέει, προσθέτοντας: “Φυσικά χρειάζεται ακόμη πολύς χρόνος, πολλή δουλειά και καλή θέληση, για να μπορέσουμε να πούμε ότι η μνήμη της Shoah έχει εγγραφεί οριστικά πια στη συλλογική μνήμη της ελληνικής κοινωνίας”.

Οι ανισότητες μεγαλώνουν σε τρεις διαστάσεις, οι πολιτικές κόλλησαν στη μία

Νίκος Χριστοδουλάκης, ΤΟ ΒΗΜΑ, 26/01/2020

Οι ανισότητες στην κατανάλωση, στα εισοδήματα και στον πλούτο αποτελούσαν πάντοτε το πιο επικίνδυνο ναρκοπέδιο της κοινωνίας. Αν αποκτούσαν μεγάλη έκταση προκαλούσαν σφοδρές αντιδράσεις, από διαμαρτυρίες και διεκδικήσεις έως εξεγέρσεις, πολέμους και κύματα μετανάστευσης. Μετά τον Β’ Παγκόσμιο Πόλεμο, πολλά κράτη εφάρμοσαν πολιτικές που περιόρισαν τις αιτίες και τις συνέπειες των ανισοτήτων, σήμερα όμως εξαπλώνονται πάλι και μάλιστα σε τρεις πλέον διαστάσεις: εθνικές με βάση την κατανομή εισοδήματος και πλούτου, γεωγραφικές που προκαλούνται από την άνιση ανάπτυξη ανάμεσα στις διάφορες χώρες, καθώς και ανισότητες μεταξύ γενεών όταν οι προοπτικές ευημερίας στενεύουν για τους νεότερους.

Παλιές και νέες ανισότητες κι ένας καλύτερος καπιταλισμός

Κώστας Καλλίτσης, Η Καθημερινή της Κυριακής, 12/01/2020

Κώστας Καλλίτσης
Κώστας Καλλίτσης
Το δόγμα έλεγε ότι η σώρευση του πλούτου ενισχύει την ανάπτυξη και κερδίζουν όλοι, γιατί τα οφέλη διαχέονται από την κορυφή προς τα κάτω, σε όλη την κοινωνική πυραμίδα. Οτι η αναδιανομή επιδρά αρνητικά στην ανάπτυξη γιατί εμποδίζει τη σώρευση πλούτου, ότι ενδεδειγμένη πολιτική είναι η επιβολή θυσιών στους πολλούς – διότι οι θυσίες αποβαίνουν «σε καλό τους». Με τέτοιες πολιτικές γεννήθηκαν θηριώδεις ανισότητες που υπονομεύουν την ανάπτυξη, διαβρώνουν δημοκρατίες, απειλούν τη σταθερότητα – ή την ειρήνη.

Έγκλημα

Μιχάλης Μητσός, Τα Νέα, 21/11/2018

Ας ανακεφαλαιώσουμε λοιπόν αυτά που έχουμε μάθει. Τη μοιραία ημέρα ο Ζακ Κωστόπουλος ΔΕΝ βρισκόταν υπό την επήρεια ναρκωτικών ουσιών. Ο σκοπός του ΔΕΝ ήταν η ληστεία, οι σχετικές «πληροφορίες» που διακινήθηκαν στην αρχή αποδείχθηκαν fake news. Επίσης ΔΕΝ ήταν ένοπλος: το μαχαίρι που βρέθηκε στον τόπο του εγκλήματος δεν φέρει τα δακτυλικά του αποτυπώματα, κάποιος το πέταξε εκεί για να τον ενοχοποιήσει.

Εγκλήματος; Ε, βέβαια.

ΜΟΡΙΑ: το ηθικό μειονέκτημα του ΣΥΡΙΖΑ

Δημήτρης Χατζησωκράτης, Τα Νέα, 13/10/2018

Τον τελευταίο μήνα βιώνουμε ένα πρωτόγνωρο καθημερινό καταιγισμό από ρεπορτάζ, ανταποκρίσεις, χρονικά, μαρτυρίες, ντοκουμέντα και κάθε είδους δημοσιεύματα, εντύπων και ηλεκτρονικών μέσων, από την Ελλάδα αλλά κυρίως από το εξωτερικό για το κολαστήριο της Ευρώπης, την τραγική Μόρια!
Η κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑΝΕΛ έχει αναγκαστεί να αποκαλεί, αυτή την ακραία αθλιότητα που βιώνουν ΑΝΘΡΩΠΟΙ, απλώς … μια δύσκολη κατάσταση! Μιλούσαν πολύ εύκολα για «ανθρωπιστική κρίση» στην Ελλάδα της κρίσης και των 2 Μνημονίων, αλλά τώρα είναι αυτοί, που με δικές τους ευθύνες έχουν οδηγήσει σε …ΑΝΘΡΩΠΙΣΤΙΚΗ ΚΡΙΣΗ, πρωτόγνωρη για την Ελλάδα, μια προσφυγική κρίση, για την οποία, βεβαίως, δεν έχουν την κύρια ευθύνη.

Σύνολο καταγραφών: 462

Αρχείο κειμένων

Άρθρα/ Κοινωνία-Δικαιώματα

Σύνολο καταγραφών: 462

Πρόσφατα κείμενα

Ημερολόγιο κειμένων

Θέματα επικαιρότητας

Αρθρογράφοι