Με την πτώση του υπαρκτού σοσιαλισμού, τα κομμουνιστικά κόμματα είδαν να πλήττεται η βαθύτατη ζώνη της ταυτότητάς τους. Το κεντρικό θεμέλιο ράγισε. Ο «κομμουνισμός δεν υφίσταται πλέον ως πολιτικό πρόγραμμα», έγραψε ο ιστορικός Ερικ Χόμπσμπαουμ. Οι δε βολονταριστικές προσπάθειες προβεβλημένων διανοουμένων να ανανεώσουν την «κομμουνιστική ιδέα», όπως ο Μπαντιού, ο Νέγκρι, ο Ζίζεκ, απέτυχαν.

Όποιος καεί στον χυλό, φυσά και το γιαούρτι. Ίσως η τραυματική εμπειρία της Κρ. Λαγκάρντ από το πάθημά της το 2021 επέδρασε στην προχτεσινή απόφασή της να σπεύσει να αυξήσει 0,25 τα επιτόκια της Ευρωπαϊκής Κεντρικής Τράπεζας. Το φθινόπωρο του 2021 είχε αρχίσει να φουντώνει ο πληθωρισμός αλλά εκείνη επέμενε ότι το φαινόμενο θα ήταν παροδικό και ως εκ τούτου δεν υπήρχε λόγος να αυξηθούν τα επιτόκια. Ο πληθωρισμός έφτασε το 4% αρχές του 2022, οι κεντρικές τράπεζες των ΗΠΑ και της Αγγλίας αύξησαν τα επιτόκιά τους, αλλά η ΕΚΤ έμεινε απαθής μέχρι τον Ιούλιο 2022

…. Το νέο διεθνές περιβάλλον, καθώς αρχίζει να βαραίνει η ατμόσφαιρα στις περισσότερες οικονομίες του κόσμου και ιδιαίτερα στις ευρωπαϊκές, βρίσκει την ελληνική οικονομία να έχει όλες τις διαρθρωτικές αδυναμίες, που σε συνθήκες μεγάλης διεθνούς αναστάτωσης μας έχουν στοιχίσει πολύ ακριβά. Η ανάγκη ριζικής αλλαγής πορείας γίνεται πιο επιτακτική. Η παροχολογία από το βήμα της ΔΕΘ λειτουργεί στην αντίθετη κατεύθυνση, του καθησυχασμού, κατατείνοντας αφενός στον εξωραϊσμό της πραγματικής κατάστασης και στην συγκάλυψη της επικίνδυνης αδυναμίας της ελληνικής οικονομίας, αφετέρου στην αποτροπή της απαιτούμενης αλλαγής πολιτικής. Με εκτονωτικές προεκλογικές παροχές, προκειμένου όλα να μείνουν ίδια.

Η ομιλία του Αλέξη Τσίπρα στη Θεσσαλονίκη ήταν συνεκτική και συγκροτημένη. Εστίασε στις κοινωνικές ανάγκες των πολιτών και όχι στην κοστολόγηση του οικονομικού προγράμματος της ΕΛΑΣ, όπως έλεγαν οι λανθασμένες πληροφορίες. Απέφυγε να πέσει στην παγίδα της κοστολόγησης που του είχαν στήσει οι αντίπαλοί του, αλλά και κάποιοι «φίλοι» του. Τι εννοώ, για να μη παρεξηγηθώ.

Ο σύγχρονος φασισμός δεν μπορεί να αντιμετωπιστεί με ιδέες. Αλλά μπορούν οι ιδέες, και στη συγκεκριμένη περίπτωση η Ιστορία να παίξει κάποιο ρόλο; Μπορεί να εμποδίσει αρκετούς συντηρητικούς πολιτικούς και πολίτες, που δεν είναι φασίστες, να επαναλαμβάνουν τους ίδιους μύθους; Μπορούν να περάσουν στην εκπαίδευση και στο υπόστρωμα του δημόσιου λόγου;

Αν περάσουν από τη Χαλκιδική οι βουλευτές, υπουργοί ή άλλα υψηλόβαθμα στελέχη της Ν.Δ. που αυτές τις ημέρες σαρώνουν με περιοδείες τη Βόρεια Ελλάδα, θα δουν επαύλεις που θα τους εντυπωσιάσουν με το μέγεθος και την ποιότητα της κατασκευής τους. Και αν ρωτήσουν, θα μάθουν ότι οι κάτοχοί τους είναι κυρίως αλλοδαποί. Ειδικά, δε, μεγάλο μέρος από το μαύρο χρήμα της γειτονικής Βουλγαρίας έρχεται να ξεπλυθεί αγοράζοντας εκτάσεις και πανάκριβες εξοχικές κατοικίες στη Χαλκιδική και σε άλλα σημεία της ακτογραμμής της Βόρειας Ελλάδας.

