Σχέδια για την Αθήνα και ομαδικές παρακρούσεις

Την βύθιση της Ακαδημίας (πρόταση Α. Τρίτση) την θυμάστε οι σχετικά παλαιότεροι; Θα δημιουργούσε από την Πανεπιστημίου ως τη Σόλωνος, πίσω από τη Βιβλιοθήκη, το Πανεπιστήμιο και την Ακαδημία και μπροστά από το πνευματικό κέντρο του Δήμου, το προαύλιο της Νομικής Σχολής και το κτήριο Παλαμά (Πανεπιστήμιο) ένα πανέμορφο ιστορικό και αρχιτεκτονικό σύνολο χωρίς εμπόδιο για την κυκλοφορία. Γέλασαν μερικοί, χρήματα δεν βρέθηκαν κι ας υπήρχαν τότε, το σχέδιο ξεχάστηκε.

Την ενοποίηση των αρχαιολογικών χώρων την γνωρίζετε. Μία τεράστια πεζοδρόμηση από την Πειραιώς ως το Στάδιο. Αυτό το έργο κι αν ήταν αναγκαίο και όλοι ο αγκάλιασα με εξαίρεση την τότε δημοτική δεξιά. Μόνο που το κουτσούρεψαν. Το σταμάτησαν στην Αμαλίας. Χωρίς καν μια υπόγεια διάβαση ή μια πεζογέφυρα. Για να περάσεις από το ένα πεζοδρόμο της Αμαλίας στο άλλο περιμένεις χρόνο πολύ το “πράσινο” των πεζών και πάλι κινδυνεύεις. Και ταυτόχρονα το πρώτο τμήμα της Διονυσίου Αρεοπαγίτου (ως τη Μακρυγιάννη) παραδόθηκε, όπως και η “πεζοδρομημένη” Μακρυγιάννη στα τραπεζοκαθίσματα, τα δίκυκλα, τα τουριστικά τρενάκια, σε κάθε είδους παραεμπόριο. Τα ίδια στο κέντρο της Αποστόλου Παύλου. Και το κάτω μέρος της Ερμού έχει αφεθεί στην τύχη του.

Αιφνίδια προέκυψε από το ίδρυμα Ωνάση η παράδοξη, ανορθόδοξη αρχιτεκτονικά και πολεοδομικά μετάλλαξη της Πανεπιστημίου. Τι είναι; Πεζοδρόμηση; Όχι. Περίπατος; Όχι. Πράσινο; Ελάχιστο. Στάχτη στα μάτια μας είναι! Που αν προχωρούσε θα μετέτρεπε το κέντρο της πρωτεύουσας σε κυκλοφοριακή και ανθρώπινη κόλαση. Με βάση ψευδέστατα στοιχεία κυρίως για το κυκλοφοριακό και την έμμεση υπόσχεση ότι αυτό… θα λυθεί μετά. Τα έγραψαν αυτά τα επικριτικά αρχιτέκτονες, πολεοδόμοι, άνθρωποι που αγαπούν την πόλη (βλ. σειρά σημαντικών άρθρων στην Καθημερινή). Τα είπα στον Δήμαρχο που δεν βρήκε απαντήσεις και ζήτησε την ενίσχυση ενός τότε συνεργάτη του. Που επειδή στη συζήτηση αναφέρθηκε και το Μουσείο της Ακρόπολης τόλμησε να μου πεί ότι “ξοδεύτηκαν τόσα χρήματα για ένα μέτριο εστιατόριο”…

Επίλογος : για μια φορά, ζήτω οι Βρυξέλλες που θα έβαζαν τα χρήματα των Ευρωπαίων πολιτών και μας λένε ευγενικά ότι υπάρχουν άλλες αναπτυξιακές προτεραιότητες. Θα προσθέσω ότι περιμένουμε νέες παιδικές χαρές, περισσότερα και καλύτερα νηπιαγωγεία και λιγότερες προτάσεις .. συνταγματικής μεταρρύθμισης.

ΥΓ.1 Κι αν αιφνιδίως όλοι παθιάζονται με το τραμ (εγώ, ναι, το θέλω το τραμ!) τί εμποδίζει την επέκτασή του;

ΥΓ.2 Για το φαληρικό δέλτα δεν έχω (ακόμα) άποψη γιατί δεν έχω μελετήσει το σχετικό σχέδιο, αλλά υπάρχει τέτοιο πειστικό σχέδιο;