Η πρόσφατη ενέργεια της Τουρκίας να εκδώσει Προεδρικά Διατάγματα με τα οποία κηρύσσει περιοχές ως θαλάσσια πάρκα αποτελεί μια ακόμα σοβαρή παραβίαση του Διεθνούς Δικαίου. Πρόκειται για μια περιοχή του Ανατολικού Αιγαίου και μια περιοχή νότια του Καστελλορίζου.

Στην πρώτη περίπτωση περιλαμβάνει μια έκταση που ξεκινάει από τον Εβρο και συνεχίζεται τόσο στην ανοιχτή θάλασσα όσο και στην αιγιαλίτιδα ζώνη του νησιού Ιμβρος, για να καταλήξει στην ανατολική αιγιαλίτιδα ζώνη της Χερσονήσου της Καλλίπολης.

(Από το αφιέρωμα στο Βήμα )

Αναλογίζομαι ότι για λίγους ανθρώπους μπορεί κανείς, δίπλα στο «πλήρης ημερών», να προσθέσει το «πλήρης εμπειριών» και ίσως το «πλήρης σκέψεων». Και ο Κωνσταντίνος Τσουκαλάς ήταν ένας από αυτούς. Δεν το γράφω έχοντας μόνο στον νου μου τον βίο ή το έργο του. Σκέφτομαι κυρίως την «άγρυπνη συνείδησή» του: την αδιάκοπη ανάγκη να παρατηρεί, να ερμηνεύει, να αμφισβητεί.

Το πλήθος των κειμένων που γράφηκαν από τη στιγμή της αναγγελίας του θανάτου του Κωνσταντίνου Τσουκαλά, δείχνει την εμβέλεια της προσωπικότητας και του έργου του.

Ο Τσουκαλάς μπαίνει δυναμικά στο δημόσιο χώρο με την Ελληνική Τραγωδία, το 1969. Μια έκδοση στα γαλλικά και στα αγγλικά, από τους μεγαλύτερους διεθνώς εκδοτικούς οίκους. Η εποχή, στην κορύφωση της δυναμικής των χρόνων του εξήντα, και ο τίτλος αριστουργηματικός.

Τί σχεδιάζει να πει η κυβέρνηση από το βήμα της 90ης Διεθνούς Έκθεσης Θεσσαλονίκης; Θα πει ποιες παροχές θα κάνει σε ποιες κοινωνικές ομάδες. Κι αυτή τη φορά, επειδή μπροστά υπάρχουν εκλογές, δεν θα αρκεστεί σε παροχές για ένα έτος αλλά θα τις επεκτείνει σε βάθος 4ετίας: Θα εξαγγείλει πώς θα μοιράσει 6 δισ. ευρώ περίπου (ήτοι 1,5 δισ. ετησίως x 4 χρόνια), επιδιώκοντας να κάνει πειστικό το αφήγημα της (δικής της) σταθερότητας: «Αυτά τα δισ. ρισκάρετε να χάσετε αν δεν με ψηφίσετε».

Η ανακήρυξη από την Τουρκία δύο «εθνικών θαλάσσιων πάρκων» στο βορειοανατολικό Αιγαίο και την Ανατολική Μεσόγειο δεν είναι κεραυνός εν αιθρία. Τα όρια των πάρκων εκτείνονται πέραν των τουρκικών χωρικών υδάτων, σε διεθνή ύδατα όπου δεν έχει υπάρξει συμφωνημένη οριοθέτηση θαλάσσιων ζωνών. Η Αθήνα ορθώς επισημαίνει ότι μια μονομερής τουρκική πράξη δεν μπορεί να παράγει έννομα αποτελέσματα στις περιοχές αυτές

Ο Πάπας Λέων ΙΔ‘ είναι αντικειμενικά συνεργάτης των κινέζων κομμουνιστών, συμπεριφέρεται σαν πράκτορας του Κινεζικού ΚΚ. Η κουφή επίθεση προέρχεται από τον Peter Thiel, ιδιόρρυθμο παράδειγμα της σύγκλισης μιας μερίδας των ολιγαρχών της Silicon Valley με τον τραμπισμό. Ο Πάπας είναι ένοχος γιατί στην πρώτη του εγκύκλιο (15/5/2026), με τίτλο «Magnifica Humanitas» (Θαυμαστή Ανθρωπότητα.